Κριτική ταινίας: Οι μεταφραστές (Les Τraducteurs)

Ο τελευταίος τόμος της τριλογίας «Δαίδαλος» η οποία αποτελεί ένα φαινόμενο για τον χώρο των εκδόσεων, καθώς έχει γίνει best seller σε όποια χώρα κι αν κυκλοφόρησε, είναι σχεδόν έτοιμος. Την ταυτόχρονη μετάφρασή του έχουν αναλάβει εννέα μεταφραστές από διάφορες χώρες, οι οποίοι κλείνονται σε απομονωμένη έπαυλη και πληρώνονται αδρά ώστε να εξασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξει καμία διαρροή. Όταν όμως δημοσιεύονται ξαφνικά οι πρώτες δέκα σελίδες του μυθιστορήματος στο Διαδίκτυο, η κατάσταση παίρνει απρόβλεπτη τροπή.

Ο Ρεζί Ρουανσάρ («Χτυποκάρδια στο γραφείο») εμπνεύστηκε την ιστορία του τη μέρα που διάβασε για τα μέτρα ασφαλείας που έχουν παρθεί στη μετάφραση του μυθιστορήματος του Νταν Μπράουν «Inferno». Η υπερβολή που συνοδεύει την είδηση ότι ένα απλό πολιτιστικό προϊόν αντιμετωπίζεται σαν σπάνιος θησαυρός οδήγησε τον Γάλλο σκηνοθέτη και σεναριογράφο στη διατύπωση κάποιων κρίσιμων ερωτημάτων («τι θα συνέβαινε αν κάποιες σελίδες του βιβλίου διέρρεαν στο ίντερνετ» αναρωτιέται) που στην ταινία παίρνουν τη μορφή ενός καλοστημένου θρίλερ μυστηρίου. Δεν είναι πάντως το τυπικό whodunit, καθώς ο Ρουανσάρ ενδιαφέρεται περισσότερο να κριτικάρει έναν κόσμο που υποκύπτει όλο και περισσότερο στο παράλογο και την παντοδυναμία του χρήματος. Το σχόλιό του έχει σημασία και ανοίγει την όρεξη για πολλά και… καλά, αλλά γρήγορα μοιάζει να ξεμένει από ιδέες. Κάποιες αυθαιρεσίες στο σενάριο δεν περνούν απαρατήρητες ενώ η προσπάθεια να συνδυαστεί η αστυνομική πλοκή με τη φόρμα του αισθηματικού δράματος δεν είναι απόλυτα επιτυχής. Οι «Μεταφραστές» πάντως διαθέτουν σασπένς, ανατροπές και λειτουργικό ανακάτεμα των ειδών, βλέπονται άνετα, ενώ η παρουσία του Μανώλη Μαυροματάκη δίπλα σε διεθνείς αστέρες όπως η Κιριλένκο ή ο Γουίλσον είναι αξιοπρεπέστατη.  

Σκηνοθεσία: Ρεζί Ρουανσάρ
Πρωταγωνιστούν: Ρικάρντο Σκαρμάτσιο, Όλγκα Κιριλένκο, Λαμπέρ Γουιλσόν, Σίντσε Μπαμπέτ Κνούντσεν, Εντουάρντο Νοριέγκα, Μανώλης Μαυροματάκης