Μουσικη

Eurovision 2026: Το Ηνωμένο Βασίλειο τερμάτισε τελευταίο και το BBC εξηγεί γιατί

Γιατί η Eurovision θεωρείται «δηλητηριασμένο δισκοπότηρο»

Newsroom
2’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eurovision 2026: Η τελευταία θέση για το Ηνωμένο Βασίλειο και το παράδειγμα της Φινλανδίας

Το Ηνωμένο Βασίλειο τερμάτισε τελευταίο στην Eurovision 2026 και το BBC επιχειρεί να εξηγήσει γιατί οι εκπρόσωποι της πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο τα τελευταία χρόνια στον διαγωνισμό τραγουδιού. 

«Άλλη μια χρονιά, άλλη μια αποτυχία. Το Ηνωμένο Βασίλειο αυτοκαταστράφηκε ξανά στην Eurovision», γράφει το BBC για το Look Mum No Computer που κατέληξε στην τελευταία θέση της Eurovision 2026. Το δίκτυο σημειώνει ότι αυτή είναι η τρίτη φορά από το 2020 που το Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκεται στον πάτο της βαθμολογίας, ενώ ότι μόνο μία φορά έχει μπει στην πρώτη δεκάδα από το 2010. 

Όπως γράφει ο Mark Savage, στην πορεία προς τον διαγωνισμό, υπήρχαν ελάχιστες ελπίδες ότι το φωνακλάδικο synth-pop κομμάτι του Sam, Eins, Zwei, Drei, θα τα πήγαινε καλά. Όμως ο μουσικός τα έδωσε όλα, χοροπηδώντας πάνω στη σκηνή με μια έντονα ροζ φόρμα εργασίας, ενώ τραγουδούσε για το πώς παράτησε τη δουλειά γραφείου του ώστε να πάει στη Γερμανία και να μετράει μέχρι το τρία.

«Ο Look Mum No Computer — δηλαδή ο Sam Battle — προσπάθησε όσο μπορούσε, αλλά η Eurovision απλώς δεν ήταν στα μέτρα του», σημειώνει ο συντάκτης του άρθρου. Γράφει ακόμη, ο Sam «ήταν διαφορετικός, εκκεντρικός και γοητευτικός, με την αστείρευτη ενέργεια ενός μπουκαλιού Coca-Cola που το έχουν ανακινήσει, παρουσίασε ένα τραγούδι που, για πρώτη φορά εδώ και καιρό, ακουγόταν πραγματικά βρετανικό». 

«Πρέπει να δώσω συγχαρητήρια στο BBC για τη φιλοδοξία του», λέει ο Adrian Bradley από το podcast Euro Trip, που παρακολουθεί τα πάνω και τα κάτω του διαγωνισμού. «Πήραν ένα ρίσκο με κάτι που ίσως ο κόσμος να μη συμπαθήσει, αλλά που κάποιοι μπορεί να σηκώσουν το τηλέφωνο και να ψηφίσουν. Νομίζω ότι είναι ένα πολύ ενδιαφέρον τραγούδι από πλευράς παραγωγής», συμφωνεί ο Satoshi, που εκπροσώπησε τη Μολδαβία στον φετινό διαγωνισμό. «Η παραμόρφωση στη φωνή, τα synths που χρησιμοποιεί. Όλα έχουν αυτή τη βρετανική σφραγίδα — αλλά μπορώ σίγουρα να καταλάβω ότι δεν είναι για όλα τα γούστα».

«Νομίζω ότι το τραγούδι, ειλικρινά, δεν είναι καλό τραγούδι για το Ηνωμένο Βασίλειο», λέει ο Filippo Baglini, δημοσιογράφος του ιταλικού σταθμού London One Radio και πρόσθεσε: «Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι από τις μεγαλύτερες μουσικές δυνάμεις στον κόσμο. Έχετε τους Beatles και τόσα άλλα. Αυτό δεν είναι αρκετά καλό».

«Ειλικρινά εύχομαι το BBC να το έπαιρνε πιο σοβαρά», συμφωνεί ο Thomas Tammegger, Αυστριακός φαν της Eurovision που ζει στη Δανία. «Το βλέπουν μέσα από το πρίσμα ότι είναι ένα αστείο γεγονός και έτσι στέλνουν novelty ή joke συμμετοχές, που ποτέ δεν τα πάνε πραγματικά καλά. Όταν όμως προσπαθούν σοβαρά, όπως με τον Sam Ryder — να το! Δεύτερη θέση και πετυχαίνει».

Γιατί η Eurovision θεωρείται «δηλητηριασμένο δισκοπότηρο»; 

Η Eurovision θεωρείται για πολλούς «δηλητηριασμένο δισκοπότηρο». Κανένας καταξιωμένος καλλιτέχνης δεν θέλει να εκπροσωπήσει τη χώρα, φοβούμενος ότι θα βλάψει την καριέρα του. Και όταν το κάνουν — όπως ο Olly Alexander το 2024 — πληρώνουν το τίμημα. Με μόλις 46 βαθμούς, κατέληξε 18ος. Ο Alexander, που μπήκε σε έξοδα απέναντι στη δισκογραφική του για να χρηματοδοτήσει το σκηνικό, χαρακτήρισε την εμπειρία «βάρβαρη» και συμβούλεψε τους μελλοντικούς διαγωνιζόμενους να «βρουν έναν καλό θεραπευτή».

Από τότε, το BBC βασίζεται σε λιγότερο γνωστά ταλέντα. Τόσο ο Look Mum No Computer όσο και οι εκπρόσωποι του 2025, Remember Monday, είναι ανεξάρτητοι καλλιτέχνες, χωρίς την υποστήριξη μεγάλης δισκογραφικής εταιρείας.

Η περιφρόνηση του Ηνωμένου Βασιλείου προς τη Eurovision είναι κάτι που αντιμετώπιζε και η Φινλανδία. Μετά τη νίκη των Lordi το 2006, η χώρα πέρασε μια καταστροφική 15ετή περίοδο παρακμής. Από την πανδημία όμως και μετά, άλλαξαν πορεία, με συμμετοχές όπως το Cha Cha Cha του Käärijä (2η θέση το 2023) και τη φετινή 6η θέση με το Liekenheiten των Linda Lampenius και Pete Parkkonen. Ο Matti Myllyaho, παραγωγός της φινλανδικής συμμετοχής, λέει ότι η αλλαγή ξεκίνησε όταν οι καλλιτέχνες σταμάτησαν να φοβούνται τη διαφορετικότητα.

«Στη Φινλανδία αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε τα δυνατά μας σημεία και να αγκαλιάζουμε τη μικρή μας παραξενιά», λέει. «Είναι δύσκολο να μιλήσω εκ μέρους του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά η συμβουλή μου για κάθε Eurovision project θα ήταν απλώς να αποδεχτεί την ιδιαιτερότητά του».

Πηγή: BBC