Βιβλιο

Morioka Shoten: Το πιο μινιμαλιστικό βιβλιοπωλείο πουλάει μόνο ένα βιβλίο κάθε εβδομάδα

«Ένα μόνο δωμάτιο με ένα μόνο βιβλίο». Αυτή είναι η φιλοσοφία πίσω από το όραμα του Yoshuyuki Morioka

Ελένη Χελιώτη
2’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Στην καρδιά του Τόκιο, το Morioka Shoten αντιστέκεται στην εποχή της υπερπληροφόρησης με μια ριζοσπαστικά απλή ιδέα: ένα δωμάτιο, ένα βιβλίο, μία εμπειρία

Σε έναν κόσμο ταχύτατο, ο οποίος χαρακτηρίζεται από σημαντική, και μερικές φορές καταστροφική, έλλειψη προσοχής και αυτοσυγκέντρωσης, έρχεται ένα μικρό, ανεπιτήδευτο, αλλά άκρως «συνειδητό» βιβλιοπωλείο κάπου στο χαοτική πόλη του Τόκιο να μας θυμίσει πως μπορούμε ακόμα, και ίσως οφείλουμε κιόλας, να κατεβάσουμε ταχύτητα, να σταθούμε στη λεπτομέρεια και να επικεντρωθούμε σε ένα μόνο πράγμα τη φορά. Ο λόγος για το ευφυέστατο αλλά και άκρως τολμηρό εγχείρημα του Yoshuyuki Morioka, το Morioka Shoten (shoten=βιβλιοπωλείο). Το πιο μινιμαλιστικό βιβλιοπωλείο στον κόσμο που πουλάει μόνο ένα βιβλίο κάθε εβδομάδα. 

Πριν ανοίξει το Morioka Shoten, ο κύριος Μοριόκα εργαζόταν σε ένα συμβατικό βιβλιοπωλείο στην περιοχή Κάντα για χρόνια, μέχρι που άνοιξε ο ίδιος ένα μικρό ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο στην περιοχή Καγιαμπάτσο, όπου πουλούσε περίπου 200 τίτλους τους οποίους είχε επιμεληθεί ο ίδιος με πολλή προσοχή. 

Η ιδέα για το Morioka Shoten ήρθε όταν παρατήρησε το πόσο επιτυχημένες ήταν οι παρουσιάσεις βιβλίων που οργάνωνε στο βιβλιοπωλείο του, πόσο χαρούμενοι και ικανοποιημένοι ήταν όσοι ερχόντουσαν να γνωρίσουν τον συγγραφέα και να ζήσουν όλη αυτή την εμπειρία, και πόσα πολλά βιβλία πουλούσε. 

Με τη βοήθεια ενός επενδυτή ο οποίος πίστεψε στο όραμά του, ο Μοριόκα άνοιξε τις πόρτες του Marioka Shoten τον Μάιο του 2015 στην περιοχή Γκίνζα. «Ένα μόνο δωμάτιο με ένα μόνο βιβλίο». Αυτή είναι η φιλοσοφία πίσω από το όραμα. Η ιδιαιτερότητά του, ωστόσο, δεν σταματά εκεί καθώς μετουσιώνεται επίσης στο γεγονός ότι για τη μία αυτή εβδομάδα κατά την οποία πωλείται αυτό το ένα επιλεγμένο βιβλίο, ο ίδιος ο χώρος μεταμορφώνεται σε μία έκθεση τέχνης η οποία είναι εμπνευσμένη από το εκάστοτε βιβλίο. 

Τα μοναδικά μόνιμα αντικείμενα του βιβλιοπωλείου είναι μια λάμπα που κρέμεται από το ταβάνι, μία vintage ξύλινη συρταριέρα φαρμακείου και ένα παλιό μαύρο τηλέφωνο με καντράν. Ο υπόλοιπος χώρος διακοσμείται ανάλογα με το βιβλίο που θα φιλοξενήσει εκείνη την εβδομάδα. Το βιβλίο μπορεί να είναι οτιδήποτε, από μυθιστόρημα μέχρι μάνγκα ή βιογραφία, και αλλάζει κάθε Τρίτη.

Για παράδειγμα, ο κύριος Μαριόκα τύπωσε κάποια στιγμή 176 διαφορετικές τσάντες tote, καθεμία από τις οποίες αντιπροσώπευε μια σελίδα από το τρέχον βιβλίο (Bless Book vol.3). Μία άλλη εβδομάδα ο χώρος έμοιαζε με δάσος, γεμάτος φυτά, λουλούδια και κλαδιά δέντρων για το βιβλίο «One day in the forest» της συγγραφέα Mariko Hirasawa. 

Η τοποθεσία στην οποία βρίσκεται το μοναδικό αυτό βιβλιοπωλείο είναι εξίσου σημαντική και συμβολική, καθότι το Morioka Shoten Ginza βρίσκεται στο ισόγειο του κτιρίου Suzuki, ενός κτιρίου με ιστορική αρχιτεκτονική στο Τόκιο. Εκεί στεγάζονταν κάποτε τα γραφεία της Nippon Kobo, μιας εταιρείας παραγωγής συντακτών με επικεφαλής τον διάσημο φωτογράφο Yonosuke Natori που συνεργάστηκε επίσης με τους Yusaku Kamekura, Ayao Yamana και Takashi Kohno. Αυτοί ήταν οι πρωτοπόροι του ιαπωνικού γραφιστικού σχεδιασμού, τον οποίο και προωθούσαν ως έναν ουσιαστικό παράγοντα της σύγχρονης κοινωνίας, μέσω της λειτουργίας του φωτογραφικού και σχεδιαστικού περιοδικού "NIPPON". Με τη φωτογραφία και το γραφιστικό σχεδιασμό να αποτελούν την κεντρική βάση για τον Morioka Shoten, η επιλογή του κτιρίου Suzuki ήταν απλώς μια αναπόφευκτη σύμπτωση.

Τέλος, ενδιαφέρον έχει το logo το οποίο είναι ασυνήθιστα μακρύ και συμπεριλαμβάνει το όνομα, τη διεύθυνση, και την ουσία του βιβλιοπωλείου:
MORIOKA SHOTEN & CO. LTD.
A SINGLE ROOM WITH A SINGLE BOOK.
SUZUKI BUILDING, 1-28-15 GINZA,
CHUO-KU, TOKY, JAPAN

Το γεγονός ότι το βιβλιοπωλείο αυτό είναι ανοιχτό τα τελευταία 11 χρόνια είναι ενδεικτικό όχι απλά μιας επιτυχημένης επιχειρηματικής κίνησης, αλλά των βαθύτερων επιθυμιών μιας κοινωνίας η οποία σε αντίθεση με αυτό που δείχνει καθημερινά μέσω της υπερκατανάλωσης ― όχι μόνο προϊόντων καθαυτών αλλά και περιεχομένου και πληροφόρησης ― φαίνεται σε ένα βαθμό να λαχταρά τη μοναδικότητα ή και ιδιαιτερότητα, σε αντίθεση με την ποσότητα η οποία έχει γίνει κάτι που πλέον μας ορίζει.