Οι ιστορίες που αφηγούνται τα πουλιά στον Λουδοβίκο των Ανωγείων κάθε Άνοιξη στην Υακινθούπολη του Ψηλορείτη
O φασιανός δεν τραγουδάει επειδή έχει μια απάντηση, τραγουδάει επειδή έχει ένα τραγούδι για τις φασιανοπούλες.
Ο Πεισθέταιρος, στους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη, πείθει τα πουλιά να ιδρύσουν τη Νεφελοκοκκυγία, την πολιτεία των πουλιών στα νέφη, με στόχο να αναδειχτούν ρυθμιστές της θεϊκής εξουσίας λειτουργώντας ως ενδιάμεσοι «σάστες» των 12 θεών και των ανθρώπων των Αθηνών. Πολιούχος θεά ήταν η Αθηνά Παρθένος με τον λαμπρό ναό της Παρθενώνα.
Σημείωση: Ο Αριστοφάνης χρησιμοποιεί τη λέξη φασιανός στις Νεφέλες και στους Αχαρνείς, ενώ στους Όρνιθες χρησιμοποιεί το σπάνιο φασιανικός.
Ο Λουδοβίκος μετά από ατέλειωτες συζητήσεις με τα πουλιά του Ψηλορείτη για την Νεφελοκοκκυγία του Αριστοφάνη τα πείθει να ιδρύσουν μια πολιτεία πολιτισμού κάτω από το Ιδαίον Άντρο του Δία και πάνω από τα ξακουσμένα Ανώγεια, την πόλη των στοχαστικών ποιμένων, των τυροκόμων, των υφαντριών, των μουσικών, των ποιητών και των μαντιναδολόγων. Πολιούχος της νέας πόλης, της Υακινθούπολης, ορίστηκε ο Άγιος των ερωτευμένων Υάκινθος. Τη νέα πετρόχτιστη εκκλησία του Αγίου Υακίνθου θρόνιασε και εγκαινίασε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος που κατάφερε να φέρει από την Κωνσταντινούπολη ο σάντολος της νέας πόλεως, ο λεπταίσθητος ποιητής, μουσικός, ζωγράφος και στοχαστής ραψωδός - τραγουδοποιός, Λουδοβίκος των Ανωγείων κατά κόσμον Γιώργης Δραμουντάνης. Το προσωνύμιο Λουδοβίκος το έδωσε ο σάντολος του, Άγιος του πολιτισμού Μάνος Χατζιδάκις.
Ένας επιβλητικός φασιανός Λυροπετεινός συζητά με τον ραψωδό Λουδοβίκο των Ανωγείων
Φασιανός: Αγαπητέ Λουδοβίκο είμαι αρχηγός των πουλιών του Ψηλορείτη, ένας αρσενικός φασιανός, γνωστός και ως Phasianus colchicus. Έχω πολλά ονόματα όπως αρμόζει σε βασιλιά. Από τόπο σε τόπο θα με ακούσεις Λυροπετεινό, Φασιανό, Κολχικό, Λόφουρο, Τραγοπάνα, Αργουσιανό, Φάση, Φασιανικό, Βασιλικό, Κοκκινολύρη, Χαλκόχρωμο, Ξομπλιαστό. Όπως βλέπεις είμαι στολισμένος και ξομπλασμένος με τα χαρακτηριστικά έντονα χρώματα της γενιάς και της ράτσας μου. Κόκκινο λυρί στο πρόσωπο, μεταλλικό πρασινογάλαζο στον λαιμό, λευκό περιλαίμιο και καστανό σώμα. Το σόι μου, η φυλή μου, το είδος μου, η γενιά μου έχει 25 παραλλαγές και η καταγωγή όλων μας είναι από την Ασία. Τώρα κρατούμε όλον τον κόσμο. Ελπίζω να δω κάποιον από το σόι μου να γίνει αστροφασιανός και να επισκεφθεί τον λαμπρότατο Σείριο για να δώσει ένα χαιρετισμό στον Μάνο Χατζιδάκι και στον Γιώργο Γραμματικάκη. Είχαμε στο σόι και έναν λαμπρό θεοφύλακτο ζωγράφο, τον ξακουστό Αλέκο Φασιανό.
