Κινηματογραφος

Έφυγε ο σκηνοθέτης Κλοντ Γκορετά

Η πιο γνωστή του ταινία το «La Dentellière» με την Ιζαμπέλ Ιπέρ

21.02.2019, 14:24
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Life in Athens Η Athens Voice διοργανώνει το πιο καλοκαιρινό πάρτι της σεζόν. Εσύ θα λείπεις;

Χαρά Αλεξανδροπούλου

Μουσικη Release Athens: Οι Limp Bizkit μας γύρισαν πίσω στο 1999 - 25 φωτογραφίες

Μπάμπης Καλογιάννης

Foreigner - Συνέντευξη: Ο τραγουδιστής Luis Maldonado μιλάει στην ATHENS VOICE πριν από την πρώτη συναυλία του συγκροτήματος στην Ελλάδα

Μουσικη Foreigner: «Ο μεγαλύτερος μύθος είναι ότι το rock πεθαίνει»

Δημήτρης Αθανασιάδης

Ο Ελβετός κινηματογραφιστής Κλοντ Γκορετά, σκηνοθέτης, μεταξύ άλλων, της ταινίας "La Dentellière" με την Ιζαμπέλ Ιπέρ, πέθανε στη Γενεύη σε ηλικία 89 ετών, δήλωσε σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο ο γιος του.

Φίλος του Ελβετού σκηνοθέτη Αλέν Τανέρ, ο Κλοντ Γκορετά ήταν άρρωστος τα τελευταία χρόνια. «Άφησε την τελευταία του πνοή το απόγευμα της Τετάρτης στην κατοικία του στη Γενεύη ανάμεσα στην οικογένειά του», δήλωσε τηλεφωνικώς ο Λουκά Γκορετά.

Γεννημένος στις 23 Ιουνίου 1929 στη Γενεύη, ο Κλοντ Γκορετά εργάστηκε επίσης ως σκηνοθέτης για την τηλεόραση, παραγωγός και σεναριογράφος. Είχε γυρίσει περίπου 40 ταινίες.

Αφού σπούδασε νομικά, ο Κλοντ Γκορετά στράφηκε πολύ γρήγορα στον κινηματογράφο. Με τον φίλο του Αλέν Τανέρ εργάστηκε στα αρχεία του Βρετανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου, στο Λονδίνο.

Από το 1958, πραγματοποίησε για την ελβετική γαλλόφωνη τηλεόραση (TSR) ντοκιμαντέρ και ρεπορτάζ και γύρισε ταινίες μυθοπλασίας μικρού μήκους με τον Ελβετό σκηνοθέτη Μισέλ Σουτέρ.

Το 1968, ίδρυσε την εταιρία παραγωγής Groupe 5 με τους Αλέν Τανέρ, Ζαν-Λουί Ρουά, Μισέλ Σουτέρ, Ιβ Γερσίν και Ζαν-Ζακ Λαγκράνζ. Τα στρατευμένα έργα τους συνέβαλαν στην απογείωση του ελβετικού κινηματογράφου.

Εκτός ελβετικών συνόρων, ο Κλοντ Γκορετά έλαβε το βραβείο της Κριτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ των Κανών για την ταινία του "L'Invitation" (1973) με τον Ζαν-Λικ Μπιντό.

Όμως η πιο γνωστή ταινία του είναι αδιαμφισβήτητα η "La Dentellière" που γυρίστηκε το 1977, με την Ιζαμπέλ Ιπέρ. Τον ίδιο χρόνο το Φεστιβάλ των Κανών θα του απονείμει το Οικουμενικό βραβείο της Κριτικής Επιτροπής.