Τι κρύβει «Ο φάρος του Κένεμπεκ» της Σόνιας Σαουλίδου;

Η λογοτεχνία του ψυχολογικού θρίλερ προσφέρει τον καλύτερό της εαυτό μέσα από ένα μυθιστόρημα που έχει όλα τα φόντα για να ξεπεράσει τα ελληνικά σύνορα και να περιπλανηθεί στις διεθνείς βιβλιοθήκες.

Κάνοντας τικ σε αρκετά κουτάκια στα οποία δεν μας συνηθίζει η ελληνική λογοτεχνία (διαδραματίζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, απαρτίζεται από ξένους χαρακτήρες), το μυθιστόρημα «Ο φάρος του Κένεμπεκ» της Σόνιας Σαουλίδου (εκδόσεις Bell, 328 σελίδες), σκανάρει τον γοητευτικά αινιγματικό κόσμο που ζούμε μέσα από μια παγκόσμια οπτική, χτίζει μια νέα αφηγηματική αρχιτεκτονική του ελληνικού crime fiction και ξεδιπλώνει μια από τις πιο ατμοσφαιρικότερες ιστορίες που πέρασαν μπροστά από τα μάτια μας φέτος.

Στις σελίδες του συμπλέουν τα μεταφυσικά πανοράματα του Stephen King, η υποβλητική ένταση της B.A. Paris ή της Lucy Foley, οι σωστές δόσεις αγωνίας, ανατροπών και ανάπτυξης χαρακτήρων που συνθέτουν ένα μεστό βιβλίο μυστηρίου.

Το βιογραφικό της συγγραφέως έχει τη δική του ξεχωριστή σημασία στην επιλογή των θεματικών της. Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη, η Σόνια Σαουλίδου σπούδασε στην Πενσιλβάνια, εργάστηκε στον ελληνικό Τύπο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, προτού το 2013 μεταπηδήσει ξανά στις ΗΠΑ, αυτή τη φορά στη Φλόριντα, όπου απασχολήθηκε ως μεσίτρια στο Κέιπ Κόραλ.

Ήταν το διάστημα εκείνο της παραμονής της στη μικρή παραθαλάσσια πόλη κατά το οποίο αποπειράθηκε για πρώτη φορά να γράψει μυθιστόρημα. Αποτέλεσμα, το ντεμπούτο «Το ακρωτήρι των κοραλλιών» (2019), το οποίο διαδέχθηκε «Το αμάρτημα της κυρίας Ρέμικ» (Bell, 2021), ενώ «Ο φάρος του Κένεμπεκ» είναι η τρίτη λογοτεχνική κατάθεσή της, πάντοτε με πεδίο δράσης και πρωταγωνιστές τοποθετημένους στην Αμερική.

Αφετηρία του βιβλίου, ένα οδικό ταξίδι. Μια ώρα διαδρομής από το Πόρτλαντ ως τον ποταμό Κένεμπεκ. Πίσω από το ταμπλό του αυτοκινήτου, ένα ζευγάρι με προορισμό μια γωνιά απομονωμένη από τον υπόλοιπο κόσμο, αγοραστές ενός μοναχικού ακινήτου σε ένα νησί με μόλις άλλες είκοσι εννέα κατοικίες συνολικά.

Με σχεδόν ανύπαρκτο μόνιμο πληθυσμό και δίχως επισκέπτες τους χειμερινούς μήνες, το σπίτι στο ποτάμι ίσως και να λειτουργεί ως συμβολισμός μιας διαχωριστικής γραμμής από ένα παρελθόν που ξετυλίγεται μεθοδικά. Ξέρουμε ότι οι δυο τους κάποτε ήταν σχεδόν ευτυχισμένοι.

Μαθαίνουμε σύντομα ότι οι δεσμοί τους έχουν διαρραγεί από μυστικά και απιστίες. Πληροφορούμαστε ότι έχουν ένα  παιδί που χρειάζεται τους γονείς του για να μεγαλώσει νιώθοντας προστατευμένο. «Κάποτε είχαμε δύο... Τότε, πριν από την τραγωδία μας και πριν από την Έμμα».

Τι εκτυλίχθηκε κατά τη διάρκεια του μοιραίου λεπτού που ανέτρεψε τα πάντα στη ζωή τους; Ποια επίδραση θα έχει στους πρωταγωνιστές η μυστικιστική αγκαλιά της φύσης, σε ένα νησί χωρίς μαγαζιά, χωρίς ταχυδρομείο, χωρίς ενδείξεις πολιτισμού πέρα από τις φασματικές σκιές ενός άλλου κόσμου; Ποια είναι τα μυστικά που απειλούν τις επισφαλείς ισορροπίες μιας σειράς χαρακτήρων που απέμειναν μπροστά από ένα σπίτι του 19ου αιώνα, κάτω από έναν σκοτεινό ουρανό, πάνω σε μια λωρίδα γης στη μέση ενός ποταμού, να κοιτάζουν όλοι την ίδια πόρτα, ο καθένας με έναν δικό του στόχο; Το εξαιρετικά αγωνιώδες μυθιστόρημα της Σόνιας Σαουλίδου δίνει τις απαντήσεις.