Πάμε στον «Άδωνι» για νεκρούς...

Η υποκρισία ξεχείλισε στην «πλατεία» και σ’ όλη τη χώρα για δύο 24ωρα. Τόσο χρειάστηκε για να αποκαλυφθεί ότι η κτηνώδης συμπεριφορά των αστυνομικών που αποφάσισαν να ελέγξουν την εφαρμογή των υγειονομικών μέτρων χτυπώντας νέους με σιδερένια γκλομπς, ήταν βούτυρο στο ψωμί του πολιτικού τυχοδιωκτισμού. Ήταν η ευκαιρία που έψαχναν εναγωνίως στις διαδηλώσεις για τον Κουφοντίνα και στις καταλήψεις των πανεπιστημίων οι δήθεν εχθροί της βίας «απ’ όπου κι αν προέρχεται» και δήθεν ένθερμοι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γιατί όσο η υπόθεση του αρχιτρομοκράτη δείχνει να ξεφουσκώνει, τόσο η αναζήτηση ενός νέου θύματος-συμβόλου γίνεται πιο επιτακτική.

Δεν ήταν συγκέντρωση διαμαρτυρίας αυτό που διοργανώθηκε στην πλατεία της Νέας Σμύρνης, όπως ίσως νόμιζαν κάποιοι πολίτες που πήγαν αυθόρμητα να διαμαρτυρηθούν για τα έκτροπα της αστυνομίας την περασμένη Κυριακή στην πόλη τους. Ήταν ένα ραντεβού θανάτου, προετοιμασμένο από ηθικούς αυτουργούς και κουκουλοφόρους εκτελεστές. Μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μερίδα του τύπου δημιούργησαν μια εμπρηστική ατμόσφαιρα ρεβανσισμού. Κάποιοι, αγέννητοι τότε, «θυμήθηκαν» τη Χούντα και κάποιες ανιστόρητες περσόνες δεν δίστασαν να προσβάλλουν ακόμα και τη μνήμη του ολοκαυτώματος προκειμένου να φανατίσουν και να πολώσουν. Οι ακραίες δηλώσεις πολιτικών αρχηγών και ακραίων λαϊκιστών, όπως και τα καλέσματα κομματικών νεολαιών, φρόντισαν να νομιμοποιήσουν το φρικτό ραντεβού.

Λίγο πριν αποχωρήσει από την εξουσία, ο πρώην πρωθυπουργός είχε δηλώσει καθαρά: «Δεν θα ξεμπλέξετε εύκολα μαζί μας». Όσοι τυχόν είχαν υποτιμήσει τη δήλωση εκείνη, συνειδητοποιούν σήμερα το λάθος τους. Δεν ήταν παρά μια διαφορετική διατύπωση του απειλητικού διλήμματος του δημοψηφίσματος του ‘15 «Ή εμείς ή αυτοί». Είναι το ίδιο σύνθημα στο οποίο επιμένει ακόμα η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί μόνον η πόλωση και ο διχασμός μπορούν να την κρατήσουν ζωντανή στο πολιτικό σκηνικό. Αντίθετα, ένας νέος διχασμός θα δώσει τη χαριστική βολή σε μια χώρα που παλεύει να σταθεί όρθια μετά από δύο διαδοχικές βαθιές κρίσεις.

Τα όσα φρικτά έγιναν στη Νέα Σμύρνη συνιστούν μια βαριά ήττα, για τη δημοκρατία και την κοινωνία, από τις σκοτεινές δυνάμεις της πόλωσης και του φανατισμού, που έσπευσαν να επωφεληθούν. Αποδεικνύουν ότι το φάντασμα του Κορκονέα μπορεί εύκολα να εμφανιστεί και στην απέναντι πλευρά. Κι ακόμα, ότι οι παρεμβάσεις της πολιτικής ηγεσίας της χώρας χρειάζονται όταν αρχίσουν να μαζεύονται τα σύννεφα της βίας, χωρίς διάκριση των θυμάτων, και όχι αφού ξεσπάσει η καταιγίδα.