Evil Dead Burn: Σπλάτερ και οικογένεια

Ύστερα από τον θάνατο του συζύγου της, μια νεαρή γυναίκα αναζητά παρηγοριά στα πεθερικά της. Αγνοεί, όμως, ότι το απομονωμένο οικογενειακό σπίτι τους κρύβει ένα τρομακτικό μυστικό.

Πριν από 3 χρόνια το «Evil dead rise» του Λι Κρόνιν ήρθε να ανανεώσει με φρέσκιες ιδέες το φημισμένο franchise του Σαμ Ράιμι, που ξεκίνησε την γκορ διαδρομή του το 1981. Η εκδοχή του Κρόνιν («Μούμια») ήταν επιτυχημένη, μιλώντας με εμπορικούς όρους, και το ίδιο θα επιχειρήσει να κάνει κι ο σκηνοθέτης της νέας ταινίας της σειράς Σεμπαστιάν Βανιτσέκ («Στον ιστό του τρόμου»), που αναβιώνει αρκετά πιστά το πνεύμα της πρωτότυπης ταινίας. Η δική του οπτική στην αρχετυπική κατάρα που σχετίζεται με το «Βιβλίο των νεκρών» είναι προσαρμοσμένη σε μια ακραία γκορ αισθητική που ίσως το παρακάνει με τις σπλατεριές, αλλά διαθέτει ένα πιο υπόγειο, ανίερο και λυτρωτικό χιούμορ γύρω από τον κανιβαλισμό της «αγίας αμερικανικής οικογένειας». Διόλου τυχαία ο Βανιτσέκ ενισχύει το κομμάτι της διαπολιτισμικής αντίθεσης βαφτίζοντας την ηρωίδα του Γαλλίδα, η οποία ηρωίδα μπαίνει στο μάτι της αμερικανικής οικογένειας (ακόμη και της καθηλωμένης σε αναπηρικό καροτσάκι γιαγιάς που την περνά για κλέφτρα), πριν σχεδιάσει μερικές από τις πιο τρομακτικά βίαιες σκηνές –όλη η σεκάνς του αυτοκινήτου προορίζεται να γίνει κλασική– που έχουμε δει τελευταία στο σινεμά. Όμως το φιλμ δεν είναι μια σκέτη επίδειξη ωμής βίας και σκηνών τρόμου: το σενάριο του «Evil dead burn» είναι πρωτίστως μια μεταφορά για το απόλυτο κακό που εδώ ονομάζεται… οικογένεια!