52ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

«Εισιτήρια τέλος». Μπορεί κάποιοι Αθηναίοι συνηθισμένοι στις δωρεάν διακοπές και τα σουτζουκάκια να γκρίνιαζαν για την απουσία περιφερόμενου κόσμου, αλλά οι αίθουσες ήταν σχεδόν όλες sold out, η «Αποθήκη Γ» ζωντανή και τα πάρτι κρατούσαν μέχρι πρωίας.

Η Μαρζάν Σατραπί, συγγραφέας και σκηνοθέτης του «Περσέπολις» και τώρα του «Κοτόπουλο με δαμάσκηνα», υπήρξε ίσως η πιο απολαυστική παρουσία του φεστιβάλ. Γεμάτη ενέργεια και με στεντόρεια φωνή. Και με γευστικές επιλογές που δεν απέκλειαν το σουβλάκι με πίτα.

Η τελετή λήξης ήταν αμήχανη και με λάθη. Η πιο αμήχανη και λάθος στιγμή (ή μήπως ημίωρο;), ήρθε όμως με το λόγο του πρόεδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου που έμοιαζε ανίκανος να εγκαταλείψει τη σκηνή, το μικρόφωνο και μια ανεξήγητη λογική που βλέπει το «διεθνισμό» του φεστιβάλ σαν εχθρό του ελληνικού σινεμά.

Ο Όλε Κρίστιαν Μάντσεν κέρδισε το παρατσούκλι «Σάμιουελ Τζάκσον», χάρη στο μοβ μπερέ που φορούσε ανάποδα σε κάθε του εμφάνιση.

«Μια και είστε Ελληνοαμερικάνος, δεν θα έπρεπε να μιλάτε καμιά άλλη γλώσσα;» αναρωτήθηκε μεγαλοφώνως κάποιος στη συνέντευξη τύπου του Αλεξάντερ Πέιν που γινόταν στα αγγλικά. «Έχετε δίκιο» απάντησε εκείνος σε άψογα ελληνικά κερδίζοντας χειροκροτήματα.

Σχετικό Άρθρο

Κινηματογραφος Δύο ελληνικές ταινίες: Tungsten & O ξεναγός

A.V. Guest 23.11.2011, 14:00

Το αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Γιάνναρη μας έδωσε την ευκαιρία να εκτιμήσουμε τον πλούτο της δουλειάς του. Και να ανακαλύψουμε τις μικρού μήκους ταινίες του που επιμελήθηκε ο ίδιος με αφορμή το φεστιβάλ. Και οι οποίες μετά την προβολή τους εκεί, ετοιμάζονται να ταξιδέψουν στο ΜΟΜΑ της Νέας Υόρκης.

Το μωβ μπερέ του Madsen (photo: Άρης Ράμμος)