- CITY GUIDE
- PODCAST
-
19°
Πέθανε ο Άθολ Φούγκαρντ, θεατρικός συγγραφέας που πολέμησε το απαρτχάιντ
Δημιουργός άνω των 30 θεατρικών έργων, υπήρξε επίσης ηθοποιός και σκηνοθέτης
Νότια Αφρική: Πέθανε ο θεατρικός συγγραφέας που πολέμησε το απαρτχάιντ, Άθολ Φούγκαρντ
Ο νοτιοαφρικανός δραματουργός Άθολ Φούγκαρντ, ο οποίος συνέγραψε το μεγαλύτερο μέρος του έργου του υπό το απαρτχάιντ και είχε αψηφήσει τα ρατσιστικά ταμπού του καθεστώτος αυτού, βάζοντας να παίζουν λευκοί και μαύροι επί σκηνής ήδη από τα χρόνια του 1960, άφησε χθες, Σάββατο, την τελευταία του πνοή σε ηλικία 92 ετών, ανακοίνωσε σήμερα ο δήμος του Κεϊπτάουν.
Οι δημοτικές αρχές εξέδωσαν ανακοίνωση, στην οποία εκφράζουν τα συλλυπητήριά τους «σε όλους αυτούς που η τέχνη του άγγιξε», μετά το θάνατο αυτού του γίγαντα του νοτιοαφρικανικού θεάτρου, «φημισμένου για την αταλάντευτη αντίθεσή του στο απαρτχάιντ». Συγγραφέας άνω των 30 θεατρικών έργων, υπήρξε επίσης ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Ο μαύρος ηθοποιός Τζον Κάνι εξέφρασε στο X τη «βαθιά θλίψη» του για το θάνατο του φίλου του Άθολ Φούγκαρντ, με τον οποίο είχε συνδεθεί από τη νεαρή του ηλικία.
Μαζί επέλεξαν να μην λαμβάνουν υπόψη τους ρατσιστικούς νόμους, συναντιόνταν μυστικά και οργάνωναν πρόβες μέσα σε μαθητικές τάξεις ή σε γκαράζ για να αποφύγουν την παρενόχληση από την αστυνομία.
«Η δουλειά του επέτρεψε να φανεί στα μάτια όλου του κόσμου η απανθρωπιά, η αδικία και η τυφλή βλακεία του συστήματος», έγραφε το 2012 η βρετανική εφημερίδα The Guardian σχετικά μ' αυτόν τον «θαρραλέο, άκαμπτο και επίμονο Αφρικάνερ».
Ο δραματουργός με τη λευκή γενειάδα και τα θαμνώδη φρύδια απέκτησε νέα φήμη το 2006 όταν η ταινία «Τσότσι» (του Γκάβιν Χουντ), εμπνευσμένη από μια νουβέλα του την οποία είχε γράψει το 1961, κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας, που τίμησε εκείνη τη χρονιά για πρώτη φορά μια νοτιοαφρικανική παραγωγή.
Γεννημένος στις 11 Ιουνίου 1932 στη μικρή πόλη Μίντελμπουργκ (νοτιοανατολική Νότια Αφρική), μεγάλωσε την περίοδο κατά την οποία θεσμοποιήθηκε η ρατσιστική πολιτική του φυλετικού διαχωρισμού που στέρησε τους μαύρους Νοτιοαφρικανούς από πολλά δικαιώματα.
Το πρώτο μείζον θεατρικό έργο του, «The Blood Knot» (Δεσμός Αίματος), πρωτοπαρουσιάσθηκε το 1961. Αφηγείται την ιστορία δύο ετεροθαλών αδελφών, τον έναν από τους οποίους υποδύεται ένας λευκός -ο ίδιος ο Φούγκαρντ- και τον άλλο ένας μαύρος, εμφανιζόμενοι μαζί επί σκηνής μπροστά σε ένα πολυφυλετικό κοινό.
Ήταν κάτι που έγινε για πρώτη φορά υπό το απαρτχάιντ. Ο νόμος θα απαγορεύσει στη συνέχεια τους μικτούς θιάσους και τα μικτά κοινά στα νοτιοαφρικανικά θέατρα.
Ανθιστάμενος στις επίσημες εντολές, ο Φούγκαρντ εργάσθηκε με τον θίασο μαύρων ηθοποιών Serpent Players, στον οποίο μετείχε ο Τζον Κάνι, για να φέρει στη σκηνή του θεάτρου τη νοτιοαφρικανική πραγματικότητα.
