Home alone στο σπίτι του Νίκου Μουρατίδη

Ο Νίκος Μουρατίδης είναι ένας από τους πιο δραστήριους ανθρώπους της show biz. Το σπίτι του, ένα πολύχρωμο σύμπαν, βρίσκεται στην καρδιά της πόλης και έχει πανοραμική θέα σε ένα από τα πιο ζωντανά σημεία της, την Τεχνόπολη του Γκαζιού.  

Φωτό: ΚΩΣΤΑΣ ΠΗΓΑΔΑΣ

Πες μας με δυο λόγια το ιστορικό του σπιτιού σου.

Έμενα για πολλά χρόνια σε ένα ρετιρέ στους Αμπελόκηπους, πολύ ωραίο και πολύ κομψό, αλλά επειδή δεν είχε θέα με είχε κουράσει. Ήθελα να βρω ένα διαμέρισμα να «φύγει» το μάτι μου και επίσης ήθελα να κατέβω πιο πολύ κέντρο. Να φανταστείτε, έψαχνα στην Αθηνάς, στην Κουμουνδούρου, στου Ψυρρή κ.λπ. Όταν ο μεσίτης με έφερε εδώ, έμεινα. Το έκλεισα αμέσως. Μετακόμισα το καλοκαίρι του 2005. Στην αρχή έπαθα ένα σοκ, που έχασα την παλιά μου γειτονιά, αλλά σε 2-3 μήνες όλα είχαν φτιάξει. Μου αρέσει που ζω σε μια γειτονιά που όταν βγαίνω έξω οι γείτονες μου λένε καλημέρα.

Η κουζίνα, με το ...φαγιούμ σε πρώτο πλάνο

Πώς είναι να ζεις σ’ ένα loft στο κέντρο της πόλης;

Ανέκαθεν ήμουν άνθρωπος του κέντρου – δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να ζει σε προάστιο, ούτε για αστείο! Παίζει ίσως ρόλο και το ότι δεν οδηγώ, οπότε καταλαβαίνεις… θέλω να βγαίνω απ’ το σπίτι και να είναι όλα σε αποστάσεις που περπατιούνται.

Τι θα συμβούλευες κάποιον που θέλει να ζήσει σε loft; Ποια είναι τα πλεονεκτήματα ή και τα μειονεκτήματά του;

Θα τον συμβούλευα κατ’ αρχήν να μην το τολμήσει, αν δεν είναι εξοικειωμένος με τους έντονους ρυθμούς. Ένα loft στο κέντρο έχει φασαρία, έχει κίνηση, έχει ζωντάνια… και ειδικά στο Γκάζι, που ζω εγώ, ό,τι ώρα και να γυρίσω αισθάνομαι ότι ζω σε μια περιοχή που ζει και αναπνέει. Και δεν σου μιλάω για τις Κυριακές, που γίνεται το μεγάλο παζάρι του Κεραμεικού και είναι μια τρέλα. Υπέροχα!

Έκανες κάποιες δικές σου παρεμβάσεις στο χώρο;

Βέβαια, εξαρχής. Παρ’ όλο που ήταν σχεδόν έτοιμο, έβαλα το χεράκι μου τόσο στην κουζίνα και στην ταράτσα όσο στα χρώματα και στο γκαράζ. Όπως σου είπα δεν οδηγώ, και έτσι μετέτρεψα το γκαράζ μου σε ένα υπέροχο στούντιο με σχεδόν όλη μου τη δισκοθήκη.

Ένας κούρος που κοιτάει συνοφρυωμένος την κίνηση του δρόμου

Ποιο είναι το αγαπημένο σου στιλ στη διακόσμηση;

Τα πάντα όλα. Κάτι μεταξύ κλασικού και μοντέρνου, αλλά χωρίς στοιχεία μπαρόκ και ογκώδεις αντίκες. Δηλαδή, μπορεί να πήρα μοντέρνα έπιπλα, αλλά έχω παλιά χαλιά και κιλίμια, ή αντικείμενα που με συντροφεύουν σε όλη μου τη ζωή.

