Η επαναφορά των “Watchmen” στην επικαιρότητα είναι μια καλή ευκαιρία για να προβληθεί το σημαντικότερο κόμικ όλων των εποχών.
Η πολυαναμενόμενη κινηματογραφική μεταφορά του σηκώνει μεγάλη συζήτηση. Η ματιά του Zack Snyder προκαλεί αντιδράσεις για την πιστότητα της απόδοσης στη μεγάλη οθόνη, όμως η επαναφορά των “Watchmen” στην επικαιρότητα είναι μια καλή ευκαιρία για να προβληθεί το σημαντικότερο κόμικ όλων των εποχών. Η πολυτελής έκδοση του Anubis μαζεύει και τα 12 τεύχη της limited σειράς (που κυκλοφόρησαν από τον Σεπτέμβριο του 1986 μέχρι τον Οκτώβριο του 1987) σε έναν τόμο με πλούσια extras.
Και φυσικά το χαρτί εξηγεί πολύ καλύτερα από τη μεγάλη οθόνη γιατί το “Watchmen” διέλυσε το επιχείρημα περί ελαφρότητας της 9ης τέχνης. Το πολυεπίπεδο δυστοπικό σύμπαν που εμπνεύστηκε το παρανοϊκό μυαλό του Alan Moore (“V for Vendetta”, “From Hell”) και σχεδίασε με μοναδική λεπτομέρεια το πενάκι του Dave Gibbons (“Judge Dredd”, “Doctor Who”) είναι μια απόλυτα διεισδυτική ματιά στο ψυχροπολεμικό κλίμα που χαρακτήρισε τον 20ό αιώνα. Ο Moore χρησιμοποιεί τους υπερήρωες σαν όχημα για να αναμετρηθεί με την παράνοια των θεωριών συνωμοσίας, για να εκφράσει την αγωνία απέναντι στην πυρηνική απειλή και τη βίαιη επίδρασή της στη μαζική ψυχοσύνθεση.
Όλα αυτά τοποθετημένα σε μια παρακμάζουσα Αμερική, που έχει επανεκλέξει το θριαμβευτή του Βιετνάμ Ρίτσαρντ Νίξον κι έχει θέσει στο περιθώριο τους κάποτε λαοφιλείς υπερήρωες. Άλλοι εξαργυρώνουν τον κάποτε μύθο τους (Nite Owl II), άλλοι τον χρησιμοποιούν στις επιχειρήσεις τους (Ozymandias), η Silk Spectre ασφυκτιά λόγω του οικογενειακού παρελθόντος της και ο Rorschach έχει εξελιχθεί σε έναν εκτός νόμου vigilante που ισορροπεί ανάμεσα στις κρίσεις συνείδησης και το φασισμό.
Ο παλιός τους –άσπονδος– σύντροφος The Comedian βρίσκεται μυστηριωδώς δολοφονημένος. Βουτηγμένο σε αναφορές ποπ κουλτούρας, το “Watchmen” είναι ένα κυνικό, μηδενιστικό, μεταμοντέρνο έμβλημα που σηματοδοτεί το τέλος των σούπερ ηρώων, απομυθοποιώντας τους και τραυματίζοντας τον καθησυχαστικό ρόλο που πάντα έπαιζαν στην αμερικάνικη κοινωνία. Αποτελεί όμως το μοναδικό graphic novel που συμπεριλαμβάνεται στη λίστα του “Time” με τα κορυφαία λογοτεχνικά έργα όλων των εποχών.
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
11°