«Ο βουσμάνος και η Λένα», που ανέβηκε το 1969, είναι ένα από τα πιο γνωστά θεατρικά έργα του και αφηγείται τη δύσκολη ζωή ενός μαύρου ζευγαριού. Το 2000 θα μεταφερθεί στον κινηματογράφο από τον Τζον Μπέρι με τους Ντάνι Γκλόβερ και Άντζελα Μπάσετ.
Ημιαυτογραφικό, το «+Master Harold+ ... and the Boys», που εκτυλίσσεται το 1950, ασχολείται με τις προκαταλήψεις μέσα από μια συνάντηση ανάμεσα σ' έναν λευκό έφηβο και δύο μαύρους άνδρες που εργάζονται για την οικογένειά του.
Το θέμα της αντίστασης επανέρχεται στα πιο διάσημα από τα θεατρικά έργα του, κυρίως τα «Ο Σίζουε Μπάνζι είναι νεκρός» και «Το νησί», τα οποία έγραψε μαζί με τον Τζον Κάνι και τον νοτιοαφρικανό δραματουργό Ουίνστον Ντσόνα.
«Το απαρτχάιντ με καθόρισε, είναι αλήθεια... Όμως είμαι υπερήφανος για τη δουλειά που βγήκε απ' αυτό, που φέρει το όνομά μου», δήλωνε ο Άθολ Φούγκαρντ στο Γαλλικό Πρακτορείο το 1995, ένα χρόνο μετά τις πρώτες πολυφυλετικές εκλογές στη Νότια Αφρική.
Έκτοτε δεν έπαψε να εργάζεται πάνω στην κληρονομιά του απαρτχάιντ στη νέα Νότια Αφρική.
Ο Άθολ Φούγκαρντ, ο οποίος παντρεύτηκε δύο φορές, τιμήθηκε με πολλά βραβεία μεταξύ των οποίων ένα Βραβείο Τόνι το 2011 για το σύνολο της καριέρας του.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ένα έργο για τη μνήμη που καλπάζει ερήμην. Τη μνήμη που ξεδιπλώνει αναμνήσεις, που όμως δεν είναι αληθινές, αλλά επινοημένες ιστορίες.
Κλασικά κείμενα, σύγχρονη ελληνική δραματουργία και διεθνείς συμπράξεις
Mια ιστορία ενηλικίωσης, μνήμης και εσωτερικής αναζήτησης
Ο Μιχάλης Σαράντης πρωταγωνιστεί ξανά στην παράσταση του Γιώργου Κουτλή
Η παράσταση των Θέμη Πάνου και Βίλιας Χατζοπούλου επιστρέφει στη σκηνή στο πλαίσιο της φθινοπωρινής δέσμης δράσεων «Απόηχοι» του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
30 και πλέον χρόνια που γράφω για θέατρο προβάλλω καλλιτέχνες του θεάτρου και παραστάσεις κυρίως μικρών χώρων
Η κορυφαία τραγωδός Λυδία Κονιόρδου επιστρέφει σε έναν από τους πιο απαιτητικούς ρόλους της καριέρας της
Το πρώτο σκηνοθετικό εγχείρημα της Κόρας Καρβούνη, με τους Μιχάλη Συριοπούλο, Βάσω Καβαλλιεράτου, Στάθη Κόικα επί σκηνής
Ο Γιώργος Καπουτζίδης στήνει έναν καθρέφτη απέναντι στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα
Ο σταρ του «Μπόρατ» συνεργάζεται με τον Αμερικανό σκηνοθέτη στο Γουέστ Εντ του Λονδίνου
Ο Λάζαρος Βαρτάνης και ο Στέφανος Παπατρέχας ανεβάζουν ένα από τα πιο ποιητικά έργα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Η κριτικός θεάτρου απαντά στην ανάρτηση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών για το άρθρο της στην Athens Voice
Μια διαδραστική, αλλοπρόσαλλη κωμωδία όπου το κοινό αποφασίζει ποιος είναι ο δολοφόνος
Η ηθοποιός μίλησε για τη θεατρική μεταφορά του έργου της νομπελίστριας Σβετλάνα Αλεξίεβιτς
Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας που ξεκινούν οι περισσότερες θεατρικές παραστάσεις της σεζόν
Είναι ώριμη πλέον η εποχή να δούμε με σοβαρότητα τι σημαίνει υποκειμενικότητα στην καλλιτεχνική κριτική
Η ζωή μετά τη Λυρική, ο Μαζωνάκης, οι Dreamers και ο Μάης του ’68
Μιλήσαμε με τη σκηνοθέτρια της παράστασης «Χρόνος από δεύτερο χέρι» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
Για άλλη μια χρονιά παρουσιάζονται σπουδαία έργα, διεθνείς συνεργασίες και οπτικές που καλύπτουν κάθε γούστο
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.