Το τηλεφώνημα που δεν έγινε. Κάποιες σκέψεις για το βιβλίο του Απόστολου Δοξιάδη - Μια συζήτηση

Ένα βιβλίο εν μέρει αυτοβιογραφικό για ένα Τηλεφώνημα που δεν έγινε. Είναι ο τίτλος της ασπρόμαυρης ταινίας μικρού μήκους που έκανε ο αφηγητής-συγγραφέας όταν ήταν 14 χρονών, οικότροφος σε ένα σχολείο στην Ουάσιγκτον. Θα μετακινούταν ολόκληρη η οικογένεια, όμως ο προγραμματισμός άλλαξε και ο Απόστολος βρέθηκε σε ένα αλλότριο μέρος, μόνος. Η ταινία του πήρε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ της Νέας Υόρκης για ταινίες μικρού μήκους που έκαναν φοιτητές και μαθητές, ενώ ο έφηβος δημιουργός της έδωσε συνέντευξη στην Ουάσινγκτον Ποστ, που αναδημοσιεύτηκε και στο ΒΗΜΑ. Μια στιγμή μεγαλείου για τον 14χρονο, αλλά χωρίς την επιβράβευση για την οποία, ανεπίγνωστα, παλεύουμε όλη μας τη ζωή: αυτή του πατέρα (ή της μητέρας).

Ο συγγραφέας Δοξιάδης εκκινεί την ιστορία του από την αναζήτηση της χαμένης μπομπίνας, του χαμένου άρθρου, εντέλει του χαμένου χρόνου, και μέσα από την ιστορία όπως ξαναλέγεται, με τον τρόπο της λογοτεχνίας, κάνει ένα ξεκαθάρισμα με παλιούς λογαριασμούς, φέρνει στο φως τις δυσκολίες της σχέσης με τον πατέρα, την απουσία και το τραύμα, μιλάει για τη σχέση της δημιουργίας με τη μεγαλομανία και το αίσθημα της ανεπάρκειας, για το ανικανοποίητο. Μας συνοδεύει στα άδυτα του ψυχισμού του αφηγητή, στις περιπέτειες της ενηλικίωσης και της συμφιλίωσης με το παρελθόν. Ο συγγραφέας μιλάει για τον εαυτό του γράφοντας, αλλά με έναν τρόπο που αφορά και εμάς.

Το θέμα του βιβλίου όμως είναι και το σινεμά, ως όχημα της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Ο συγγραφέας ξαναγυρίζει σε αυτό ως δημιουργός στα 29 του χρόνια κάνοντας δύο μεγάλου μήκους ταινίες – το σενάριο είναι μια γέφυρα για να περάσει στη γραφή. Και σε κάποια ναυάγια, όπως ο ίδιος λέει,  της εποχής του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου (ΝΕΚ), του κινήματος που ξεκίνησε ουσιαστικά στη Μεταπολίτευση εκπροσωπώντας μια νέα γενιά δημιουργών, βρίσκει αναλογίες με ναυάγια του δικού του ψυχισμού.

Κινηματογράφος, καλλιτεχνική δημιουργία, ψυχανάλυση, λογοτεχνία. Κάπως έτσι φτιάχνεται και η σύνθεση της συντροφιάς φίλων που συζητούν για το βιβλίο «Το τηλεφώνημα που δεν έγινε» στο βίντεο που ακολουθεί. Ο συγγραφέας συζητάει με τη Ρία Θανούλη, καθηγήτρια Θεωρίας Κιν/φου ΑΠΘ, Πρόεδρο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, τον Θόδωρο Σούμα, κριτικό κινηματογράφου, τη Μαριαλένα Σπυροπούλου, ψυχοθεραπεύτρια - συγγραφέα,  στον φιλόξενο χώρο του κινηματογράφου Άστυ για το βιβλίο του «Το τηλεφώνημα που δεν έγινε» (εκδόσεις Ίκαρος). Μαζί βλέπουμε κάποιες σκηνές που εικονογραφούν την ιστορία και ακούμε τον Απόστολο Δοξιάδη να διαβάζει χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο του.