Υπογραφές υπέρ κι όλα τα κατά

Οι 56 Έλληνες που υπέγραψαν «υπέρ της Μενδώνη», όπως γράφτηκε στις εφημερίδες, δεν υπέγραψαν «υπέρ της Μενδώνη» ― αν και ο καθένας έχει, όπως είναι φυσικό, τους επιμέρους λόγους του. Υπέγραψαν υπέρ του αυτονόητου, δηλαδή της ηρεμίας, της διαύγειας, της ψυχραιμίας ώστε να αποκαλυφθούν όσα πρέπει να αποκαλυφθούν και να προχωρήσουμε ένα βήμα στην κατεύθυνση της δικαιοσύνης. Στην πραγματικότητα, από όσο μπορώ να ξέρω, παίρνοντας ως παράδειγμα εμένα την ίδια, οι 56 υπέγραψαν «εναντίον»: εναντίον της ευτελούς αντιπολίτευσης η οποία αποδίδει στους πολιτικούς της αντιπάλους τη ρυπαρότητα ορισμένων μη πολιτικών προσώπων. Και επιτυγχάνει να φανατίσει μεγάλο μέρος του κοινού που δυσπιστεί, έτσι κι αλλιώς, έναντι όχι μόνον όσων έχουν εξουσία αλλά και των λεγόμενων «επωνύμων». Αντί ο ΣΥΡΙΖΑ να συνεργαστεί, με τον τρόπο του, σε μια διαδικασία για την οποία υπάρχει ευρεία συναίνεση, καθοδηγεί τους ψηφοφόρους της στη γνώριμη πρόσληψη των πραγμάτων: για όλα φταίει η επάρατη δεξιά, οι κωλοδεξιοί, η ΕΡΕ. Ακόμα και για τη βία των παρασκηνίων, ακόμα και για τους βιασμούς κατά συρροήν. Όλοι όσοι δεν είναι δικοί μας έχουν κρυφή ατζέντα, ανοίκειες διασυνδέσεις και φριχτά μυστικά. Γι’ αυτό, stick with us που διαθέτουμε ηθικό πλεονέκτημα και ηθικό ανάστημα.

Πράγματι, η δεξιά έχει συνδεθεί με την πατριαρχία ―η οποία γεννά εγκλήματα και καθηλώσεις― ενώ, παραδοσιακά, η αριστερά την απορρίπτει μαζί με τον καπιταλισμό. Στη θεωρία τουλάχιστον. Όμως, στην υπόθεση των τελευταίων εβδομάδων, πρέπει να σημειώσουμε τα εξής: πρώτον, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παραβιάζει ανοιχτές θύρες· όλοι συμφωνούν, εκόντες άκοντες, ότι για πολύ καιρό ―από την αυγή της ανθρωπότητας― όσοι είχαν εξουσία εκμεταλλεύονταν σεξουαλικά, παντοιοτρόπως δηλαδή, εκείνους που δεν είχαν. Κι ότι, εν πάση περιπτώσει, αυτό πρέπει να σταματήσει με την επιστράτευση των νόμων και τη γενική κοινωνική παιδεία. Δεν τίθεται ζήτημα αντιπολίτευσης. Κατά δεύτερο λόγο, η κ. Λίνα Μενδώνη επέλεξε τον κ. Λιγνάδη με το σύνηθες κριτήριο της επαγγελματικής επιτυχίας και αποδοχής ―όχι με το κριτήριο που θα προστεθεί εφεξής και που θα σχετίζεται με το συνολικό και ειδικό ήθος του κάθε προσώπου. Δεν έσφαλλε «επικοινωνιακά»: η λέξη αυτή δεν λέει τίποτα. Απεδείχθη λανθασμένη επιλογή της: είτε δεν ενημερώθηκε, είτε δεν έλαβε σοβαρά υπόψιν την ενημέρωση, είτε απέδωσε τις φήμες σε κακογλωσσιά. Αν πίστευαν όλοι οι άνθρωποι τα κακοήθη σχόλια που ακούγονται για τον έναν και τον άλλον θα είχαμε αλληλοεξοντωθεί. Είμαστε υποχρεωμένοι να αναρωτιόμαστε αν κάτι που λέγεται είναι υπερβολή, ψέμα, συκοφαντία και τα λοιπά: το τεκμήριο της αθωότητας έναντι των άλλων είναι στοιχείο της ανθρώπινης ηθικής.

Ας πούμε λοιπόν ότι η υπουργός κώφευσε σε μια περίπτωση όπου κατά τα φαινόμενα οι φήμες είναι κατώτερες της πραγματικότητας και όπου η πραγματικότητα αποδεικνύεται τερατώδης. Ωστόσο, από την αναγνώριση αυτής της λανθασμένης εκτίμησης μέχρι τη λασπολογία και τον κανιβαλισμό υπάρχει μεγάλη απόσταση ―η οποία πρέπει να επισημανθεί. Πιστεύω ότι η δηλητηριώδης ατμόσφαιρα των τελευταίων ημερών, οι υπαινιγμοί, τα σούξου μούξου, τα «όλοι ίδιοι είναι» και οι προτροπές για σταύρωση της υπουργού Πολιτισμού και άλλων μελών της κυβέρνησης, πρέπει να καθαρίσει όπως πρέπει να καθαρίσει η κόπρος της ιδιωτικής και επαγγελματικής ζωής. Με τόσο απρεπή αντιπολίτευση κάνουμε κύκλους γύρω από τον εαυτό μας: ενώ υποτίθεται ότι πασχίζουμε να βρούμε έναν ευρωπαϊκό δρόμο μέσα σε πολύ δύσκολες αντικειμενικές συνθήκες, ο ΣΥΡΙΖΑ υπονομεύει όλες τις σωστές χειρονομίες και διαστέλλει σε εξωφρενικές διαστάσεις όλες τις λανθασμένες. Οι υπογραφές λοιπόν «υπέρ της Μενδώνη», αν και φαντάζομαι ότι για πολλούς ήταν κίνηση προσωπικής φιλίας και εμπιστοσύνης, πρέπει να ιδωθούν μέσα από αυτό το πρίσμα: υπερασπιζόμενοι ένα πρόσωπο από το λιντσάρισμα.