Η γοητεία της γραφής | Δύο συγγραφείς μοιράζονται τις σκέψεις τους

Συνομιλήσαμε με τις συγγραφείς Χρύσα Σταυροπούλου και Έφη Χαλκέα με αφορμή την κυκλοφορία των μυθιστορημάτων τους «Ρεγγίνα» και «Το ταξίδι μιας στιγμής», αντίστοιχα, από τις εκδόσεις Βακχικόν.

*Συνέντευξη στον Γιάννη Παπαδόπουλο

Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;

Χρύσα Σταυροπούλου: Μια εσωτερική ανάγκη. Το να γράφω είναι για μένα βασική ζωτική λειτουργία. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς να καταγράφω τις σκέψεις, τις ιδέες, τα συναισθήματα μου.

Έφη Χαλκέα: Ανακάλυψα την ανάγκη μου να γράφω στα είκοσι πέντε μου, -υπήρχαν άλλες προτεραιότητες νωρίτερα, η συστηματική γραφή ήρθε πολλά χρόνια αργότερα- γράφοντας ένα ημερολόγιο, που αποτύπωνα σκέψεις και συναισθήματα. Ίσως γιατί οι δικοί μου άνθρωποι, δεν θα με καταλάβαιναν. Ήταν κάτι πολύ δικό μου να συνομιλώ με τον εαυτό μου και να με ανακαλύπτω εις βάθος.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;

Χ.ΣΤ: Η γραφή είναι για εμένα σαν δεύτερη φύση. Είμαι από τους ανθρώπους που εκφράζονται και νιώθουν καλύτερα όταν αποτυπώνουν τις σκέψεις τους στο χαρτί παρά στον προφορικό λόγο.

ΕΦ.Χ: Εδώ και πέντε χρόνια που ξεκίνησα την συγγραφική μου πορεία, γράφω χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, ανάλογα τη στιγμή, που άλλες φορές γλιστράει και άλλες φορές πάλι το δυνατό συναίσθημα, θέλει χρόνο να το αποτυπώσεις όσο καλύτερα μπορείς για να το κατανοήσει ο αναγνώστης. Εδώ θα υιοθετήσω την γνώμη των άλλων «ότι έχω ταλέντο», κάτι που το ανακάλυψα στην πορεία. Γράφοντας όμως τα βιβλία μου και στην συνέχεια και την ποίηση - που ξεπηδάει πολύ πιο εύκολα, υπάρχει η μεγάλη ανάγκη να αδειάζω από σκέψεις που χοροπηδάνε στο μυαλό μου και με αυτόν το μαγικό τρόπο με αναγκάζουν να το κάνω, σαν να είμαι ο εντολέας τους.

Ποιες είναι οι επιρροές σας;

Χ.ΣΤ: Έχω επιρροές από την κλασική λογοτεχνία, από την ιστορία και από το θέατρο.

ΕΦ.Χ: Το πρώτο βιβλίο που διάβασα, ήταν το «Ψάχνοντας για κοχύλια» της Ρ. Πίλτσερ. Ίσως να με επηρέασε ο γλαφυρός, απλός και κατανοητός τρόπος γραφής που χρησιμοποιούσε και οι εικόνες που έδινε. Αναμφισβήτητα όμως ως παρατηρητής, είναι η ίδια μου η ζωή. Ο έρωτας, η αγάπη, η απώλεια - σε οποιοδήποτε μορφή. Επίσης οι συζητήσεις ανάμεσα σε γυναίκες που με πλαισιώνουν, ακούγοντας και συζητώντας ζητήματα που μας απασχολούν και πως σε σύγκριση με το παρελθόν, τα βιώνουμε σήμερα.

Ποια θεματολογία κρατεί τον κυρίαρχο ρόλο στα έργα σας;

Χ.ΣΤ: Οι ανθρώπινες σχέσεις, η αναζήτηση του αγνώστου.

ΕΦ.Χ: Η θεματολογία μου έχει να κάνει με τις ανθρώπινες σχέσεις - θεωρώ είναι το πιο δύσκολο να γνωριστούν οι άνθρωποι μεταξύ τους. Τα συναισθήματα που γεννιούνται ή πεθαίνουν από διάφορες συγκύριες. Η ίδια η μοίρα, που πολλές φορές παραμονεύει σε κάθε στροφή και είναι οι δυνάμεις που ευθύνονται για τα καλά και τα κακά της ζωής μας, από την γέννηση μέχρι τον θάνατο και η ελεύθερη βούληση, να τολμήσουμε ή όχι, για να πάρουμε τις αποφάσεις που θα την καθορίσουν.

Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο σας.

