Άφησε την Κύπρο αποφασισμένος ν’ αλλάξει ζωή. Ο Μιχάλης Αναστασιάδηςανακάλυψε τον κόσμο του design στο Λονδίνο και από τότε αναζητά με τις δημιουργίες του να ρίξει φως στην πολύπλοκη σχέση ανάμεσα στο αντικείμενο και το χρήστη.
Φωτιστικό δαπέδου Lit Lines για τη Nilufar Gallery, limited edition & Ψηλό τραπέζι με καθρέφτη
Μεγάλωσα στην Κύπρο, εκείνη την εποχή δεν υπήρχε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα στο νησί. Όποιος ήθελε να ακολουθήσει ακαδημαϊκή καριέρα έπρεπε να φύγει στο εξωτερικό. Κι έτσι έφυγα. Επέλεξα ένα πανεπιστήμιο στο Λονδίνο με υψηλή αξιολόγηση. Σπούδασα πολιτικός μηχανικός πιστεύοντας ότι αυτός ο κλάδος θα μου εξασφάλιζε εγγυημένα εργασία. Κάτι που δεν το θεωρούσα ούτε εύκολο ούτε δεδομένο στον τομέα των Τεχνών. Στο έτος για το πτυχίο ανακάλυψα το Βασιλικό Κολέγιο Καλών Τεχνών. Έτυχε να μένω κοντά και αποφάσισα να δώσω εξετάσεις. Προφανώς αποφάσισα ότι ήθελα να αλλάξω ζωή.
Πολυέλαιος για τον καθεδρικό ναό της Αγ. Σοφίας στο Λονδίνο
Η δουλειά μου με 10 λέξεις. Αφαιρετική, σύγχρονη, ειλικρινής, διακριτική, κριτική, σκεπτόμενη, αιφνιδιαστική, οικεία, διαχρονική και ποιητική.
Δεν ανήκω σε κάποιο κίνημα. Όσον αφορά την οπτική διάσταση, συνδέομαι αρκετά με το ρεύμα του μοντερνισμού. Ωστόσο, μ’ έχουν εμπνεύσει έργα καλλιτεχνών όπως οι Allan Wexler, Andrea Zittel, Fred Sandback, Vija Celmins και Lina Canel.
Το μότο μου στη ζωή. Να υπάρχει χώρος και λόγος ύπαρξης για όλα, ακόμα και για όσα η design αισθητική τους με κάνει να αισθάνομαι άβολα.
Αναζητώ ειλικρίνεια και μια έμφυτη ποιότητα στα υλικά που χρησιμοποιώ. Εκτιμώ όσα ωριμάζουν καλά με το χρόνο. Μ’ ενδιαφέρει η πολύπλοκη σχέση ανάμεσα στο αντικείμενο και το χρήστη. Συνήθως ξεκινώ με κάτι αφηρημένο, κάτι σαν υποθετικό σενάριο. Από αυτό το σημείο αρχίζει μια αέναη διαδικασία φιλτραρίσματος, ένα επιτυχημένο αντικείμενο πρέπει να κινείται σε πολλά επίπεδα. Ποτέ δεν είναι εύκολο.
Τραπέζι Facated, από μασίφ καρυδιά, limited edition
Στόχος μου είναι μια διαφορετική όψη σ’ ένα αντικείμενο που έχει σχεδιαστεί ξανά και ξανά. Πιστεύω στην οικολογία περισσότερο με την έννοια του προσδόκιμου ορίου ζωής ενός αντικειμένου. Θέλω να σχεδιάζω και να παράγω αντικείμενα διαχρονικά.
Πιστεύω ότι κάτι είναι όμορφο όταν έχει απογυμνωθεί σε σημείο που δεν μπορείς πια να αφαιρέσεις τίποτε άλλο.
Φωτιστικό Τulsa με κρύσταλλα swarovski
Αυτή την περίοδο δουλεύω για μια έκθεση με συλλογή νέων αντικειμένων για την Svenskt Tenn στη Στοκχόλμη, η οποία θα πραγματοποιηθεί το 2013. Επίσης θα συμμετάσχω με έργα μου σε μια έκθεση που θα γίνει στο Μιλάνο κατά τη διάρκεια του Salone del Mobile το 2012. Εντωμεταξύ ετοιμάζω και μια νέα σειρά φωτιστικών.
Νιώθω περήφανος για οποιαδήποτε δουλειά μου εξετάζει νέες σχέσεις μεταξύ αντικειμένου και χρήστη. Αλλά για να γίνω πιο συγκεκριμένος θα διάλεγα την πρώτη μου δουλειά στο design: τα message cups. Ακολούθησαν κι άλλες βέβαια δημιουργίες, όπως το κομοδίνο-ξυπνητήρι και το αντικοινωνικό φωτιστικό.
Καθρέφτης Copper από χαλκό σε ξύλινο πλαίσιο, limited edition
Σε δέκα χρόνια από σήμερα θα ήθελα να μπορώ ακόμα να εμπνέομαι και να δημιουργώ.
Hλεκτρονικό βάζο Messages Cup, εκτίθεται στο Victor & Albert Museum, limited edition
WHO IS WHO
Γεννήθηκε το 1967 στην Κύπρο. Ζει και εργάζεται στο Λονδίνο όπου και σπούδασε πολιτικός μηχανικός και βιομηχανικό σχέδιο στο Royal College of Art. Από το 1994 στο δικό του στούντιο design, ο Μιχάλης Αναστασιάδης εξερευνεί σύγχρονες έννοιες του πολιτισμού και της αισθητικής μέσα από ένα συνδυασμό αντικειμένων, επίπλων και περιβαλλοντικού design. Η δουλειά του είναι ένας συγκερασμός Τέχνης και design.
Δίνει έμφαση στην αλληλεπίδραση των αντικειμένων με το όλο περιβάλλον. Οι δημιουργίες του είναι μινιμαλιστικές και χρηστικές και κάποιες από αυτές αποτελούν μόνιμα εκθέματα στο Moma της Νέας Υόρκης και στο μουσείο Victoria & Albert του Λονδίνου. Το 2007 ίδρυσε εταιρεία για να αυξήσει την παραγωγή των αντικειμένων του. Η φιλοσοφία της εταιρείας βασίζεται στην ατέρμονη αναζήτηση του εκλεκτισμού και της διαχρονικότητας στην ποιότητα του design.
Ξεχάστε τα άκρα του μίνιμαλ και του μάξιμαλ. Ο μιντιμαλισμός είναι η νέα προσέγγιση στην εσωτερική διακόσμηση που συνδυάζει ισορροπία, λειτουργικότητα και προσωπικό στιλ.
Το ξενοδοχείο 28 δωματίων που σχεδίασε ο Φίλιπ Σταρκ στο Cap Ferret, το κομψό και διακριτικό καταφύγιο των εύπορων και διάσημων Γάλλων, αποτελεί μια όαση ηρεμίας που ατενίζει τον Ατλαντικό.
Το πρόγραμμα Blue-Green Tops επιχειρεί να μετατρέψει τα δώματα της πόλης σε μπλε-πράσινες στέγες που διαχειρίζονται το νερό και μειώνουν τη θερμοκρασία
Όλοι θέλουν να μείνουν έστω και για ένα βράδυ σε ένα ξενοδοχείο βγαλμένο από ταινία εποχής με χειροποίητα πορτογαλικά πλακάκια και σουίτες ζωγραφισμένες στο χέρι από τον Κωνσταντίνο Κακανιά
17°
