Βασίλης Συκάς: «Κλικ» στις σπάνιες ομορφιές της Ελλάδας

Έχει αφιερώσει την ζωή του στα ταξίδια και την φωτογραφία εστιάζοντας στον μαγνητισμό των όμορφων τοπίων και του φυσικού πλούτου της χώρας μας. Ο φωτογράφος Βασίλης Συκάς έχοντας γυρίσει την Ελλάδα σπιθαμή προς σπιθαμή έχει καταφέρνει μέσα από το φακό του να αναδείξει εικόνες που κόβουν την ανάσα και να αποτυπώσει όλο το μεγαλείο της ελληνικής φύσης. Φωτογραφίες του έχουν δημοσιευθεί στα περισσότερα ταξιδιωτικά περιοδικά αλλά και σε εφημερίδες, ενώ καταφέρνει να κλειδώσει με το φακό του στιγμιότυπα που μοιάζουν ονειρικά είτε πρόκειται για άγρια φαράγγια, γέφυρες και ορεινά χωριά είτε πρόκειται για ποτάμια, καταρράκτες και καθηλωτικές λίμνες. Ο Βασίλης Συκάς μιλά στην ATHENS VOICE για το πώς αποφάσισε να στραφεί στις φωτογραφίες τοπίου και άγριας φύσης, για τα μέρη που προσφέρουν μεγαλύτερη ποικιλία θεμάτων για εκείνον αλλά και για τα σημεία που μπορούν να μαγνητίζουν τα βλέμματα ακόμα και εντός της Αττικής.

Έχετε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής σας στην αποτύπωση της ελληνικής φύσης. Πώς αποφασίσατε να στραφείτε στις ταξιδιωτικές φωτογραφίες και στις λήψεις άγριας φύσης και ζωής;

Η αγάπη μου για την φύση και τη φωτογραφία ανέκαθεν ήταν οι λόγοι που με οδήγησαν σε αυτή την απόφαση. Έτσι απολαμβάνω κάθε φωτογραφικό ταξίδι παραβλέποντας τους κινδύνους και την κούραση που κρύβουν καθώς σχεδόν ποτέ δεν δημοσιοποιούνται στους αναγνώστες. Φωτεινή εξαίρεση οι φωτογράφοι του National Geographic που έχουν βήμα και ενημερώνουν για τις «κακουχίες» που βιώνουν σε κάθε άρθρο.

Έχετε απαθανατίσει μέσα από τις φωτογραφίες σας επανειλημμένως την Αθήνα. Πείτε μας δύο λόγια για την φυσική ομορφιά αυτής της πόλης που μαγνητίζει τα βλέμματα.

Η Αθήνα είναι η Μητρόπολη της Ελλάδος με αδιάλειπτη ιστορία χιλιάδων ετών. Ο Εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς την χαρακτηρίζει ζαφειρόπετρα στης γης το δαχτυλίδι, ασφαλώς ο ποιητής αναφερόταν σε μια άλλη Αθήνα όταν τα νερά του ποταμού Ιλισού και Κηφισού έρεαν άφθονα. Τώρα που αυτά δεν υπάρχουν την ομορφιά πρέπει να την αναζητήσουμε στα γραφικά στενά της Πλάκας , του Θησείου και στα Αναφιώτικα, καθώς στους γύρω λόφους του Φιλοπάππου, Αρδηττού , Λυκαβηττού και στα Τουρκοβούνια που φιλοξενούν ακόμα βλάστηση.  

