Κριτική ταινίας: Το Μενού (The Menu)

Σε ένα απομονωμένο νησί φτάνουν διάφοροι ταξιδιώτες με σκοπό να απολαύσουν τις μυστικές και ξεχωριστές γαστριμαργικές γεύσεις ενός εκκεντρικού σεφ που φτιάχνει πλουσιοπάροχα μενού για εκλεκτούς πελάτες. Ανάμεσα στους λίγους τυχερούς είναι κι ένα νεαρό ζευγάρι που φαινομενικά δεν έχει και πολλά κοινά με τους πλούσιους και διάσημους συνδαιτυμόνες του πριβέ ρεστοράν.

Επιμελώς σχεδιασμένο, άρτια εκτελεσμένο και εντέχνως πρωτότυπο, τούτο το «Μενού» αναμένεται να σας χορτάσει –αλλά και να σας τρομάξει– και με το παραπάνω. Ο Μαρκ Μάιλοντ, αδιαφιλονίκητα δεξιοτέχνης σκηνοθέτης, που έχει υπογράψει επεισόδια των τηλεοπτικών σειρών «Succession» και «Game of Τhrones» καθώς και κινηματογραφικές κωμωδίες («Ο Άλι Τζι στη Βουλή», «What’s your number?»), εδώ προβαίνει σε ένα διαφορετικό είδος, το θρίλερ, για να πει μερικά χρήσιμα πράγματα για την κρίση του δυτικού πολιτισμού, τη σχέση ζωής και τέχνης, τις κοινωνικές ανισότητες. Χρησιμοποιώντας ως εφαλτήριο τα ακραία στοιχεία της δομής των περισσοτέρων γκουρμέ εστιατορίων (πανάκριβα πιάτα, μοριακή κουζίνα, εξεζητημένα μενού) ο Μάιλοντ σχεδιάζει μια ευφυέστατη πολιτική αλληγορία για τη χαοτική απόσταση που χωρίζει τις κοινωνικές τάξεις. Παρότι η δράση φαινομενικά ξετυλίγεται σαν μια τυχαία αλληλουχία καταστάσεων, στην πραγματικότητα ο εκκεντρικός δικτάτορας της κουζίνας (άλλο ένα δείγμα της υποκριτικής κλάσης του Ρέιφ Φάινς) υπηρετεί πιστά το σατανικό σχέδιό του, που έχει ως στόχο να δώσει ένα καλό μάθημα στους καλοζωισμένους και ανυποψίαστους πελάτες του. Το μενού λοιπόν που τους προσφέρει, ακολουθεί τη λογική ενός σκεπτόμενου θρίλερ, πασπαλισμένο με τρούφα μαύρης κωμωδίας και μερικές αιματοβαμμένες σταγόνες τρόμου για επιδόρπιο. Η φινέτσα και κυρίως η δύναμη στην κλιμάκωση της δράσης, ο άψογος σχεδιασμός των χαρακτήρων (από τον αλαζόνα εκατομμυριούχο έως τον κακομαθημένο σταρ) και κυρίως η ευφυής σύλληψη με την οποία ο σκηνοθέτης κατασκευάζει κινηματογραφικά «πιάτα» τα οποία όχι μόνο πολιορκούν τον ουρανίσκο αλλά προσφέρουν και εικόνες που κουβαλούν μεγάλες ιδέες, κάνουν το συγκεκριμένο «Μενού» πολυσύνθετο, ζουμερό και απόλυτα επιβλητικό.