Οι φήμες για το Εθνικό θέατρο και μια ανακοίνωση

Είναι απορίας άξιο πώς την ημέρα ανακοίνωσης του προγράμματος του Φεστιβάλ Αθηνών, ο αν. υπουργός Πολιτισμού Κωνσταντίνος Τζαβάρας έδειξε τόσο δυσαρεστημένος με τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων για το ποιος πρόκειται να αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου, φέρνοντας ως δικαιολογία «πως εδώ ήρθαμε να μιλήσουμε για το φεστιβάλ» – όταν μάλιστα πιο πριν ακούστηκαν πολλά καυστικά σχόλια για την ολιγωρία που έδειξε η Πολιτεία σχετικά με την ανανέωση της θητείας του Γιώργου Λούκου, με τα οποία και συμφώνησε.

Ωστόσο, αμέσως μετά το πέρας της συνέντευξης, φήμες ήθελαν τον Σωτήρη Χατζάκη να παίρνει τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου (με τον Σταύρο Ξαρχάκο πρόεδρο του ΔΣ). Μέχρι σήμερα τίποτα δεν έχει διαψευστεί, αλλά ούτε και επιβεβαιωθεί, αφήνοντας ακέφαλο το μεγαλύτερο θεατρικό οργανισμό της Ελλάδας, τους δημοσιογράφους να δείχνουν τις συμπάθειες ή τις αντιπάθειές τους και τα υπόλοιπα κόμματα της τριτοκομματικής κυβέρνησης να συμφωνο-διαφωνούν, χωρίς να παίρνουν σαφή θέση, όταν θα έπρεπε εδώ και πολύ καιρό ο απερχόμενος καλλιτεχνικός διευθυντής να έχει συνεργασία με τον ερχόμενο.

Πάντως ο τρόπος που χειρίστηκε ο Τύπος την αποχαιρετιστήρια ομιλία του Γιάννη Χουβαρδά από τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή οδήγησε τον τελευταίο στο να στείλει την κάτωθι ανακοίνωση:

«Είμαι βαθιά ευγνώμων για όλα τα καλά λόγια που γράφτηκαν και ακούστηκαν τις τελευταίες ώρες από την τύπο και τα ηλεκτρονικά μέσα. Είμαι σίγουρος πως δεν τα αξίζω, και τα ερμηνεύω σαν μια δίκαιη αξιολόγηση του έργου όλων των συνεργατών μου στο Εθνικό Θέατρο αυτά τα έξι χρόνια. Εκ μέρους τους σας ευχαριστώ. Με αγάπη και εκτίμηση, Γιάννης Χουβαρδάς»

Νομίζουμε πως πέρα τα επί μέρους λάθη της θητείας του –όπως και ο ίδιος ομολόγησε–, τα σχόλια δεν ήταν αδικαιολόγητα, αφού η θητεία του δίκαια μπορεί να χαρακτηρισθεί επιτυχημένη και επιπλέον, μπορεί ν’ αποτελέσει ένα είδος παρακαταθήκης για τον επόμενο καλλιτεχνικό διευθυντή. Που λογικά θα υπάρξει. Όταν αποφασίσουν οι κυβερνώντες, που συμφωνούν πως δεν πρέπει καθόλου να ολιγωρούν.