Ηλέκτρα: Ένα νέο συγκρότημα από βετεράνους του ελληνικού ροκ

Το πρώτο album των Ηλέκτρα είναι γεγονός, με το «Δώμα» να έχει κυκλοφορήσει στις 19 Απριλίου σε ψηφιακή μορφή, ενώ επίκεινται οι αντίστοιχες κυκλοφορίες των φυσικών format. Πρόκειται για το αποτέλεσμα της σύμπραξης του κιθαρίστα και τραγουδιστή Βασίλη Ζερβακάκη (Dead City Jets) και του ντράμερ Χρήστου Βαγιόπουλου (Ονειροπαγίδα) όταν, κατά τη διάρκεια της πανδημίας, αποφάσισαν να διοχετεύσουν την ενέργεια τους σε ένα νέο πρότζεκτ, δουλεύοντας με τραγούδια του πρώτου. Μέσα από τα εννέα τραγούδια του «Δώμα» καταδεικνύεται η εξέλιξη και η δημιουργική πορεία των μελών του γκρουπ, καθώς η χημεία που χαρακτηρίζει τη μεταξύ τους συνεργασία. Ο ήχος τους είναι αποτέλεσμα διαφόρων ετερόκλιτων επιρροών, ωστόσο μπορεί κανείς να διακρίνει το πνεύμα των The Clash να συνδυάζεται με την πειραματική διάθεση και τον παλμό των Talking Heads.

Την ομάδα των Ηλέκτρα συμπληρώνουν, από το 2023, δυο ακόμα μουσικοί με παρελθόν στην ελληνική σκηνή: Πρόκειται για τον κιθαρίστα Κώστα Βλάχα και τον μπασίστα Νίκο Παπαδημητρίου, αμφότερους από το γκρουπ Μέντα. Το άλμπουμ «Δώμα» είναι ήδη διαθέσιμο σε ψηφιακή μορφή, όπως επίσης και για προπαραγγελία του βινυλίου. Ο Βασίλης και ο Χρήστος μίλησαν στην Athens Voice, παρουσιάζοντας τους Ηλέκτρα και μιλώντας, εκτός των άλλων, για τη σύγχρονη ελληνική ροκ πραγματικότητα.

Ποια ακριβώς είναι η Ηλέκτρα και γιατί ονομάστηκε έτσι το γκρουπ;

Βασίλης Ζερβακάκης: Η Ηλέκτρα είναι όλες εκείνες οι γυναίκες που μεγαλώνουν ελεύθερους και αξιοπρεπείς ανθρώπους. Όλες εκείνες οι γυναίκες που με θάρρος και κουράγιο  αντιμετωπίζουν τη ζωή και μας κάνουν και εμάς πιο δυνατούς.

Πείτε μας για τη δημιουργία των Ηλέκτρα μέσα στην περίοδο της πανδημίας; Φαίνεται πως η συγκεκριμένη περίοδος ώθησε πολλούς μουσικούς να συνεργαστούν σε ιδέες που για κάποιο λόγο είχαν μείνει στο «ράφι».

Βασίλης Ζερβακάκης: Η δημιουργία της Ηλέκτρας ξεκίνησε σαν μια αυθόρμητη και ειλικρινής διαδικασία ανάμεσα σε μένα και τον Χρήστο με τον οποίο είμαστε φίλοι πολλά χρόνια, μιλάμε την ίδια μουσική γλώσσα αλλά κυρίως επικοινωνούμε καλά. Νομίζω ότι καταφέραμε με έναν όμορφο τρόπο να δώσουμε μια δημιουργική αλλά και πολύ ζωτική διάσταση στις περίεργες ημέρες που ζήσαμε κατά την διάρκεια της πανδημίας.

Τι διαφορετικό είχε το υλικό το οποίο κατέληξε στο ντεμπούτο των Ηλέκτρα, από αυτό των άλλων μουσικών ασχολιών σας;

Βασίλης Ζερβακάκης: Για μένα η Ηλέκτρα είναι μία πολύ προσωπική δουλειά, ήχος αλλά και σκέψεις που μετεξελίσσονται τα τελευταία χρόνια. Ένα προσωπικό στοίχημα που ο Χρήστος είχε αγκαλιάσει από την πρώτη στιγμή και ουσιαστικά χάρη στη δική του επιμονή και βοήθεια μιλάμε σήμερα γι’ αυτό. Το «Δώμα» είναι ένα άλμπουμ που κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του μας οδηγούσε σε ένα ζεστό και οικείο τόπο, το οποίο ευχόμαστε να συμβαίνει και σε όσους το ακούνε.

Αναφέρετε ως επιρροές σας τους Clash και τους Talking Heads. Πως συνδυάζεται η επιρροή δύο εξίσου ευφυών αλλά τόσο διαφορετικών καλλιτεχνών, όπως ο Joe Strummer και ο David Byrne;

Βασίλης Ζερβακάκης: Νομίζω ότι η αισιοδοξία, η ψυχή, το πάθος και η διορατικότητα είναι μόνο μερικά από αυτά που αγαπάμε σε αυτούς του καλλιτέχνες. Η «χορευτικότητα» του Byrne η στοχαστικότητα του Strummer και μία ανεπιτήδευτη προσπάθεια να εκφραστούμε ελεύθερα είναι ο συνδυασμός που κατά την διάρκεια της δημιουργικής διαδικασίας μας είχε επηρεάσει, χωρίς όμως να μπορώ να πω με σιγουριά ότι καταφέραμε και να τα αποδώσουμε.

