Τι Να Δω Σήμερα: "The Father" του Φλοριάν Ζελέρ - Η Φωτεινή Αλευρά διαλέγει την ταινία της ημέρας
Nα που οι καθυστερήσεις και οι αναβολές εκδηλώσεων σε όλο τον κόσμο λόγω πανδημίας τον τελευταίο ενάμιση χρόνο έλαβαν τέλος και η επανεκκίνησης της κοινωνικής συναναστροφής με την άρση κάποιων βασικών περιοριστικών μέτρων τους τελευταίους μήνες, έχουν ως αποτέλεσμα την ταυτόχρονη τέλεση πλήθος πολιτιστικών δρώμενων τα οποία αναπόφευκτα συμπίπτουν. Ως εκ τούτου αυτή τη στιγμή ο θεατής μπορεί να επιλέξει να παρακολουθήσει τις τελικές αναμετρήσεις σε Euro, Wimbledon και NBA για να μην αναφερθούμε στα μουσικά live, και κινηματογραφικές προβολές στην Αθήνα. Αν πάντως επιλέξατε σινεμά για απόψε, η δική μας επιλογή πέφτει στην βαθιά συγκινητική ταινία «Ο Πατέρας» του Φλοριάν Ζελέρ.
Ο Άντονι (Άντονι Χόπκινς) είναι ένας συμπαθής υπερήλικας, ο οποίος παρά τις ορισμένες στιγμές αληθινής διαυγείας, όπου διαφαίνεται μια εκλεπτυσμένη προσωπικότητα ενός ευγενούς, ευφυούς και με χιούμορ ανθρώπου, κινείται σταθερά προς την άνοια, διαμορφώνοντας αναλόγως τη δική του ζωή αλλά κι εκείνη της κόρης του Αν (Ολίβια Κόλμαν), η οποία ασχολείται καθημερινά με την φροντίδα του, μέσα στο ευρύχωρο και άνετο διαμέρισμα που ζουν μαζί.
Ο Σερ Άντονι Χόπκινς και η Ολίβια Κόλμαν γεμίζουν πλήρως τον κινηματογραφικό χώρο με δυο σαρωτικές ερμηνείες, καθόλου απρόσμενες αν ληφθεί υπόψιν η προ λίγων μηνών πορεία της ταινίας στα βραβεία Όσκαρ (Α΄ Ανδρικού Ρόλου και Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου). Το ντεμπούτο του θεατρικού συγγραφέα Φλοριάν Ζελέρ σε εξαιρετικό μοντάζ του Γιώργου Λαμπρινού, είναι μια ισχυρή συναισθηματική εμπειρία για τη σκληρή και αναπόφευκτη πραγματικότητα της ανθρώπινης κατάστασης και μια προβληματική πάνω στο πολύτιμο αγαθό της πνευματικής υγείας. Ο Χόπκινς μέσα από τον πιο ευάλωτο ρόλο της καριέρας του, ολοκληρώνει τον κύκλο ζωής του χαρακτήρα, επιστρέφει στη νηπιακή ηλικία και σαν ένα μικρό παιδί σε σύγχυση και αγωνία αρθρώνει σπαρακτικά το διαρκές και τελικά το αιώνιο υπαρξιακό ερώτημα που αντέχει στο χρόνο, σε αντίθεση με το θνητό σώμα και πνεύμα που παραδίδεται αργά ή γρήγορα στη φθορά. «Εγώ, ποιος είμαι εγώ;».
«Ο Πατέρας» κυκλοφορεί στους διαθέσιμο από την Spentzos Films.
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
11°
