- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Γιώργος Κανονίδης, ένας λόγος που αγαπώ τον Σεπτέμβρη
Μέσα από την εναλλαγή συναισθημάτων, του φωτός με το σκοτάδι, της σιωπής με τους ήχους
«Κάθε φορά που λερώνω τα χέρια μου με χρώματα, η κάθε μικροσκοπική πιτσιλιά που στεγνώνει στο δέρμα μου είναι αρκετή για να βιώσω έντονα πως κάτι καθαρό και ειλικρινές ετοιμάζεται να γεννηθεί». Με αυτό το μότο ζωής, ο Γιώργος Κανονίδης προσπαθεί μέσα σε τρεις γραμμές να συμπεριλάβει όλα τα συναισθήματα που τον κατακλύζουν όταν ασχολείται με τη ζωγραφική.
Τον Γιώργο τον γνώρισα μέσω μιας κοινής μας φίλης πριν από μερικές ημέρες. Τυχαία έμαθα πως ετοιμάζει την πρώτη ατομική του έκθεση με τίτλο #1. Το μοναδικό του έργο που έχω δει είναι ο Σεπτέμβριος κι εξαιτίας του με είδα τον πρώτο μήνα του φθινοπώρου με άλλο μάτι.
Ο Σεπτέμβρης ήταν πάντα ένας μήνας που αντιπαθούσα. Σήμαινε το τέλος του καλοκαιριού, το άνοιγμα των σχολείων, την αρχή μιας «μεσοβέζικης» εποχής, που δεν ήταν ούτε πολύ ζεστή, ούτε πολύ κρύα. Ήταν μια εποχή προσαρμοστικότητας, μια εποχή αλλαγών. Μια εποχή που με έβγαζε από τη βολή μου.
Βλέποντας τον πίνακα του Γιώργου Κανονίδη είδα ότι και ο Σεπτέμβριος (φωτό άρθρου) μπορεί να είναι όμορφος. Και το γκρι του φθινοπωρινού ουρανού και το καφέ των φύλλων που πέφτουν στον δρόμο, μπορεί να είναι εξίσου όμορφα με το χρυσοκίτρινο του καλοκαιρινού ήλιου και το κατάλευκο του χειμωνιάτικου χιονιού. Απλά χρειάζεσαι κάποιον να σου ανοίξει τα μάτια για να το δεις.
Αυτό που μου άρεσε στον Γιώργο είναι ότι είναι αυτοδίδακτος καλλιτέχνης κι εξαιτίας αυτού διέπεται από αυθορμητισμό όταν δημιουργεί. «Χώνεται» μέσα στα χρώματα και «χάνεται» μέσα στη μαγεία της δημιουργίας. Ο ίδιος ήρθε στην Αθήνα από την Πτολεμαΐδα όπου γεννήθηκε έναν Σεπτέμβριο του ’78 και δηλώνει πως ζωγραφίζει όσα χρόνια θυμάται τον εαυτό του.

Ο Γιώργος Κανονίδης
Το έργο του αντλεί έμπνευση από όσα διαδραματίζονται καθημερινά γύρω του και του προκαλούν εναλλαγή συναισθημάτων, το φως, το σκοτάδι, τη φύση, τους ήχους. Επηρεασμένος από τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό, παντρεύει στον καμβά του χρωματικούς συνδυασμούς και συναισθηματικές καταστάσεις δημιουργώντας ένα πεδίο θέασης όπου αποτυπώνονται σκέψεις, οράματα, αισθήσεις κι εμπειρίες.
Μέσα από μια αδιάκοπη και επιφορτισμένη με πάθος διαδικασία που βασίζεται στην παρατήρηση και τη διάθεση για πειραματισμό, ο καλλιτέχνης, προκειμένου να ικανοποιήσει την ακόρεστη ανάγκη του για έκφραση και δημιουργία, επιδίδεται σε μια διαρκή προσπάθεια βουτώντας, όπως χαρακτηριστικά λέει, στο χάος, για να συλλάβει τη μοναδικότητα της στιγμής, να την ντύσει με χρώμα και να της δώσει υπόσταση.
Όσοι από εσάς θέλετε να δείτε κι εσείς τον Σεπτέμβριο (και άλλους μήνες) με άλλο μάτι, δεν έχετε παρά να περπατήσετε στη γραφική Πλάκα από τις 30 Σεπτεμβρίου έως τις 6 Οκτωβρίου, και να περάσετε την πόρτα του Χώρου Τέχνης και Δράσης «Βρυσάκι» (Βρυσακίου 17, Πλάκα). Εκεί θα φιλοξενηθεί η πρώτη ατομική έκθεση του Γιώργου Κανονίδη #1, η οποία στη συνέχεια, θα ταξιδέψει στις ΗΠΑ όπου σε συνεργασία με το RH Contemporary Art θα φιλοξενηθεί εκθεσιακά και διαδικτυακά για έναν χρόνο.
Έργα περιλαμβάνονται ήδη σε ιδιωτικές συλλογές σε Ελλάδα και εξωτερικό.

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το εκθεσιακό πρότζεκ ξεκίνησε την προηγούμενη σεζόν και θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος της σεζόν 2026-2027
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Μια μεγάλη έκθεση για τον Νοτιοαφρικανό καλλιτέχνη που έκανε το σχέδιο, την κινούμενη εικόνα και το θέατρο έναν ενιαίο χώρο αφήγησης
Οι γυναίκες στην Κύπρο πλέκουν εδώ και δέκα χρόνια σχέσεις εμπιστοσύνης πέρα από σύνορα, κοινότητες και γλώσσες
Η ανθρώπινη μορφή και η κίνηση ως συναίσθημα και εσωτερικός διάλογος
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Ο Κώστας Πράπογλου επιμελείται την ομαδική έκθεση που απλώνεται σε 4 διαφορετικούς χώρους
Η έκθεση Jeff Koons: «Αφροδίτη» του Lespugue στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης παίρνει παράταση
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Ένας νέος θεσμός πολιτιστικής και καλλιτεχνικής αποκέντρωσης γεννιέται στις Κυκλάδες, στη Νάξο
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Μια συζήτηση για το graffiti αλλά κυρίως για τη μνήμη μια πόλης που δεν καταγράφεται πάντα στα επίσημα αρχεία της
Επτά καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό συναντήθηκαν στο Βιτάλι της Άνδρου για να ερευνήσουν το φυσικό τοπίο και την χλωρίδα του νησιού,
Ο επιμελητής μάς συστήνει τα έργα της συλλογής του
Σύγχρονη τέχνη, γλυπτική, φωτογραφία γεμίζουν το καλοκαίρι μας με όμορφες εικόνες
Ένα πρότζεκτ αφιερωμένο στον ρόλο και την έννοια του χορού
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
Η έκθεση Jeux des Échos παρουσιάζεται στην Galerie Basia Embiricos, στο Marais, στο πλαίσιο του Paris Design Week 2026
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.