Παναγιώτης Τσαούσης

Ετών πέντε και τα τετράδια του νηπιαγωγείου ήταν γεμάτα σχέδια. Στο δημοτικό διάβαζε «Τεν Τεν» και «Blake and Mortimer» και το πρώτο δικό του κόμικ, το πέταξε κατά λάθος η μαμά του στα σκουπίδια γι’ αυτό σ’ αυτά που φτιάχνει τώρα την κάνει πάντα κακιά ηρωίδα. Στα 18 σπούδασε τεχνολόγος-ιχθυολόγος στο Μεσολόγγι και πήγε στρατό. Μολύβι ξαναέπιασε στα 19 του, όταν διακρίθηκε σε ένα διαγωνισμό του «9» της Ελευθεροτυπίας. Έκτοτε δεν το άφησε ποτέ.

Σχεδιάζει γιατί βαριέται το δικό μας κόσμο και στα κόμικ του ταξιδεύει εκεί που θα ’θελε να είναι. Πού; Στην Αμερική του ’20. Να χορεύει swing, να πηγαίνει σε ατμοσφαιρικά καμπαρέ και να οδηγεί ένα αμάξι σαν αυτά τα μεγάλα που υπήρχαν τότε, που έμοιαζαν με τανκ. Του αρέσουν τα φιλμ νουάρ και τα κόμικ του αφορούν συνήθως το παρελθόν ή το μέλλον. Το 4030 μας φαντάζεται μπλε, εγκαστρίμυθους και εργασιομανείς. Αυτά είχε δηλώσει τουλάχιστον σε μια παλιά του αυτοέκδοση, που μου τράβηξε το βλέμμα στο τραπέζι. Το τώρα το ζωγραφίζεις; «Όχι, δεν μ’ αρέσει».

Αν ήταν ήρωας κόμικ θα ήταν ο Corto Maltese, «βασικά γιατί βλέπει τα πράγματα πιο ψύχραιμα από μας τους υπόλοιπους». Όσο για το τι χρειάζεται για να ζωγραφίζεις ωραία; «Πάθος. Όποιος μπορεί να γράψει μπορεί και να σχεδιάσει». Πολύ εύκολο ακούγεται, σχεδιάζει, γράφει, σκηνοθετεί. Γιατί «αυτά τα τρία πράγματα είναι ένα κόμικ. Σχέδιο, σενάριο, σκηνοθεσία, σα να βλέπεις μια ταινία στο χαρτί».

Η τελευταία του δουλειά λέγεται «Απόδραση από τη Φλάνδρα» και ξεκινάει από ένα υποθετικό παρελθόν (αν είχε κατακτήσει τον κόσμο ο Χίτλερ) που χτίζεται πάνω σε ένα υποθετικό παρόν (γερμανοκρατούμενη γη με γερμανική γλώσσα και αισθητική). Περνάνε τα κόμικ πολιτικά μηνύματα; «Σίγουρα. Κάποιος μπορεί να δείξει τη θέση του ακόμα και με τον τρόπο που σχεδιάζει». Μέχρι πότε θα ζωγραφίζεις; Υπάρχει ηλικία που θεωρείσαι πια μεγάλος για κόμικ; «Ποτέ δεν είσαι μεγάλος για κόμικ».

Info: Το «Απόδραση από τη Φλάνδρα» το βρίσκεις στο Comicon Shop (Σόλωνος 128), καθώς και σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία σε όλη την Αθήνα.