Κριτική ταινίας: Thor : Love and Thunder

Ύστερα από οκτώ χρόνια χωρισμού με την πρώην αγαπημένη του Τζέιν Φόστερ, που επιπλέον συνοδεύτηκαν και από άλλες οδυνηρές απώλειες, ο Θορ, ο γιος του Όντιν, αδυνατεί ακόμη να βρει τη γαλήνη στη ζωή του (έτσι εξηγείται και η μπιροκοιλιά). Την ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα του τη δίνει η ύπαρξη ενός αδυσώπητου κακού, του Γκορ, που ορκίζεται να εξολοθρεύσει όλους τους θεούς του σύμπαντος.

Ο τελευταίος «Thor» έχει ελάχιστη σχέση με την προηγούμενη ταινία «Thor:  Ragnarok», που είχε επίσης σκηνοθετήσει ο Τάικα Γουαϊτίτι πριν από 5 χρόνια. Εκείνη η περιπέτεια, παρότι ήταν ο ορισμός του fun, μάλλον δεν ήταν και τόσο συμβατή με την κοσμοθεωρία του ερωτευμένου ήρωα (αγάπη και συντροφικότητα πάνω από όλα), και μάλιστα χωρίς την παρουσία της πρώην αγαπημένης του στο βασικό καστ, ούτε καν ως ανάμνηση. Το νέο φιλμ έρχεται να καλύψει το προαναφερθέν κενό, ενώ το στόρι αποτελεί συνέχεια της «Τελευταίας πράξης» των Avengers, καθώς συναντάμε τον ήρωα σε βαθιά περισυλλογή. Όμως το concept του «Love and Thunder» φλερτάρει κυρίως με τα μέτρα μιας πειραγμένης αισθηματικής κομεντί κι όχι ενός τυπικού υπερηρωικού έπους μαρβελικής ραφής, όπως θα περίμενε ο πολύς κόσμος. Αυτό μπορεί να είναι και καλό και κακό. Εξηγούμεθα: οι φανατικοί της Marvel ίσως να νιώσουν λίγη αμηχανία με την ανελέητη και ελαφρά τη καρδία παρωδία του αγαπημένου τους Βίκινγκ του Διαστήματος. Όμως όσοι αναζητούν μια διαφορετική ματιά πάνω στο κλισαρισμένο σύμπαν των υπερηρώων, στο τελευταίο –και πιο δυνατό κεφάλαιο– της ερωτικής ιστορίας μεταξύ του θεού των Βίκινγκς και της κοινής θνητής μάλλον θα βρουν αρκετούς λόγους να χαμογελάσουν. Έστω και με μια γλυκιά μελαγχολία ή με έναν μικρό κόμπο στον λαιμό. Ο χαρισματικός Τάικα Γουαϊτίτι το πιστώνεται όλο αυτό, καθώς μανουβράρει με τρομερή αυτοπεποίθηση το εντυπωσιακό, πανάκριβο σκάφος του μεταξύ του ανάλαφρου θεάματος και της καλλιτεχνικής εκκεντρικότητας. Κάτι ανάμεσα σε μια θεοπάλαβη κωμωδία (οι δύο κατσίκες, όλα τα λεφτά…) και σε ένα συγκινητικό δράμα, με μια απροσδόκητη υποψία τρυφερότητας όταν το πράγμα ζορίζει –ο εντυπωσιακός «Σφαγέας των θεών» του χαμαιλέοντα Κρίστιαν Μπέιλ έχει το μερίδιο του πιο σκληρού κομματιού της ταινίας αφού η προσωπική του τραγωδία δένει άψογα με το μελαγχολικό φινάλε της σχέσης Θορ και Τζέιν– το «Thor: Love and Thunder» είναι μια απόλυτα ψυχαγωγική περιπέτεια που απεχθάνεται τη σοβαροφάνεια και τις πομπώδεις ατάκες. Το σενάριο βασίζεται κυρίως στο σχετικά πρόσφατο (Νοέμβριος του 2015) κόμικ «Mighty Thor» του Τζέισον Άαρον, στο οποίο η βαριά άρρωστη Τζέιν Φόστερ αποκτά εκτός της στολής και τις δυνάμεις του Θορ. Παρά τον υψηλό κίνδυνο το φιλμ να καταντήσει μια θεαματική φούσκα χωρίς περιεχόμενο, ο σαρκασμός του Τάικα Γουαϊτίτι επικρατεί των φαντεζί πλάνων, ενώ το πιο εξωφρενικά κωμικό στιγμιότυπο του έργου συνδέεται με τον πατέρα των θεών Δία, που υποδύεται με ακραίο σατιρικό στιλ ο Ράσελ Κρόου.