Λουδοβίκος: Εντυπωσιάζομαι με όλα αυτά που μου λες, αναρριγώ από ηδονή με τα λαμπερά σου χρώματα. Μπορώ να σε ζωγραφίζω όσο μιλάμε; Είναι ωραία εδώ. Όλα ανοιγμένα από την Άνοιξη και οι μελωδίες όλων των φίλων σου μου εντυπώνονται σαν θεϊκή μουσική. Εσείς τα πουλιά είστε τα μόνα προσιτά άγρια πλάσματα που έλκουν την όραση, την ακοή, την καρδιά και την ψυχή μου. Είστε παγκόσμια πλάσματα και πιο παλιά από το ανθρώπινο γένος.
Φασιανός: Η τέχνη σου μ' αρέσει. Μου ταιριάζει στον χαρακτήρα η χρωματική και εκφραστική σου δύναμη. Το κόκκινο κεφάλι και το γαλαζοπράσινο του λαιμού που μου φιλοτέχνησες ξεπηδούν από το σκοτεινό φόντο. Μ' αρέσει που είμαι συμβολικό, εμβληματικό, ερωτικό πλάσμα και βλέπω ότι σωστά με ζωγράφισες στο έργο σου. Μου θύμισες τον πατριώτη μας Νίκο Καζαντζάκη που έγραψε «έχεις τις μπογιές, τα πινέλα, ζωγράφισε ένα παράδεισο και μπες μέσα».
Λουδοβίκος: Είσαι τόσο παλιός όσο λέει η «σοφή ελληνική μυθολογία»
Φασιανός: Ναι πράγματι. Οι Αργοναύτες, πριν τον Τρωικό πόλεμο, με φέρανε στην Ελλάδα από τον ποταμό Φάσι της Κολχίδας. Από αυτόν τον ποτάμιο θεό Φάσι της Κολχίδας οι έλληνες με είπανε φασιανό. Τότε εδώ στην Κρήτη λουλούδιαζε ο κορυφαίος Μινωικός πολιτισμός που υπήρξε το λίκνο του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Κυβερνούσε ο Μίνωας και ήταν κυρίαρχος σε όλη τη Μεσόγειο. Είχε τόση δύναμη που καμιά από τις περίφημε Μινωικές πόλεις δεν είχε τείχη. Ούτε η Κνωσός, ούτε η Φαιστός, ούτε η Ζάκρος, ούτε η διπλανή μας Ζώμινθος. Μοναδικό παράδειγμα στην παγκόσμια ιστορία αυτή η απουσία μπεντενιών για 1500 και πλέον χρόνια. Τόσο σίγουροι ήταν πάντα οι κρητικοί για τον τόπο τους και το θάρρος τους.
Λουδοβίκος: Είναι αλήθεια ότι λατρεύεις τις ντελίνες φασιανοπούλες;
Φασιανός: Ναι είναι αλήθεια. Πάντα έχω τουλάχιστον τρεις Φασιανοκοπελιές. Τις αγαπώ και τις προσέχω σαν τα μάτια μου. Η κοινωνική δομή μου είναι πολυγυνική. Ελέγχω και εποπτεύω μια περιοχή και προσελκύω θηλυκά. Η επίδειξη ερωτοτροπίας μου περιλαμβάνει περίτεχνες επιδείξεις ζευγαρώματος: έντονο χρωματικό φτέρωμα, φωνές και καλλιτεχνικά κόλπα στον αέρα. Πολεμώ και διεκδικώ τα θηλυκά. Η κάθε μια γεννά 60 αυγά και τα κλωσά 24 μέρες. Τα κοπελοφασιανάκια ακολουθούν αμέσως τη μάνα τους και σε 2 μήνες αρχίζουν να πετούν μεταφέροντας την ομορφιά τους σ' όλον τον κόσμο.
15°