Χ.ΣΤ: Η Ρεγγίνα είναι ένα βιβλίο που γράφτηκε όταν πειραματιζόμουν επάνω στο έργο του Ευριπίδη. Ήθελα να βρω ένα τρόπο να προσαρμόσω κομμάτια των αφηγήσεων του στην σημερινή εποχή. Έτσι δημιουργήθηκε μια ηρωίδα που μοιάζει περισσότερο σαν αντικατοπτρισμός παρά σαν αληθινό ον, που αν και πρωταγωνίστρια, ουσιαστικά δεν κρατά ποτέ τον βασικό ρόλο. Η Ρεγγίνα βγαίνει από καταστάσεις της μοίρας, των κοινωνικών συμβάσεων αλλά και των επιλογών της. Επηρεάζει τις ζωές άλλων ανθρώπων και μοιάζει να επηρεάζεται. Ουσιαστικά, πρωταγωνιστές σε αυτό το παραμύθι είναι η οικογένεια και οι φίλοι, οι συγκυρίες και οι αποφάσεις, οι εγωισμοί και οι επιθυμίες, τα ταλέντα και οι αποτυχίες.

ΕΦ.Χ: Η ηρωίδα μου, η Έλλη, μας συστήνεται και μέσα από την διαδρομή και το «ταξίδι» της, ανακαλύπτει τον εαυτό της και τους ανθρώπους που έχει δίπλα της. Είναι μια γυναίκα καριέρας, σαράντα πέντε ετών, παντρεμένη χρόνια με τον Δημήτρη. Ζει μια ήρεμη ζωή χωρίς εξάρσεις και πάθη, μέσα σε έναν γάμο που έχει φθάσει όμως σε ένα τέλμα. Μια απρόσμενη συνάντηση με τον Ορέστη, την φέρνει αντιμέτωπη με το παρελθόν της, μπλέκοντας αναπάντεχα το παρόν και το μέλλον της. Ένα μέλλον που φαινόταν αβέβαιο για εκείνη και τους ανθρώπους που έχει στη ζωή της. Η ίδια ψάχνει την αγάπη. Δεν ξέρουμε αν θα καταφέρει να κάνει το βήμα που θα τα αλλάξει όλα μέσα σε μια στιγμή; Θα έχει το θάρρος να το τολμήσει; Αυτό θα το ανακαλύψουν οι αναγνώστες.

Συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Χ.ΣΤ: Γεννιέσαι. Το ξέρεις από πολύ νωρίς ότι αυτό είναι το στοιχείο σου και ότι αν δεν το ακολουθήσεις θα σε κατατρέχει μια ζωή.

ΕΦ.Χ: Συγγραφέας γίνεσαι και για να είμαι ειλικρινείς,-δεν το είχα σκεφτεί ποτέ. Γεννιέσαι όμως με το ταλέντο της απόδοσης στο χαρτί αυτών που σκέφτεσαι. Αυτό για μένα είναι ένα θείο δώρο, μια λύτρωση, και ένας σκοπός, γιατί άρχισα να γράφω σε «μεγάλη» ηλικία. Ποτέ όμως δεν είναι αργά! Στην πορεία όμως μέσα από την ανάγνωση, πλουτίζεις και μεστώνεις.

Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον τομέα της λογοτεχνίας τι θα ήταν αυτό;

Χ.ΣΤ: Να έβλεπα ακόμα περισσότερους Έλληνες δημιουργούς στα ράφια όχι μόνο των ελληνικών βιβλιοπωλείων αλλά και του υπόλοιπου κόσμου.

ΕΦ.Χ: Νομίζω ότι τώρα πια έχει ενταχθεί η λογοτεχνία στα σχολεία από τις πρώτες τάξης του γυμνασίου και έτσι τα παιδιά έχουν την δυνατότητα αρχικά, μέσα από την κλασσική λογοτεχνία να εντρυφήσουν, να μπορούν να ταξιδέψουν με την φαντασία, με το συναίσθημα που σου βγάζει, να αναπτύσσουν το λεξιλόγιό τους και να εξελιχθούν σε σκεπτόμενους ενήλικες, φεύγοντας από τον κόσμο των σόσιαλ που τους πασάρουν κονσέρβες και πρότυπα άσχετα με αυτά και την ψυχολογία τους.

Έχετε επόμενα συγγραφικά σχέδια;

Χ.ΣΤ: Ναι, ετοιμάζω το δεύτερο και τρίτο μου βιβλίο.

ΕΦ.Χ: Βεβαίως και έχω! Ήδη έχω γράψει μια νουβέλα και τέσσερα διηγήματα. Ο πειρασμός στο να εκδίδεις και να μοιράζεσαι τα έργα σου με τους αναγνώστες είναι μεγάλος. Είναι όμως και ο τρόπος που ξέρεις να επικοινωνείς, πέρα από τις διαπροσωπικές σχέσεις. Έχω στο μυαλό μου να εκδώσω και μια ποιητική συλλογή, εφόσον πλέον πολύ αβίαστα γράφω και ποίηση.