Λίλλυ Κοτσώνη, Κλεινόν άστυ

Η Λίλλυ Κοτσώνη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου ζει με την οικογένειά της. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές της στη Γερμανία. Σήμερα, εργάζεται στον χώρο του χαρτιού και ταυτόχρονα μελετά ποίηση και πεζογραφία, έχοντας διδαχτεί δημιουργική γραφή και λογοτεχνία δίπλα σε σπουδαίους δημιουργούς.

Εκτός από τις συμμετοχές της στις ανθολογίες «Επί λέξει» (2020) των εκδόσεων Φίλντισι, «ά-ρ-ΡΗΤΑ» (2025) των εκδόσεων Ιωλκός, καθώς και επί σειρά ετών στο «Ποιητικό Ημερολόγιο» των εκδόσεων Ιωλκός, η Κοτσώνη έχει λάβει μέρος σε διεθνή φεστιβάλ ποίησης και ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και επετειακές εκδόσεις και έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και στα ιταλικά.

Η ποιητική συλλογή, «Ικέτες των απλών πραγμάτων» (εκδόσεις Ιωλκός), στην οποία συμπεριλαμβάνεται και το ποίημα «Κλεινόν άστυ», κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2025 και αποτελεί την τρίτη ποιητική συλλογή της Λίλλυς Κοτσώνη. «Το τραγούδι του ερωδιού» κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2019 και οι «360 μοίρες εκτός» τον Μάιο του 2022. Και για τις τρεις ποιητικές συλλογές της συνεργάστηκε με τις εκδόσεις Ιωλκός, ενώ, στο τελευταίο της βιβλίο, ο εκδότης Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης έχει αναλάβει επίσης τον σχεδιασμό και την τυπογραφική επιμέλεια.

«Κλεινόν άστυ» (σελ. 21)

Σε κάθε γωνιά αυτής της πόλης, στο πιο  μικρό σοκάκι της, χτυπάει η καρδιά των ανθρώπων.
Στις σκιές του βράχου, στις κοφτερές πέτρες που τα βήματα των περαστικών αιώνες τώρα, έχουν λειάνει.
Στις υπόγειες κατακόμβες με τις μυστικές στοές και τ’ ανοίγματα που βγάζουν στο αρχαίο ποτάμι μες στη λήθη του.
Στις παλιές εκκλησιές και τα ρωμαϊκά λουτρά, στα χαμάμ που αχνίζουν ακόμα και τρέφουν το μύθο τους.
Στις αυλές των παλιών αρχοντικών και στα φτωχόσπιτα κοιμούνται γάτες, μοσχοβολά αγιόκλημα στα καλντερίμια, μια δυσωδία έρχεται από τους υπονόμους.
Στους δρόμους τρέχουν έφηβοι με τατουάζ και μετανάστες θλιμμένοι.
Γυναίκες με τακούνια κι εργάτες με παπούτσια σκισμένα βιαστικοί απ’ τη σκιά τους να δραπετεύσουν.
Πόλη άκαρδη στις μεγάλες πλατείες, πονετική στα πάρκα που παίζουν πολύχρωμα παιδιά.
Πόλη μεγαλόπρεπη στα θέατρα με τις μεγάλες κερκίδες και ταπεινή στις υπόγειες ταβέρνες.
Πόλη της τρέλας, της υπερβολής. Πόλη ατίθαση, ανεξάντλητη, ερωτική.
Πόλη της νύχτας και της ξαστεριάς.

Στο φως της μέρας, παράταιρη λάμψη στάζει στα φυλλώματα.