Επικίνδυνες αποστολές: Η έσχατη λύση | Ο Τομ Κρουζ συνεχίζει τα επικίνδυνα παιχνίδια με την αδρεναλίνη

Ο Ίθαν Χαντ βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα όταν ένας νέος, αόρατος –και φαινομενικά ανίκητος– εχθρός απειλεί την ασφάλεια του πλανήτη και το μέλλον της ανθρωπότητας. Ένα εξελιγμένο πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης αποκτά πρόσβαση στα πυρηνικά συστήματα των πιο ισχυρών χωρών, οι ηγέτες των οποίων νιώθουν τον κλοιό της ολοκληρωτικής καταστροφής να στενεύει επικίνδυνα. Ο Χαντ και η ομάδα του θα προβούν σε μια αψυχολόγητη ενέργεια, που θα προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις και θα εγείρει μια σειρά καίριων ερωτημάτων γύρω από τη σκιώδη και αμφιλεγόμενη δράση τους.

Τριάντα χρόνια σχεδόν μετά την πρώτη «Επικίνδυνη αποστολή» (του Μπράιαν ντε Πάλμα και του, πιτσιρικά τότε, Τομ Κρουζ), που έσκισε στα ταμεία, έχει μπει αρκετό νερό στο αυλάκι του δημοφιλούς franchise. Τα χρόνια που μεσολάβησαν και οι σχέσεις που σφυρηλατήθηκαν μεταξύ των μελών της ομάδας του Ίθαν αποτέλεσαν το βασικό καύσιμο μιας συνεχιζόμενης, αμείωτης έντασης ιστορίας γύρω από την παγκόσμια ασφάλεια και τα παιχνίδια κατασκοπίας. Χωρίς να σβήνει τίποτα απ’ όσα έχουν προηγηθεί στα υπόλοιπα φιλμ και με μια σαφή νοσταλγική χροιά ως προς τον τρόπο με τον οποίο σχεδίασε το φινάλε των «Επικίνδυνων αποστολών», ο σκηνοθέτης Κρίστοφερ Μακ Κουάρι καταφέρνει να υπογράψει τους άξιους επικούς τίτλους της δημοφιλούς κινηματογραφικής σειράς. Μάλιστα, η σύνδεση της νέας περιπέτειας με το πρώτο φιλμ του 1996 –και ειδικά με τη σκηνή ανθολογίας του κρεμασμένου σαν αράχνη Τομ Κρουζ στην επιχείρηση κλοπής των αρχείων της CIA– περιλαμβάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα, που γεφυρώνει υποδειγματικά τον παλιό (η περίοδος που σχετίζεται με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου) με τον νέο (οι ολοένα και πιο έντονες αντιδράσεις για την αλόγιστη εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης σε όλες τις βαθμίδες της καθημερινότητας) κόσμο, ο οποίος βυθίζεται όλο και περισσότερο σε κλίμα άγχους και αβεβαιότητας. Ο Μακ Κουάρι, που έχει υπογράψει και τα τελευταία τρία φιλμ των «Επικίνδυνων αποστολών», δεν παρεκκλίνει ούτε εκατοστό από την πορεία του. Η «Έσχατη λύση» μπορεί να αργεί να πάρει μπρος όσον αφορά το κομμάτι της δράσης, αλλά από τη στιγμή που ο Ίθαν Χαντ (απτόητος ο 62χρονος Κρουζ, συνεχίζει τα επικίνδυνα παιχνίδια με την αδρεναλίνη) ξεκινάει την κούρσα του απέναντι στο χρονόμετρο, τότε το θέαμα απογειώνεται με μια σειρά απολαυστικών σκηνών. Ειδικά όλη η σεκάνς στα παγωμένα νερά και τη σκοτεινή άβυσσο είναι εκ προοιμίου κλασική. Κυρίως όμως η… έσχατη «Επικίνδυνη αποστολή» μάς αποζημιώνει με τη συναισθηματική φροντίδα με την οποία αποδίδεται η ψυχολογία των κουρασμένων πρακτόρων που ετοιμάζονται να επιστρέψουν στον κόσμο των σκιών. Εκεί δηλαδή όπου ανήκουν, ζουν και εντέλει πεθαίνουν.