20.000 Είδη Μελισσών: Δυνατό σκηνοθετικό ντεμπούτο σπάνιας ανθρωπιάς

Ο 8χρονος Αϊτόρ που κάνει οικογενειακές διακοπές με τη μητέρα και τα μεγαλύτερα αδέλφια του στο χωριό της γιαγιάς που βρίσκεται στη χώρα των Βάσκων, δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στους ρυθμούς της κλειστής κοινωνίας και να βρει τις κατάλληλες απαντήσεις στα ερωτήματα που τον βασανίζουν και σχετίζονται με το φύλο του.

Λιτό, χαμηλόφονο αλλά και απέραντα τρυφερό χωρίς να γίνεται ούτε για μια στιγμή μελό, το σκηνοθετικό ντεμπούτο της ισπανίδας Εστιμπαλίζ Ουρεσόλα Σολαγκούρεν είναι μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Η απλότητα αλλά κυρίως η γενναιοδωρία τόσο των ειλικρινών προθέσεων – στην σημερινή εποχή της αναζήτησης των ορίων και των κατάλληλων διατυπώσεων γύρω από το πιο επίκαιρο από ποτέ ζήτημα της ταυτότητας, η περιπέτεια του μικρού αγοριού έχει πολυεπίπεδο συμβολισμό- όσο και του καλλιτεχνικού αποτυπώματος σε αυτή την ξεχωριστή ιστορία ενηλικίωσης, είναι στοιχεία της αφήγησης που δεν περνούν απαρατήρητα. Όπως δεν περνά απαρατήρητο και το αλληγορικό σχήμα του σεναρίου που δένει την καλλιτεχνική δημιουργία με τη διαδικασία απελευθέρωσης και τους γερούς δεσμούς της γυναικείας κοινότητας (η οικογένεια του αγοριού) με την αρχιτεκτονική σοφία που φτιάχνουν οι μέλισσες τις δικές τους κυψέλες. Η ερμηνεία της συγκλονιστικής Σοφία Οτέρο που καταφέρνει στα 10 της χρόνια να δώσει όχι απλώς μια ώριμη παράσταση αλλά κι ένα απρόσμενο μάθημα ανθρωπιάς, επιβραβεύτηκε με ειδική μνεία στο φεστιβάλ του Βερολίνου. Με όλα αυτά ακούγεται απόλυτα δίκαιη η ισχυρή παρουσία του φιλμ στα βραβεία Γκόγια, τα ισπανικά όσκαρ δηλαδή, όπου είχε συνολικά 14 υποψηφιότητες.