Το χρώμα τι ρόλο παίζει στο σπίτι σου;

Τεράστιο. Όπως και ο φωτισμός. Στο παλιό μου διαμέρισμα, την παράσταση έκλεβαν οι δύο κατακόκκινες καρέκλες σε μια μικρή τραπεζαρία. Τώρα οι καρέκλες της τραπεζαρίας μου είναι κόκκινες, μαύρες, λαχανί, σιέλ, κίτρινη… όλα. Θέλω να ζω μέσα στο χρώμα, στο φως και στα φυτά. Τα μπαλκόνια και η ταράτσα μου είναι κατάφυτα.

Τι φυτά σου αρέσουν;

Κυρίως τα ελληνικά. Έχω πορτοκαλιές, πικροδάφνες, χαρουπιά, ελιές, πεύκο, αθάνατο, δύο φραγκοσυκιές, αρκετά μυρωδικά, σχίνο, ροδιά, δεντρολίβανο, φτέρες,  τέτοια…

Στο σαλόνι με τις μεγάλες τζαμαρίες όλα μπερδεύονται γλυκά. Τέχνη, προσωπικά αντικείμενα και βιβλία, πολλά βιβλία, για ανάγνωση με τις ώρες στον αναπαυτικό καναπέ

Περίγραψέ μας μια μέρα σου στο σπίτι…

Το πρωί με το που θα ξυπνήσω βγαίνω έξω, επιθεωρώ τα φυτά μου και τα ποτίζω. Αυτό μπορεί να μου πάρει και μιάμιση ώρα. Παίρνω πρωινό ακούγοντας τηλεόραση [γέλια] και μετά με το καφεδάκι μου ανά χείρας κατεβαίνω στο γραφείο μου, βάζω μουσική και ανοίγω το laptop. Βλέπω τα πρώτα mail, κάνω μια βόλτα στο Facebook και μετά μπαίνω στο ντους για να πάω στο γραφείο. Το μεσημέρι μαγειρεύω κάτι πρόχειρο για φαγητό, ξεκουράζομαι διαβάζοντας ή κοιμάμαι καμιά ωρίτσα και το απόγευμα δουλεύω. Στις 8 μ.μ. ανεβαίνω πάνω, όπου ακούω ειδήσεις μαγειρεύοντας το βραδινό μου. Αυτά όταν είμαι σπίτι, γιατί όταν δεν είμαι…. Άσ’ τα να πάνε!

Ποιο είναι το πιο αγαπημένο σου αντικείμενο-έπιπλο στο σπίτι;

Ένα χειροποίητο τραπέζι που έχει φτιάξει ο παππούς μου. Έχει για πόδια δύο λύρες. Είναι αριστούργημα.

Η χουζούρικη κρεβατοκάμαρα

Ποια είναι η θέα που βλέπεις από το παράθυρό σου;

Βλέπω τα πάντα. Ένα θα σας πω: τρώω και έχω απέναντί μου τον Παρθενώνα. Βλέπω Λυκαβηττό, Αστεροσκοπείο, Γκάζι… και από την ταράτσα μου, δεν το κουβεντιάζω, έχω 360° θέα. Όσο για τις νύχτες με βροχή… υπερθέαμα! Βλέπω τις αστραπές να σκίζουν τον ουρανό και νομίζω ότι είμαι σε πλατό γυρισμάτων με σπέσιαλ εφέ.

Μια τραπεζαρία με τη χαρά της ζωής. Χρώμα πολύ από τον πίνακα και τις καρέκλες της Vitra, ένα τραπέζι που χωράει όλη την παρέα και, για οικονομία κινήσεων, η κουζίνα σε απόσταση αναπνοής

Τι αποκαλύπτει ο χώρος σου για σένα;

Είναι ο παράδεισός μου, το καταφύγιο μου. Τις φορές που γυρίζω σπίτι γιατί δεν έχω κοινωνικές ή επαγγελματικές υποχρεώσεις που θα με αναγκάσουν να ξαναβγώ, ηρεμώ. Χαίρομαι σαν μικρό παιδί που έχει χωθεί στην κρυψώνα του και θα κάνει ό,τι θέλει χωρίς να δώσει σε κανένα λογαριασμό.

