- CITY GUIDE
- PODCAST
-
16°
Μαρία Κάλλας: Η τελευταία εμφάνισή της στις 5 Ιουλίου 1965
Όταν η Ντίβα αποχαιρέτησε το κοινό της όπερας
Μαρία Κάλλας: Ήταν 5 Ιουλίου 1965 όταν τραγούδησε για τελευταία φορά πλήρη όπερα επί σκηνής
Στις 5 Ιουλίου 1965 στη Βασιλική Όπερα, στο Covent Garden του Λονδίνου, η Μαρία Κάλλας ερμήνευσε την «Tόσκα» του Πουτσίνι, μια παραγωγή του Φράνκο Τζεφιρέλι. Η παράσταση χαρακτηρίστηκε ως δραματικά πολύ φορτισμένη, καθώς η προσωπική κατάσταση της Κάλλας και ειδικότερα της φωνής της ήταν πλέον κάπως ευάλωτη. Ήταν η τελευταία φορά που η Μαρία Κάλλας τραγούδησε πλήρη όπερα επί σκηνής. Αυτή η παράσταση ήταν μέρος μιας σύντομης επιστροφής της στο λυρικό θέατρο το 1964-65 μετά από δύο χρόνια απουσίας από τη σκηνή εξαιτίας φωνητικής κόπωσης. Είχε τραγουδήσει την «Τόσκα» στην ίδια σκηνή το 1964, κάνοντας το ντεμπούτο της στο Covent Garden με αυτόν τον ρόλο, και επανήλθε το 1965 με την ίδια σκηνοθεσία. Μαζί της ήταν ο Τίτο Ντελ Μπιάνκο και ο Τίτο Γκόμπι. Την «Τόσκα» είχε ερμηνεύσει και τον Μάρτιο του 1965 στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης, όπου, αν και το κοινό την αποθέωσε, η ίδια δήλωσε πως βρισκόταν «σε αποδρομή». Το αποκορύφωμα της τέχνης της στην «Τόσκα» παραμένει η παράσταση στη Σκάλα του Μιλάνου στις 7 Ιανουαρίου 1953.
Τον Ιούλιο του 1965, αν και φωνή της είχε χάσει μεγάλο μέρος της έκτασης, του όγκου και της στιλπνότητας των προηγούμενων χρόνων, η ερμηνεία της ήταν υποβλητική, θεατρικά καθηλωτική και συγκινητική. Στην άρια "Vissi d’arte” (Έζησα με την τέχνη) φαινόταν να αποχαιρετά τη σκηνή για πάντα. Πράγματι, η φωνή της Κάλλας άντεξε λίγα χρόνια λιγότερο από εκείνη της σχεδόν σύγχρονής της Αυτραλέζας Τζόαν Σάδερλαντ (1926-2010).
Μετά από αυτό, ακολούθησε ο περίφημος κύκλος συναυλιών με τον Τζουζέπε ντι Στέφανο (1973-74), χωρίς όμως θεατρικό ρόλο: η Κάλλας τραγουδούσε άριες ή άλλα κομμάτια από τις όπερες του ρεπερτορίου. Στο μεταξύ, είχε προηγηθεί μια περίοδος σιωπής (1966-1969) κατά την οποία ζούσε μεταξύ Παρισιού και Μιλάνου αποφεύγοντας δημόσιες εμφανίσεις, ενώ το 1971-1972 δίδασκε στη σχολή Juilliard.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Η απώλεια του Έγιολφ συμβολίζει τα όνειρα που χάσαμε. Τις χαμένες προσδοκίες της γενιάς μας» αναφέρει ο σκηνοθέτης
Ο σκηνοθέτης Θοδωρής Αμπαζής και η νεοσύστατη ομάδα Φάος τιμούν τον μεγάλο ποιητή της πεζογραφίας και αναδεικνύουν τον γλωσσικό πλούτο της ελληνικής γλώσσας
«Στον “Ημιυπαίθριο” υπάρχουν όλοι οι χαρακτήρες που μπορεί κανείς να συναντήσει στην Ελλάδα»
Ένα έργο για τη δύναμη της μαζικής αυταπάτης
Η Μαρία Φραγκή μεταφέρει επί σκηνής την ψυχολογική νουβέλα του Ντοστογιέφσκι 150 χρόνια μετά τη συγγραφή της
Ο Ιταλός αρχιμουσικός επιστρέφει στο πόντιουμ της Εθνικής Λυρικής Σκηνής με τον «Φάλσταφ»
Μέρος των εσόδων από την παράσταση στις 25 Φεβρουαρίου θα διατεθούν στο Μαζί για το Παιδί
Από τον Ημιυπαίθριο του Γιώργου Αλκαίου μέχρι το Grease και την Οικογένεια Addams
Μιλήσαμε με την καλλιτεχνική διευθύντρια του θεάτρου Olvio και σκηνοθέτρια του έργου «Ο Μουνής»
Ήταν επί σειρά ετών μέλος της Ορχήστρας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής
Ο Τόμας Οστερμάιερ μεταφέρει το έργο του Ίψεν στο σήμερα, σε μια παράσταση όπου ο θεατής δεν παρακολουθεί απλά, αλλά καλείται να πάρει θέση, να αφυπνιστεί.
Η θρυλική ηρωίδα της Τρούμπας ζωντανεύει ξανά
Η συναρπαστική ζωή της, όπως μας την αφηγήθηκε
Οι αναγνώστες μας, όπως και τις προηγούμενες χρονιές, επέλεξαν σύμφωνα με τα δικά τους κριτήρια. Δείτε το αποτέλεσμα
Οι αναγνώστες μας, όπως και τις προηγούμενες χρονιές, επέλεξαν σύμφωνα με τα δικά τους κριτήρια. Δείτε το αποτέλεσμα
Οι αναγνώστες μας, όπως και τις προηγούμενες χρονιές, επέλεξαν σύμφωνα με τα δικά τους κριτήρια. Δείτε το αποτέλεσμα
Ο γνωστός ηθοποιός μιλά για τον ρόλο του στην παράσταση «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» και όχι μόνο
Η Ομάδα Νάμα επιστρέφει με το έργο της Penelope Skinner, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη
Ένα έργο λόγου και εσωτερικής έντασης, μια υπαρξιακή μονομαχία για το τι αξίζει να κρατήσει έναν άνθρωπο στη ζωή
Από τον «Αγαπητικό της βοσκοπούλας» μέχρι την «Λοκαντιέρα» και το «Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι»
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.