Αναβίωση της Χρυσής Εποχής του Κωνσταντίνου Ρήγου από το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής παρουσιάζει την αναβίωση της επιτυχημένης παραγωγής χορού Χρυσή Εποχή, με την υπογραφή του Κωνσταντίνου Ρήγου, στις 13, 15, 16, 22 και 23 Μαΐου 2026 στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Η Χρυσή Εποχή είναι μια σύνθετη σκηνική σύνθεση, μια καταβύθιση στο παρελθόν, που λειτουργεί ως ένα πολυεπίπεδο αρχείο εμπειριών, εικόνων και αναφορών. Μέσα από ένα ιδιότυπο καλλιτεχνικό mixtape, ο Κωνσταντίνος Ρήγος επανεξετάζει τη δική του πορεία, η οποία ξεπερνάει τις τρεις δεκαετίες, και εκτείνεται από τα πρώτα του βήματα έως τη διαμόρφωση μιας εμβληματικής σκηνικής γλώσσας.

Στοιχεία από τη διαδρομή του στον χώρο του χορού και του θεάτρου επανέρχονται μετασχηματισμένα, σε ένα έργο όπου η μνήμη, η ειρωνεία και η νοσταλγία συνυφαίνονται και δημιουργούν ένα ιδιαίτερο αισθητικό και συναισθηματικό τοπίο.

Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται η διερεύνηση της σχέσης του σώματος με τον χρόνο και την εμπειρία. Ένα σκηνικό περιβάλλον όπου η κίνηση, ο λόγος, η μουσική και η εικόνα λειτουργούν ως ισότιμα εκφραστικά μέσα, καθώς το έργο εξελίσσεται μέσα από μια διαρκή μετατόπιση ανάμεσα σε διαφορετικές μορφές αφήγησης, ανοίγοντας άλλες φορές έναν δημιουργικό διάλογο και άλλες φορές μια γόνιμη αντίστιξη μεταξύ παρόντος και παρελθόντος, προσωπικού και συλλογικού, ανάμνησης και σύγχρονης εμπειρίας.

Καθοριστικό ρόλο στη δραματουργία της παράστασης διαδραματίζει η μουσική, την οποία συνδιαμορφώνει ο Θοδωρής Ρέγκλης. Το ηχητικό σύμπαν της Χρυσής εποχής δημιουργεί ένα πολυστιλιστικό περιβάλλον, το οποίο θυμίζει ένα αδιάκοπο σκηνικό «πάρτι» μνήμης, με μουσικά θέματα του Βέρντι και του Μπιζέ, γνωστά ελληνικά τραγούδια των Χιώτη, Λοΐζου και Μαμαγκάκη, αλλά και ξένες επιρροές από ροκ και τζαζ επιτυχίες των δεκαετιών του ’60 και του ’70.

Από την άρια «Addio del passato» και τον στίχο από το Hotel California «Some dance to remember, some dance to forget» έως τα κείμενα και τα τραγούδια που ερμηνεύουν special guests όπως, μεταξύ άλλων, οι Ελευθερία Αρβανιτάκη, Μυρτώ Βασιλείου, Δημήτρης Καπουράνης, Idra Kayne, Δωροθέα Μερκούρη, Κωνσταντίνος Μπιμπής και Έλενα Τοπαλίδου, η Χρυσή εποχή φιλοδοξεί να μας θυμίσει ότι, καθώς δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτό που είμαστε, οφείλουμε να συνεχίζουμε να χορεύουμε για να υπάρχουμε.

Ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Ρήγος, υπογράφοντας τη χορογραφία, την επιλογή των τραγουδιών και το σκηνικό της παραγωγής, δημιουργεί έναν σκηνικό κόσμο που ισορροπεί ανάμεσα στο ρεαλιστικό και το ονειρικό, στο προσωπικό βίωμα και τη συλλογική εμπειρία. Ο δημιουργός σημειώνει χαρακτηριστικά: «Χρυσή εποχή, ένα νέο κύμα θα σαρώσει τα πάντα, εικόνες από το παρελθόν ή από το μέλλον, σκέψεις για τον έρωτα, την πίστη, την απουσία, την εγκατάλειψη. Ο άνθρωπος αλλά και ο τόπος. Είμαστε ντυμένοι ή γυμνοί όπως ο αυτοκράτορας; Είμαστε ελεύθεροι ή πολιορκημένοι; Είμαστε μαριονέτες του θεού ή ταξιδιώτες στον χειμώνα, κουβαλώντας πάντα μέσα μας τις νύχτες του καλοκαιριού; Σε ένα ρινγκ παλεύουμε με τον εαυτό ή με τη σκιά μας, μέσα σε λίμνες σκοτεινές αλλά και γαλάζιες. Ζούμε στη χώρα του ποτέ, σε ουτοπικές Αρκαδίες, σε μαγεμένους Κιθαιρώνες, σε ουτοπίες ή σε αόρατες πόλεις; Γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή μας αλλά και την ανθρωπότητα, ένα mixtape από μουσικές και τραγούδια σε γραμμόφωνα, μπομπίνες, πικάπ, γουόκμαν, boombox αλλά και μια μικρή ορχήστρα που συνοδεύει, όπως στον Τιτανικό, την ανθρωπότητα που χάνεται. Μια μουσική Βαβέλ. Ψάχνουμε την ειρήνη ή ένα κομμάτι της “Αμερικής”; Τι είναι αυτός ο λευκός θόρυβος γύρω μας; Ίσως ένας άνεμος που σαρώνει αυτά τα 35 χρόνια δημιουργίας, υπερβαίνοντας τα όρια της σκέψης, της κίνησης, της ερμηνείας, τα όρια του σώματος. Άλλωστε το σώμα θυμάται! Κάποτε είχα συναντήσει έναν λυπημένο βατραχάνθρωπο και μου μίλησε για την τρελή ευτυχία, που μοιάζει με την ωραία κοιμωμένη μέσα μας, έτοιμη να εκραγεί μετά από μια αιφνίδια αποσυμπίεση σε ένα ξενοδοχείο που περνάν οι εποχές. Και τελικά πάμε στο πρώτο ερώτημα: Μήπως είστε της εκδρομής; Happy End».

Στη δραματουργία συνεργάζεται η Έρι Κύργια, τα κοστούμια υπογράφει η Daglara, το εικαστικό έργο ο Πέτρος Τουλούδης, τους φωτισμούς ο Χρήστος Τζιόγκας και τα βίντεο ο Βασίλης Κεχαγιάς.

Χορεύουν οι: Βαγγέλης Μπίκος, Άννα Φράγκου, Μάνες Αλμπέρντι, Γιάννης Γκάντσιος, Σταύρος Ικμπάλ, Έλενα Κέκκου, Γιάννης Μητράκης, Πέτρος Νικολίδης, Μαρίτα Νικολίτσα, Ντανιέλε Πεκοράρι, Στέφανο Πιετραγκάλλα, Μάρτα Ριβέρο ντε Μιράντα, Γιώργος Χατζόπουλος, Δέσποινα Χρυσοστόμου και Έλτον Ντιμρότσι.