Από ελληνικά γκρουπ και καλλιτέχνες ποιους θα αναφέρατε ως επιρροές σας;

Χρήστος Βαγιόπουλος: Σίγουρα οι Last Drive, οι Τρύπες και οι Στέρεο Νόβα είναι γκρουπ που έχουμε ακούσει, αγοράσει δίσκους τους και πήγαμε σε συναυλίες τους. Τα υπόλοιπα σε playlist στο Spotify.

Από το 2023 κι έπειτα, στους Ηλέκτρα βρίσκονται οι Κώστας Βλάχας και Νίκος Παπαδημητρίου από τους Μέντα. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία και με ποια κριτήρια επιλέχτηκαν οι εν λόγω μουσικοί;

Χρήστος Βαγιόπουλος: Από την αρχή, επιδιώξαμε να συνεργαστούμε με ανθρώπους που εκτιμούμε και με τους οποίους μπορούμε να επικοινωνήσουμε και να εκφράσουμε τις μουσικές μας ιδέες με ευκολία και αυθεντικότητα. Με το Νίκο και τον Κώστα είμαστε φίλοι πολλά χρόνια και την γνωριμία την οφείλουμε στον Coti K, παραγωγό των Μέντα αλλά και της Ονειροπαγίδας όπου έπαιζα τύμπανα.

Τι ακριβώς είναι ελληνικό ροκ εν έτει 2024; Ποια γκρουπ και καλλιτέχνες θεωρείτε πως ήταν κομβικοί για την εξέλιξη του ελληνικού ροκ τις προηγούμενες δεκαετίες;

Βασίλης Ζερβακάκης: Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρον, γεμάτο από μουσικούς και παραγωγές  που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αυτούς του εξωτερικού. Γίνονται ωραία φεστιβάλ που φιλοξενούν όλες τις μουσικές φυλές και αυτοί οι άνθρωποι συχνά κάτω από δύσκολες συνθήκες παράγουν καλή μουσική. Αν πρέπει να αναφέρουμε κάποιους για μας θα ήταν σίγουρα οι Τρύπες, Διάφανα Κρίνα, Ξύλινα Σπαθιά, Στέρεο Νόβα, Last Drive, Raining Pleasure, Planet Of Zeus, Nightstalker.

Το album ηχογραφήθηκε το καλοκαίρι του 2022 ωστόσο κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες. Υπάρχει κάποιος λόγος που μεσολάβησε αυτό το διάστημα;

Χρήστος Βαγιόπουλος: Πίσω από το άλμπουμ είμαστε ουσιαστικά τρεις άνθρωποι, ο Βασίλης που έχει γράψει όλα τα τραγούδια εγώ και ο Χρήστος Λαϊνάς παραγωγός, «άτυπο μέλος» μας αλλά και φίλος από την περίοδο της Ονειροπαγίδας.  Με το Χρήστο συμφωνήσαμε να δώσουμε στη δημιουργική διαδικασία τον χρόνο που χρειαζόταν χωρίς πίεση, συναντιόμασταν στο στούντιο γράφαμε και έπαιρνε τον χρόνο του να τα δουλέψει. Στην πορεία των ηχογραφήσεων βρέθηκαν μαζί μας ο Κώστας με τον Νίκο οι οποίοι υπήρξαν πολύ σημαντική βοήθεια στην ολοκλήρωση αυτής της δουλειάς.

Ποιες είναι οι προσδοκίες σας από το album «Δώμα»; Πως θα ορίζατε την επιτυχία σε αυτό το αρχικό, αλλά και σε μεταγενέστερο στάδιο;

Βασίλης Ζερβακάκης: H μεγαλύτερη προσδοκία είναι το «Δώμα» να καταφέρει να αγγίξει όσους περισσότερους ανθρώπους γίνεται. Εννοείται πως για μας επιτυχία θα είναι τελικά να το μοιραστούμε στον φυσικό μας χώρο που είναι οι συναυλίες.

Πείτε μας για τους στίχους του τραγουδιού «Άσκοπα». Θεωρείτε όντως πως ο κόσμος σήμερα περιπλανιέται «άσκοπα, αδιάφορα και μηχανικά»;

Βασίλης Ζερβακάκης: Αν και δεν θα έπρεπε να είναι έτσι έχουμε αγκαλιάσει ένα μοντέλο ζωής που σε μεγάλο βαθμό μας βάζει να ζούμε μηχανικά το κάθε μας εικοσιτετράωρο. Τρέχοντας υποτίθεται όλοι για έναν απώτερο σκοπό, για σημαντικούς στόχους και σχέδια μεγάλα, το μόνο που καταφέρνουμε είναι στο τέλος να χάνουμε την κάθε μας μέρα και να γινόμαστε απλοί θεατές της ζωής μας που περνάει. Νομίζω ότι αυτό που μας χαρακτηρίζει είναι το παράδειγμα με το ποντίκι στον τροχό.

Ευχαριστούμε πολύ, τα τελευταία λόγια δικά σας.

Χρήστος Βαγιόπουλος: Εν αναμονή της έκδοσης του βινυλίου για το άλμπουμ μας και στα πλαίσια της προώθησης του θα εμφανιστούμε ζωντανά το Σάββατο 15 Ιουνίου στο Κατράκειο Θέατρο σε ένα μουσικό φεστιβάλ.