Απέναντι η Τεχνόπολη με τις καμινάδες της

Τι είναι αυτό που δίνει «ψυχή» σ’ ένα σπίτι;

Το παρελθόν του. Όλα αυτά που κουβαλάνε μαζί τους τα πράγματα που βρίσκονται μέσα. Τα παλιά πιάτα από το καλό σερβίτσιο της μαμάς, τα μικροαντικείμενα που έχεις πάρει σε ταξίδια, τα δωράκια των φίλων… γι’ αυτό εγώ δεν χωνεύω τα minimal σπίτια που δεν έχουν τίποτα παρά μόνο ντιζαϊνάτα έπιπλα. Είναι σαν να μην έχει παρελθόν αυτός που ζει εκεί. Που είναι, ρε φίλε, τα βιβλία σου, η μουσική σου, η ζωή σου...

Στο γραφείο ένας τοίχος γεμάτος επιτυχίες και αναμνήσεις

Τι δεν θα έβαζες ποτέ στο σπίτι σου;

Κάτι που είναι ξένο σε μένα. Κάτι που δεν θα το αποφάσιζα ή δεν θα το διάλεγα εγώ. Ποτέ στα σπίτια μου δεν πήρα διακοσμητή. Ακόμα και πράγματα που ήθελα να κατασκευάσω, εγώ έκανα το σχέδιο και το έδινα, ας πούμε, στον ξυλουργό.

Από πού αγοράζεις πράγματα για το σπίτι;

Τα βασικά από την Αθήνα, αλλά ψιλολόγια έχω απ’ όλο τον κόσμο. Σε όλα μου τα ταξίδια φέρνω από κάτι. Αδιαφορώ για τα ρούχα, αλλά για το σπίτι πάντα φέρνω κάτι, από διακοσμητικά μέχρι χρηστικά.

Η επόμενη αγορά που θέλεις να κάνεις;

Τρία τραπεζάκια για εξωτερικό χώρο. Για τα δύο μπαλκόνια μου και την ταράτσα. Μου χάλασαν κάποια που είχα, και τώρα ψάχνω κάτι ιδιαίτερο. Δεν βιάζομαι όμως, θα βρεθούν. Μέχρι τότε, ας είναι καλά το πάτωμα… [γέλια]

Είναι ένα σπίτι «ανοιχτό στο κοινό» ή είναι το προσωπικό σου καταφύγιο;

Και τα δύο. Υπάρχουν βραδιές που οργανώνω φαΐ και ταινίες, ή φαΐ για να δούμε κάποιο συγκλονιστικό ματς, αλλά υπάρχουν και μερικές φορές που αισθάνομαι ότι έχει φύγει όλη μου η ενέργεια και δεν θέλω να δω κανέναν…

Ποιο είναι το καλύτερο κομπλιμέντο που σου έχουν κάνει (για το σπίτι);

Ότι έχει θετική αύρα.

Μυρμήγκια που περπατάνε στην εξώπορτα

Φαντάσου να μπορούσες να φιλοξενούσες για ένα βράδυ μια προσωπικότητα που θαυμάζεις. Ποια θα ήταν και γιατί;

Τον David Bowie, γιατί θέλω να τον ξεμοναχιάσω και να μου τα πει όλα. Θέλω να μάθω τι είχε στο μυαλό του αυτό το λαϊκό παιδί από το νότιο Λονδίνο και έκανε όλα αυτά που έκανε.

Αν το σπίτι σου ήταν τραγούδι ποιο θα ήταν;

Το «The house of the rising sun».

Κι αν ήταν ταινία;

Με όλα αυτά που έχουν γίνει και έχουν ακουστεί, μάλλον το «Big Chill». [γέλια]

Τα έπιπλα στο σπίτι του Νίκου Μουρατίδη είναι: καναπές & pouf LAUTUS από MAXALTO, coffee table MODERN από PORRO, κονσόλα GEORGE από Β&Β, τραπέζι ATHOS από B&B, καρέκλες τραπεζαρίας EAMES SIDE CHAIR, EAMES ARMCHAIR και PANTON από VITRA (όλα από τον Δελούδη). Φωτιστικά: Artemide και Flos.