Πόσο ξεχωριστή είναι η Αττική ευρύτερα όσον αφορά το υλικό που προσφέρει στις φωτογραφίες άγριας φύσης;

Αναμφίβολα ο Εθνικός Δρυμός της Πάρνηθας αποτελούσε το στολίδι της Αττικής (μόλις 36 χλμ από το κέντρο της Αθήνας) διέθετε πυκνό δάσος από κεφαλληνιακή ελάτη και βαθιές χαράδρες ενώ παραμένει καταφύγιο πολλών άγριων ζώων ακόμα και του λύκου. Τώρα βαριά πληγωμένη από τις αλλεπάλληλες πυρκαγιές προσπαθεί να ανακάμψει και έπαψε να είναι προορισμός τουλάχιστον για μένα. Όμως υπάρχουν αρκετά σημεία ομορφιάς διάσπαρτα όπως τους καταρράκτες Βαλανάρη στο Ντράφι Πεντέλης και έναν στον Κάλαμο, τη λίμνη Μπελέτσι και το φαράγγι των μύλων στο Αλεποχώρι. 

Έχετε επισκεφτεί με τον φακό σας κάθε σπιθαμή της Ελλάδας. Ποιά σημεία της κατά τη γνώμη σας προσφέρουν μεγαλύτερη ποικιλία θεμάτων τα παραθαλάσσια τοπία, τα δάση ή τα βουνά; 

Τα δάση για μένα αποτελούν ανεξάντλητη πηγή θεμάτων, η χλωρίδα που ποικίλη ανά εποχή αλλά και η πανίδα προσφέρουν άφθονες εικόνες, η απροσδόκητη εμφάνιση των άγριων ζώων και ο μικρόκοσμος των εντόμων που σχετικά είναι ανεξερεύνητος είναι αυτά που με γοητεύουν. Οι εναλλαγές των εποχών και των χρωμάτων του φθινοπώρου, το λευκό πέπλο του χιονιού και το πράσινο χαλί της άνοιξης χαρίζουν σπάνιες φωτογραφίες. 

Πόσο γεμάτος επιστρέφετε από τα ταξίδια σας, με δεδομένο ότι όχι μόνο βρίσκεστε σε πανέμορφα μέρη αλλά κλειδώνετε με το φακό σας και τα πιο εντυπωσιακά στιγμιότυπα από τις περιηγήσεις σας; 

Τις περισσότερες φορές επιστρέφω ευτυχής και ικανοποιημένος από τις αποστολές μου, συνειδητοποιώντας για άλλη μια φορά ότι διάλεξα το καλύτερο επάγγελμα γιατί έχω αποτυπώσει στο μυαλό μου με όλες τις αισθήσεις πολύτιμες εμπειρίες και συναισθήματα που δεν μπορούν να καταγραφούν στο φακό.

Πόσο δύσκολο είναι για έναν φωτογράφο να περνά μέσα από τις φωτογραφίες του και μηνύματα όπως για παράδειγμα οικολογικού χαρακτήρα;

Αυτό είναι θέμα προς συζήτηση και ασφαλή συμπεράσματα βγάζεις μόνο συνομιλώντας με τους δέκτες της φωτογραφίας. Θεωρώ ότι εικόνες από κατεστραμμένες περιοχές όταν μάλιστα συνοδεύονται από άλλες εικόνες προ καταστροφής μπορεί να σοκάρουν αλλά και να ευαισθητοποιήσουν. 

Τι θα συμβουλεύατε κάποιον άνθρωπο που θέλει να κάνει τα πρώτα του βήματα στις φωτογραφήσεις τοπίου και άγριας φύσης;

Εκτός τον κατάλληλο εξοπλισμό που απαραίτητα χρειάζεται πρέπει να είναι οπλισμένος με υπομονή και επιμονή καθώς ο απόλυτος σκηνοθέτης είναι η ίδια η φύση. Στην περίπτωση του τοπίου χρειάζονται αρκετά ταξίδια και ατέλειωτες ώρες αναμονής με διαρκή παρουσία στο πεδίο περιμένοντας την αλλαγή του φωτός και του θέματος. 

Στην περίπτωση της άγριας ζωής πρέπει να βρίσκεσαι σε διαρκεί εγρήγορση και ετοιμότητα γιατί δεν μπορείς να πεις σε ένα ζώο ή πουλί «κάτσε εκεί» ή «περίμενε» .