Εσύ ακούς rock ’n’ roll;

Το ροκ δεν πουλάει πια… Ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται… Το χιπ-χοπ είναι παντού… Δεν βλέπεις τι γίνεται με τις κιθάρες, ακόμη και η Gibson έκλεισε… Ένας ακόμη προαναγγελθείς θάνατος του ροκ πιστοποιείται από τον ιατροδικαστή. Αιτία θανάτου; Η αδιαφορία του κόσμου και οι πολύ χαμηλές πωλήσεις. Άκουσα για πρώτη φορά να ανακοινώνεται επισήμως και από «σοβαρές» πένες ο θάνατος του ροκ, όταν το πανκ άρχισε να υποχωρεί, κι από τότε έχω δει το ροκ να πεθαίνει 2-3 φορές ακόμη. Πώς συμβαίνει αυτό το μαγικό –που ούτε η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει– και το «πολυπεθαμένο» ροκ συνεχίζει άλλοτε κουτσαίνοντας, άλλοτε σκυφτό και αποκαμωμένο, άλλοτε μες στην καλή χαρά χωρίς λόγο και άλλοτε διψασμένο για μελωδίες αλλά πάντως συνεχίζει εδώ και μισό αιώνα. Ε! να λοιπόν… Οι ρυτίδες φαίνονται στο πρόσωπο, το λαμέ του κοστούμι είναι λίγο φθαρμένο, τα μυτερά του δερμάτινα παπούτσια έχουν ανοίξει και τα δαχτυλίδια του έχουν λίγο θαμπώσει. Όμως, όπως κάθε μάγκας δεν το βάζει κάτω. Όταν πέφτει, ξανασηκώνεται και συνεχίζει. It’s only Rock ’n’ Roll but I like It και να μου το θυμηθείς… είναι 7ψυχο.

The Imajinary Friends - The Imajinary Friends

Ένα τρίο από το Σαν Φρανσίσκο ποτισμένο με την ψυχεδελική παράδοση του τόπου και μπαρουτοκαπνισμένο από δουλειές με τον ιδιοφυή Anton Newcombe και τους Brian Jonestown Massacre μας κάνει δώρο ένα ταξίδι. Μετά από πολλά χρόνια σιωπής η παλιοπαρέα ξαναμαζεύτηκε για να χαλαρώσει, να παίξει για πάρτη της, να διακτινιστεί στο διάστημα, να βουτήξει στη μαρμίτα με το μαγικό υγρό της πανάρχαιας ψυχεδέλειας, να γίνει ένα με το σύμπαν. Φίλοι μπαινοβγαίνουν στο στούντιο, οι συνθέσεις κόβονται και ράβονται επιτόπου και 11 «spaceship» κομμάτια μας προσφέρουν ένα ενδιαφέρον διαγαλαξιακό ταξίδι πολύ πιο φτηνό και έντιμο από τα ακριβοπληρωμένα ταξίδια στο διάστημα που υπόσχονται διάφοροι επιχειρηματίες σαν τον Μπράνσον ή τον Μασκ.  

---

WhiteDenim - Performance
Έφτασαν κιόλας στα 8 άλμπουμ αλλά ούτε το κέφι τους έχασαν, ούτε τον δρόμο τους. Η παρέα από το Τέξας (με κάποιες προσθαφαιρέσεις) ροκάρει με αυτό τον κλασικό, παραδοσιακό, λίγο rhythm and blues, λίγο Νότος, λίγο country, λίγο rock ’n’ roll τρόπο και μας θυμίζει πώς ακουγόταν το rock, όταν ζούσε ημέρες δόξας στα 70s. Ένας ήχος που πάει με μπίρες, χορό και καλή διάθεση σε ένα μπαρ, που πάει με ταξίδια και περιπλάνηση, που δεν έχει πρόβλημα να παραδεχτεί ότι γουστάρει και τη μαύρη μουσική και ότι είναι ανοιχτό στους πειραματισμούς, αλλά βασικά είναι φτιαγμένο με τα σταθερά υλικά της rock κουλτούρας και διασκέδασης. Οι White Denim κάνουν όντως μια θαυμάσια ροκ «performance».

---

We Were Promised Jetpacks - The More I Sleep The less I Dream

Το άγιο πνεύμα της σκοτσέζικης μουσικής παράδοσης φαίνεται να ευλογεί το άξιο τέκνο της, που το 4ο άλμπουμ του δείχνει να ωριμάζει και να χαράζει δρόμο ευδιάκριτο και σε σωστή κατεύθυνση. Με έμφαση στις μελωδίες και στις γερές τραγουδιστικές βάσεις οι Jetpacks ροκάρουν, μελαγχολούν, κοιτάζουν κατάματα τα προβλήματα της κοινωνίας, φτιάχνουν τραγούδια με τα οποία μπορείς να συνδεθείς και να κάνεις παρέα χωρίς απαραίτητα να γίνετε και κολλητοί.

---

Τους δίσκους αυτούς, μαζί με πολλή ακόμα καλή μουσική, μπορείτε να ακούτε κάθε Σάββατο & Κυριακή 18.00 με 20.00 στο Athens Voice Radio 102,5 στην εκπομπή του Μάκη Μηλάτου.