ΣΕ ΕΙΔΑ

Από εχθές αλλά και σήμερα είπαμε καλημέρα, σε λένε Ελένη, με λένε Δημήτρη....

Σε είδα και φωτίστηκε η πλάση. Ήταν και η μέρα κατάλληλη για φως. Σε είδα και κοίταξα την ψυχή σου πιο βαθιά από όσο θα περίμενες. Σε είδα και θέλω να σε βλέπω για πολύ ακόμη❤️Θέλω να σε βλέπω να γελάς, να χαίρομαι!

Ήμουν στο αυτοκίνητο στην Τσακάλωφ, ανέβαινες την Πινδάρου για να μπεις στο ΟΚ Μarket. Ανταλλάξαμε ματιές τρεις φορές και μετά μου προσέφερες ένα ωραίο χαμόγελο.

Σε είδα με τις φίλες σου στο Off the Hook Festival. Ξεχώριζες γιατί φόραγες ένα πράσινο τιρκουάζ φόρεμα μέσα σε όλους τους μαυροντυμένους. Καθόμασταν δίπλα δίπλα ακόμα και όταν τελείωσε το λάιβ. Ήθελα τόσο να σου μιλήσω αλλά δεν ήξερα τι να πω. Είμαι ο τύπος με το ξυρισμένο κεφάλι και τα μαύρα ρούχα. Αν το δεις, στείλε εδώ.

9.30 πρωί Παρασκευής, εσύ μαύρα μαλλιά σηκωμένα, λαιμό λευκό υπέροχο, γυαλιά τριγωνικά μαύρα. Περίμενες τον καφέ σου. Μπήκα, είπα καλημέρα γενικά, ανταπέδωσες μόνο εσύ με υπέροχο χαμόγελο. Μετάνιωσα που δεν έδωσα συνέχεια, είμαι με το γαλάζιο πουκάμισο της εταιρίας και τα γκρίζα μαλλιά. Αν θες να βρούμε άκρη, γράψε εδώ ή άσε μήνυμα στα παιδιά του καφέ.

Αφού ανταλλάξαμε κάμποσα βλέμματα, είδα τη φίλη σου να χαιρετά και φεύγουμε όταν σηκωθήκατε. Δεν έχω μετανιώσει για κάτι περισσότερο τελευταία από το γεγονός ότι δεν ήρθα να σου μιλήσω. Μελαχρινή με τις αφέλειες και το υπέροχο χαμόγελο, αν το δεις στείλε.

Σε είδα στο κτήμα ΦΙΞ, στη συναυλία της Τσαλιγοπούλου. Η ξανθή με το πράσινο λαδί, και το τζιν. Μακάρι να είχα μιλήσει...

Σε βλέπω και έχω ρίγη, ακόμα και σε φωτογραφία. Παλιά ήταν μόνο τα χέρια, τώρα πια τρέμω ολόκληρος. Το θεωρώ βελτίωση. Αέρινη θεά, όσο συνεχίζεις να ομορφαίνεις τόσο βαθαίνει η εξάρτησή μου. Σ' ευχαριστώ για όλα τα συμπτώματα μέχρι τώρα και για όσα ακόμα πρόκειται να προκαλέσεις. Σ'ευχαριστώ και για την εκκίνηση του κόσμου μου. Δεν ξέρεις πόσο...

Στις 10/09/2023 στο μετρό του Συντάγματος και ώρα 18:00, ήσουν δίπλα στο σιντριβάνι και μάλλον κάποιον/α περίμενες. Ψηλή μελαχρινή με απίστευτο βλέμμα, ήσουν πραγματικά μια όαση ανάμεσα σε όσους διαδήλωναν για τις ταυτότητες και το 666. Δεν μπορώ να σε ξεχάσω...

Σε είδα στη στάση του 218. Κάποια στιγμή με ρώτησες πότε περνάει το λεωφορείο και δυστυχώς δεν ήξερα να σου απαντήσω. Μετά το λεωφορείο ήρθε αλλά εσύ δεν ήσουν στη στάση πια, μάλλον έφυγες και δυστυχώς το έχασες. Σε έψαξα μόλις είδα ότι πλησίαζε το λεωφορείο για να σ' το πω αλλά είχες ήδη φύγει. Χάρηκα πολύ που σε είδα, αγόρι με τη λευκή μπλούζα και την ευγενική παρουσία.