Ηλίας Ευθυμιόπουλος «Ποιήματα»: Ιππότης δρακοκτόνος

ΙΠΠΟΤΗΣ ΔΡΑΚΟΚΤΟΝΟΣ 
Εδώ βρίσκεται η Ακρόπολη
Πού τρέχει ο κόσμος; Μήπως η Ρόδος τυλίχθηκε στις φλόγες;
Το στάδιο, το αμφιθέατρο, η παλαίστρα, ο ξενώνας 
Τι σέρνει πίσω του ο έφιππος στρατιώτης; 
Βλέπετε επίσης λείψανα του αρχαίου τείχους και σκληρά αγριόχορτα από δέρμα κροκοδείλου 
Έχει το σώμα δράκου, ουρά φιδιού και μάτια από κάρβουνο αναμμένο
Πιο κάτω ο περίπτερος ναός, προσοχή γλυστράν οι πέτρες!
Τιμή στο γενναίο ιππότη! Όλοι στο Μοναστήρι! Στο Μοναστήρι, του Αγίου Ιωάννου!
Σήμερα μόνο τρεις πανύψηλες κολώνες 
Σιωπή! Ο Μέγας Μάγιστρος έχει το λόγο
Υψώνονται με έπαρση στον γαλανόλευκο αέρα 
Γενναίος δε λέω, μα ποιος σού ’δωσε την άδεια;
Οι πεθαμένοι ερχόντουσαν στον ύπνο μου τα βράδια.
Μισοφθαρμένες απ’ το χρόνο όταν στρέφεις το βλέμμα σου
Λέγοντας λόγια φοβερά για μάνες μαυροφόρες 
Κρέμονται στο στερέωμα, ταξιδεύουν με τα σύννεφα,
συνομιλούν με τ’ άστρα
Ποιές, οι μάνες; 
Όχι οι πανύψηλες κολώνες 
Κι ο νόμος, προστάτη των αμνών, ποιος ειν’ ο νόμος;
Στον ουρανό, μα τον Απόλλωνα τον Πύθιο, ήταν με λάμψεις αστραπής γραμμένος. 
Εδώ, κυρίες και κύριοι, είναι ο τάφος κι η επιγραφή: Draconis Extinctor.
*
Στο μέσον ένας φοίνικας έσκυψε κι αυτός ν’ακούσει 
Ένας μόνο φοίνικας εν μέσω των ερειπίων
Η κώμη του έγερνε από τον άνεμο πούφερνε έναν ήχο σαστισμένο 
Το ειρωνικό χαμόγελο του φωτός, είπαν οι αρχαιολόγοι,  
Που δεν κρύβεται ούτε κάτω από τον πένθιμο μανδύα του κισσού ούτε κάτω από τη σκιά των υψηλόκωμων δέντρων
Όταν ο ήλιος βάζει φωτιά στο μάρμαρο
και κεντάει το εκρηκτικό του σάββανο
πάνω απ τα μνήματα ηρώων, θυμάτων και πεσόντων.

Διαβάστε περισσότερα για τον συγγραφέα και το βιβλίο εδώ