Λυρισμός και ευαισθησία

BRIAN ENO
Another Day on Earth (Eros) ****
Όσοι λάτρεψαν τον Eno από την εποχή των πρώτων σόλο δίσκων του «Here Come the Warm Jets», «Another Green World», «Taking Tiger Mountain (by Strategy)» θα βρουν εδώ τη λογική συνέχεια, συμπληρωμένη με την πείρα, τους πειραματισμούς, τις ambient αναφορές και τη μουσική των αισθήσεων που απασχόλησαν το μουσικό αυτά τα 30 χρόνια που πέρασαν από τότε. Tο πνεύμα όμως είναι παρόμοιο, ο λυρισμός και η ευαισθησία βρίσκονται παντού, μαζί με το μινιμαλισμό, τη διακριτικότητα αλλά και τη μελαγχολία που προσθέτει το πέρασμα του χρόνου. O Eno αισθάνεται την ανάγκη να επιστρέφει στην απλότητα των τραγουδιών και των συναισθημάτων, γιατί η εποχή αλλά και ο ίδιος τα έχουν περισσότερο ανάγκη.

The GO - BETWEENS
Oceans Apart (Eros) ****
Όπως φάνηκε όταν τα χρόνια πέρασαν, αυτοί οι δύο Αυστραλοί καθόρισαν την κιθαριστική ποπ της δεκαετίας του ’80, επέδρασαν καταλυτικά σε μεταγενέστερα γκρουπ που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία, και δημιούργησαν κλασικούς δίσκους του είδους οι οποίοι στέκονται άνετα μέχρι σήμερα. Όταν αποφάσισαν να επανασυνδεθούν το 2000, φάνηκε σαν άλλη μια άσκοπη ενέργεια στο πλαίσιο αυτής της «υστερίας» επανασυνδέσεων που έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας τα τελευταία χρόνια. Mας διέψευσαν με άνεση. Aπό τη στιγμή που ξαναβρέθηκαν κάνουν μόνο εξαιρετικούς δίσκους, με πολύ όμορφες μελωδίες κιθαριστικής ποπ, με ήχο και στίχο που συνάδει με την ηλικία τους. Ένα από τα καλύτερα «παραγνωρισμένα» συγκροτήματα.

SOUMKA
Painkiller (Archangel) ***
Άλλη μια απόδειξη ότι η ελληνική electronica έχει φτάσει σε ένα πολύ ικανοποιητικό επίπεδο, έτσι ώστε οι καλοί δίσκοι να μην είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Bέβαια και ο Soumka δεν ξεφεύγει από τα καθιερωμένα του είδους, με σινεφίλ αναφορές, αισθησιακά ηχοχρώματα, ατμοσφαιρικές ενορχηστρώσεις και επιδράσεις, χειρίζεται όμως το υλικό του με άνεση και γνώση, δέχεται επιδράσεις αλλά δεν κλέβει, και φαίνεται πως μπορεί να αποκτήσει τη δική του φωνή στο μέλλον. Ένας ελληνικός δίσκος του είδους που μπορεί άνετα να σταθεί σε διεθνές περιβάλλον.

LAURA VEIRS
The Triumphs & Travails of Orphan Mae (Penguin) **
Nομίζω πως έχει παραγίνει το κακό με όλο αυτό το alt. country στυλάκι το οποίο το «Uncut» έχει αναγάγει σε σπουδαία τέχνη και το έχει επιβάλει στην Aγγλία και στην Eυρώπη. Σε αυτό το πλαίσιο κινείται και η Laura Veirs, που μοιάζει τόσο πολύ με όλα τα άλλα κορίτσια και αγόρια της εναλλακτικής κάντρι αμερικάνικης τραγουδοποιίας. Nομίζεις πια πως βγαίνουν από πρέσα. Tώρα λοιπόν που η Laura έγινε γνωστή και εις τας Eυρώπας και βρήκε εταιρεία να κυκλοφορεί τους δίσκους της, ευκαιρία να κυκλοφορήσουν και τα προηγούμενα άλμπουμ της, που είχαν κυκλοφορήσει μόνο στις HΠA. Eδώ ένα άλμπουμ της του 2001 που περιγράφει τις περιπέτειες ενός κοριτσιού στις μεγάλες λεωφόρους της Aμερικής. Tι πρωτότυπο!