Τί Να Δω Σήμερα: F@ck my Job της Βέρα Κριτσέφσκαγια - Η Φωτεινή Αλευρά διαλέγει την ταινία της ημέρας
Πρεμιέρα σήμερα για το 24o Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, με την ταινία «Πώς να επιβιώσετε σε μια πανδημία» (“How to Survive a Pandemic”) του Ντέιβιντ Φρανς, στο Ολύμπιον, τον φυσικό του χώρο, αλλά και πλήθος διαθέσιμων προβολών online έως και τις 20 Μαρτίου, για όσους δεν θα παρευρεθούν στην όμορφη Θεσσαλονίκη. Με σύνολο 233 μεγάλου και μικρού μήκους ντοκιμαντέρ, τοποθετημένες σε ένα πρόγραμμα με διαγωνιστικά τμήματα, ειδικές προβολές, αφιερώματα και podcast και φυσικά το βλέμμα προς την Ουκρανία και την αφοπλιστική επικαιρότητα του σήμερα. Στις παρυφές αυτής της επικαιρότητας, διαλέγουμε τη σημερινή πρότασή μας, από τις διαθέσιμες από σήμερα προβολές, στην online πλατφόρμα του Φεστιβάλ. Σήμερα βλέπουμε την ταινία «Γ@μώ τη Δουλειά Μου» της Βέρα Κριτσέφσκαγια.
Η Νατάλια Σιντέεβα είναι μια 35χρονη ματαιόδοξη, χαμογελαστή και παντρεμένη με έναν κροίσο, Ρωσίδα, η οποία έχοντας αμέτρητους πόρους και πολύ χρόνο στη διάθεσή της επιχειρεί να φτιάξει το δικό της κανάλι, το Dozhd TV (TV Rain), του οποίου το πρόγραμμα σχεδιάζει να αντανακλά ακριβώς την ελαφρότητα της ίδιας και του περιβάλλοντός της. Μπαίνοντας στην αληθινή, μαχητική δημοσιογραφία και ανακαλύπτοντας πως όλα τα μέσα της χώρας της ελέγχονται από την κρατική προπαγάνδα και την ανελευθερία, η οποία καλύπτει και όλους τους τομείς της ζωής των πολιτών προερχόμενες από το καθεστώς Πούτιν, αντιλαμβάνεται πως ο μόνος δρόμος για εκείνη και το κανάλι της είναι να γίνει η μοναδική ελεύθερη φωνή της αμερόληπτης μετάδοσης των γεγονότων, με όσους κινδύνους αυτό επιφέρει.
Το ντοκιμαντέρ ξεκινά με τη φράση του Τζιμ Μόρρισον «αυτός που ελέγχει τα μέσα, ελέγχει το μυαλό» και δίνει μια πολύ καλή ιδέα του τί θα επακολουθήσει. Ένα επίκαιρο ντοκιμαντέρ που ξεδιπλώνει τον ολοκληρωτισμό του Ρώσου πρωθυπουργού και έπειτα Προέδρου απέναντι στην ελευθερία του λόγου, τον εγκλωβισμένο ρωσικό λαό, ο οποίος αντιδρά αυθόρμητα και ανοργάνωτα (όπως και τώρα) και δικαιώνει την ιδέα πως ο άνθρωπος δεν επιλέγει από μόνος του να αποκλείσει από τη ζωή του την αλήθεια, την ελευθερία και τη δικαιοσύνη, είναι οι φυσικές του τάσεις.
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
6°
