Klondike, μια ουκρανική ταινία του 2022

Για τις 17 Ιουλίου είχε προγραμματιστεί η προβολή της βραβευμένης ουκρανικής ταινίας “Klondike” στις κινηματογραφικές αίθουσες στην Ουκρανίας. Πρόκειται για ένα δράμα που έγραψε, σκηνοθέτησε και μόνταρε η Maryna Er Gorbach: είναι η τέταρτη ταινίας της Ουκρανής σκηνοθέτριας. Που σήμερα κάνει έκκληση στη διεθνή κοινότητα να βοηθήσει τη χώρα της. Στο “Klondike”, η Gorbach αφηγείται την ιστορία μιας εγκύου που ζει κοντά στα ρωσο-ουκρανικά σύνορα κατά τη διάρκεια του πολέμου του Ντόνμπας και της κατάρριψης του επιβατικού αεροσκάφους της Malaysia Airlines (το 2014). Το “Klondike” έκανε πρεμιέρα στο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Sundance τον περασμένο Ιανουάριο όπου απέσπασε βραβείο σκηνοθεσίας, ενώ στο φεστιβάλ του Βερολίνου ήρθε δεύτερο στην κατηγορία του Panorama Audience Award.

Η ιστορία έχει πάνω-κάτω ως εξής: Ζώντας στην περιοχή του Ντόνετσκ της ανατολικής Ουκρανίας, μια αμφισβητούμενη περιοχή κοντά στα ρωσικά σύνορα, ο Tolik (Sergey Shadrin) προσπαθεί να πείσει την έγκυο σύζυγό του Irka (Oxana Cherkashyna) να πάει στο νοσοκομείο στη μέση της νύχτας, όταν μια έκρηξη ανοίγει μια μεγάλη τρύπα στο σπίτι τους. Ακούγοντας τις ειδήσεις για το αεροπορικό δυστύχημα την επόμενη μέρα, ενώ προσπαθεί να καθαρίσει το σπίτι της από τα μπάζα, η Irka αρχίζει σιγά-σιγά να συνειδητοποιεί πόσο βαθιά ριζωμένη είναι η αυτονομιστική επιθυμία του συζύγου της: ο Tolik θέλει η περιοχή να αποσχιστεί από την Ουκρανία. Η Irka όμως ταράζεται περισσότερο από την καταστροφή του σπιτιού της -φωνάζει «Μου βομβάρδισαν το καρότσι! Πού θα βάλω το μωρό μου»- και λιγότερο από τα σχέδια των ρωσόφωνων. Αν και στο “Klondike” υπάρχει μια ιδέα κωμικού παραλόγου, η ταινία δεν είναι κωμωδία: αν τη δει κανείς σήμερα, μετά το ξεκίνημα του πολέμου, θα καταλάβει τι συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια στην Ουκρανία - η ένταση μεταξύ του Tolik και του εθνικιστή αδελφού της Irka, Yaryk (Oleg Shcherbina) είναι ένα φαινόμενο που λίγο - πολύ γνωρίζαμε όλοι σε μακρο-επίπεδο χωρίς να φανταζόμαστε πού θα μπορούσε να φτάσει. Η Gorbach υφαίνει επιδέξια τα αποτελέσματα του πολέμου από το προσωπικό στο συλλογικό επίπεδο.

Τα τελευταία 30 λεπτά της ταινίας περιλαμβάνουν τις καλύτερες σκηνές με την εκπληκτική κινηματογράφηση του Sviatoslav Bulakovskyi που αναδεικνύει τη δραματική γκάμα της Cherkashyna. Ενώ οι δυνάμεις κατοχής περικυκλώνουν το σπίτι της Irka μη λαμβάνοντας υπόψη τους πόνους του τοκετού της, η  Irka μοιάζει να γεννάει ένα αβέβαιο μέλλον.