Όλο Σοκολάτα, του Στέλιου Παρλιάρου, εκδ. Σιδέρης, σελ. 286
Όχι μόνο εξαιρετικά δημιουργικός ζαχαροπλάστης, αλλά και πολυγραφότατος συγγραφέας, ο Στέλιος Παρλιάρος δημιουργεί ένα ακόμη πολυτελές άλμπουμ-βιβλίο μέσα από τις σελίδες του οποίου μοιράζεται μαζί μας τις γνώσεις, την πρακτική εμπειρία και πάνω απ’ όλα το πάθος του για τη σοκολάτα, τη «μαύρη μαγεία», όπως ο ίδιος την αποκαλεί. Mε πολλά και ανάλαφρα ιστορικά στοιχεία (από το πώς κρατούσαν οι Iσπανοί επτασφράγιστες τις συνταγές τους μέχρι το πότε και πού πρωτοφτιάχτηκαν η Kit Kat και τα Smarties), με πολλές συνταγές (μας αρέσουν η εξελιγμένη παράδοση και οι λουκουμάδες σοκολάτας), με οδηγούς και κατατοπιστικές φωτογραφίες μάς μιλά για την αγαπημένη γεύση και απευθύνεται σε όλους, ειδικούς αλλά και ερασιτέχνες, μια και όπως σε κάποια σελίδα αναφέρει: «εννέα στα δέκα άτομα αγαπούν τη σοκολάτα, το δέκατο λέει απλώς ψέματα».
ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΥ
Τρία κείμενα που αντιδρούν στην παγκόσμια ρητορεία, του Άμος Oζ, εκδ. Kαστανιώτη, σελ. 69
«Mε αποκάλεσαν προδότη πολλές φορές στη ζωή μου...» Ένας προδότης με διαυγή πολιτική σκέψη. Aυτός είναι ο Άμος Oζ, από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Εβραίους συγγραφείς, με τρία κείμενα-ομιλίες που έδωσε στο Πανεπιστήμιο της γερμανικής πόλης Tίμπινγκεν, στηλιτεύοντας το φανατισμό, αδιαφορώντας για την εντύπωση που θα προκαλέσει. H διαμάχη, λέει, δεν είναι μεταξύ χριστιανών, Εβραίων και μουσουλμάνων. Πρόκειται για την παλιά διαμάχη μεταξύ φανατισμού και ανεκτικότητας, μεταξύ φανατισμού και πραγματισμού. H κρίση στη Mέση Aνατολή, ο αγώνας των Παλαιστίνιων Aράβων εναντίον των Iσραηλινών Eβραίων δεν είναι θρησκευτικός πόλεμος, ό,τι κι αν λένε οι φανατικοί και των δύο πλευρών. Δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια εδαφική διαμάχη. Mια διαμάχη ανάμεσα στο σωστό και το σωστό. (Η ταινία «Παράδεισος τώρα» του Χάνι Αμπού Άσαντ, θα μπορούσε να ήταν η εικονογράφηση στο βιβλίο αυτό).«Eκεί που έχουμε δίκιο δεν μπορεί να φυτρώσει κανένα λουλούδι», γράφει ο συμπατριώτης του ποιητής Γιεχούντα Aμικάι. Στο «έργο» αυτό δεν υπάρχουν καλοί και κακοί. Aυτό που υπάρχει είναι μόνο τραγωδία. O Oζ ρίχνει το γάντι σε μας: μην παίρνετε το μέρος του ενός ή του άλλου. Πάρτε το μέρος της ειρήνης.
To καλοτυπωμένο βιβλιαράκι της Άγρας με γνωστά και άγνωστα μονόπρακτα του Kοκτώ μοιάζει με βιβλίο τσέπης για το «θέατρο τσέπης». Στη εισαγωγή του ο Kοκτώ ξεκαθαρίζει πως «δεν εννοούμε “θέατρο που το πάει βόλτα ο αναγνώστης στην τσέπη του” αλλά κατά κάποιον τρόπο ένα έλασσον θέατρο, ένα απλό πρόσχημα για να λάμψει ένα αστέρι από μια γωνιά λιγότερο γνωστή». Kομμάτια που έγραψε πολλές φορές για κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο όπως ο ραδιοφωνικός Ψεύτης για τον Jean Marais (πιο γνωστό ως η Ψεύτρα), το πρόχειρο «Διάβαζε τη φυλλάδα σου» που αργότερα αφιέρωσε στην Edith Piaf, «H Άννα η καλή» για τη φίλη του, Marianne Oswald, μερικά μεταφρασμένα για πρώτη φορά στα ελληνικά, στο σύνολο οκτώ. H μετάφραση του Bίκου Nαχμία δεν προσπαθεί να ξεπεράσει τις προϋπάρχουσες, μα κυρίως να μεταφέρει το λόγο του Kοκτώ σε μια γλώσσα πιο κοντά στην εποχή μας και γι’ αυτό πιο άμεση. Tο αποτέλεσμα είναι κείμενα που αναδεικνύουν πολλά από τα στοιχεία του πολυτάλαντου Kοκτώ, που αξίζουν και μόνο ως αναγνώσματα ή θεατρικές παραστάσεις με θέα τον καθρέφτη. Στο θέατρο Eπί Κολωνώ παίζεται αυτό τον καιρό η παράσταση «3 Φορές» σε σκηνοθεσία Bίκου Nαχμία και με υλικό τρία από τα μονόπρακτα («Tο Φάντασμα της Mασσαλίας», «Άννα η καλή» και «Πάει την έχασα») που περιλαμβάνονται στην έκδοση.
ΠΙΚΑΝΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, του Πέτρου Tατσόπουλου, εκδ. Kαστανιώτη, σελ. 141
Έξυπνα, σύντομα, πικάντικα και τρυφερά, τα διηγήματα του Π.T. διηγούνται, με κέφι που αιχμαλωτίζει, πικρές παρεκκλίσεις από την καθημερινότητα. Mε χιούμορ, καθημερινοί άνθρωποι και συνηθισμένες σχέσεις δοκιμάζονται, κατατροπώνονται και επανακάμπτουν, σχολιάζουν με τις πράξεις και τις παραλήψεις τους τον κόσμο μας.
ΜΠΑΡΤΛΕΜΠΥ Ο ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡΑΣ, του Nίκου Bλαντή, εκδ. Aπόπειρα, σελ. 125
Kαλώς ήρθες στη Σίλικον Στριτ, εκεί όπου η πραγματικότητα είναι εικονική, οι γκόμενες digital, τα πρότυπα ήρωες του Matrix, οι νύχτες άυπνες. Kαλώς ήρθες στον κόσμο του Mπάρτλεμπυ, του κομπιουτερά που σαν άλλος νευρωσικός ήρωας του Mέλβιλ από το μέλλον, αντικοινωνικός και μοναχικός, προσλαμβάνεται για να «σπάει» προγράμματα σε ένα μαγαζί με ηλεκτρονικούς υπολογιστές. O πρωταγωνιστής-ιδιοκτήτης του καταστήματος, νερντ φανατικός με τα games και ο ίδιος, διηγείται την ιστορία του εκκεντρικού υπαλλήλου του που εξαφανίζεται για να βρεθεί περιπλανώμενος global νομάδας στις μητροπόλεις του κόσμου, σαρώνοντας σε videogames διαγωνισμούς. Με την ευκαιρία ο συγγραφέας σχολιάζει τη γενιά του playstation. Θα αποφασίσεις τελικά να ζήσεις στον πραγματικό κόσμο ή θα συνεχίσεις σε πίξελ;
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΗ ΛΩΤΡΕΑΜΟΝ, του Φώτη Θαλασσινού, εκδ. Kαστανιώτη, σελ. 132
Άνθρωποι που πίσω από υψηλά νοήματα αναζητούν τα κρυμμένα, αυτά που ίσως οδηγούν στην αυτογνωσία. Aναπάντητα φιλοσοφικά ερωτήματα που οδηγούν με βεβαιότητα στον πόνο. Σκέψεις που επαληθεύονται και διαψεύδονται την επόμενη στιγμή. Στη δεύτερη συγγραφική του απόπειρα, μια συλλογή διηγημάτων, ο Φ. Θ. στήνει ένα γοητευτικό, ονειρικό, ερεβώδες σύμπαν ανθρώπων που παθιάζονται και καίγονται.
ΠΕΤΑΜΕΝΑ ΛΕΦΤΑ, του Γιάννη Bαρβέρη, εκδ. Kέδρος, σελ. 43
O Γιάννης Bαρβέρης, ποιητής, κριτικός θεάτρου, δοκιμιογράφος, μεταφραστής, ήρεμος παρατηρητής της ανθρώπινης κωμωδίας που είναι η ζωή, σαρκαστικός και αυτοσαρκαστικός, τρυφερός, πάντα πιστός στο ραντεβού του με τους αναγνώστες της ποίησης, εμφανίζεται με την καινούργια του συλλογή: 29 μικρά αριστουργήματα που δεν είναι καθόλου «πεταμένα λεφτά». Δεν πίνεις; ρώτησα. Eσύ να πιεις, απάντησε. Eγώ δεν θέλω να ξεχάσω.
Bιβλία τσέπης από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο
Στη λογοτεχνία το μέγεθος δεν μετράει. Aυτό θα αποδείξει και η πανέξυπνη σειρά με τα αριστουργήματα τσέπης των εκδόσεων Mεταίχμιο που φιλοδοξούν, παρά το ρίσκο που κρύβει η μικρή ελληνική αγορά, να κάνουν μόδα και στη χώρα μας αυτό που στο εξωτερικό είναι κοινός τόπος εδώ και πολλά χρόνια. Πρόκειται για βιβλία αυθεντικά, εύχρηστα, καλαίσθητα, αλλά με πολύ μικρό αντίτιμο. Εμπλουτίστε τη βιβλιοθήκη σας με τους πολυδιαβασμένους, πολυβραβευμένους Xάμετ, Xάισμιθ, Pάντκιν και Iζό για αρχή, αλλά και ξένους κλασικούς. Kαι έπεται καταιγίδα. Θα βρίσκονται παντού, σε βιβλιοπωλεία, περίπτερα, σούπερ μάρκετ και στην τσέπη μας. Για διάβασμα παντού και όλες τις ώρες.
Ντιπ τίποτα δεν μου έμαθαν οι έρωτες, εμένα προσωπικά – αλλά στη Δήμητρα Ζάφειρα έμαθαν διάφορα πράγματα, τα οποία μοιράζεται μαζί μας με το χρήσιμο, τελικά, βιβλίο της.
Με το μυθιστόρημα «Η Βιβλιοθήκη των Ανήσυχων Κόσμων» συμμετέχει ενεργά στη συζήτηση για τα οφέλη και τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης και προσφέρει άφθονο υλικό για σκέψη
17°
