Υπάρχει ένα ολόκληρο pop ρεύμα λατρείας προς τον Wes Anderson και τις ταινίες του. Οι ήρωες και οι ηρωίδες του γίνονται fashion είδωλα. Με ακρίβεια στη λεπτομέρεια, τα κοστούμια των ηρώων του κινηματογραφικού σύμπαντος του σκηνοθέτη, γίνονται φορεσιές cosplay στα Comic Con. Τα χρώματά του, πάντα πλακάτα και με νοσταλγικούς παστέλ τόνους, παίζουν σε ενδυματολογικούς συνδυασμούς, σχέδια, εικονογραφήσεις, διακοσμήσεις. Οι απλές γραμμές του υιοθετούνται σαν στιλ, οι συμμετρίες στα κάδρα του εμπνέουν ολόκληρα σετ, η σκηνοθεσία του παίζει σαν attitude, τα αξεσουάρ των ηρώων του γίνονται ανάρπαστα σε μπαζάρ και vintage μαγαζιά.
Μια υπέροχη αδεξιότητα που φοριέται σαν στυλ.
Παντού νομίζεις ότι συναντάς μέλη της οικογένειας Tenenbaum –και συγκεκριμένα την Margot – με λιωμένο, έντονο ρίμελ, κοριτσίστικο τσιμπιδάκι που συγκρατεί τα μαλλιά της στο πλάι, 70ς αθλητικό στιλ, μια συνθετική γούνα πάνω από ένα σπόρτυ φόρεμα ή τη στολή του τένις. Κάτι ανάμεσα σε nerd και μοντέλο σε πασαρέλα του Gucci.
Υπάρχει ακόμα και ολόκληρη ομάδα στο tumblr όπου σχεδιαστές και εικονογράφοι του αφιερώνουν σχέδια, εξώφυλλα, zines, κάρτες, εικόνες σε T-shirts και τσάντες και άλλα, αποτυπώνοντας ο καθένας με το δικό του στιλ την αγάπη τους προς αυτόν.
Μία ανερχόμενη illustrator (που τη λατρεύει το Instagram) από τη Βρετανία, η Manjit Thapp, δημιούργησε ένα προσωπικό της project, ένα ολόκληρο δικό της zine 40 χρωματιστών σελίδων, αφιερωμένο και εμπνευσμένο από τα πρόσωπα στις ταινίες του Wes Anderson – και το στιλ τους.
Οι γυναίκες τις οποίες ζωγραφίζει η Manjit είναι άλλοτε ντροπαλές, άλλοτε σε κοιτάζουν κατευθείαν στα μάτια αλλά όλες έχουν ένα ρεαλιστικό σχέδιο που διαφέρει από τις υπερβολικές, εξωγήινες γραμμές και διαστάσεις που συνήθως δίνουν στις ζωγραφισμένες γυναίκες τους οι σχεδιαστές – κυρίως από το χώρο της μόδας.
Απελευθερωμένη από όποια αφηγηματική μορφή, δίνει στις εικόνες της την ευκαιρία για οποιαδήποτε ερμηνεία και ιστορία θέλει να τους δώσει ο αναγνώστης, φτιάχνοντας τη δική του ιστορία. Πάντα βέβαια μέσα στο σύμπαν του Wes Anderson.
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
5°
