Κι αν πρόκειται για θαύμα και τα ρουσφέτια στα νοσοκομεία έγιναν μόνα τους;

Με ενδιαφέρον παρατηρώ πως οι ώρες και οι μέρες παιρνούν αλλά η στάση της κυβέρνησης απέναντι στις αντιδράσεις για τα ρουσφέτια στους διορισμους των διοικητών των νοσοκομείων εξακολουθούν να περιορίζονται στο απολύτως κατανοητό σφύριγμα της αδιαφορίας και στο απολύτως εκνευριστικό «είχαμε τη γενναιότητα να αντιδράσουμε και να αναλάβουμε την ευθύνη». Το γιατί είναι κατανοητή η πρώτη αντίδραση δεν χρειάζεται νομίζω να το εξηγήσω. Το γιατί η δεύτερη είναι εξοργιστική ίσως να πρέπει: τα περί αντίδρασης και ανάληψης ευθύνης είναι εξοργιστικά γιατί αντίδραση υπήρξε μόνο στην μία από τις πολλές περιπτώσεις και ακόμα και σε αυτή καμία απολύτως ευθύνη δεν ανελήφθη. Λες και ο παραλίγο (ή για λίγο) διοικητής του νοσοκομείου της Καρδίτσας διορίσθηκε μόνος του. Λες και μόνος του αποφάσισε να βάλει το όνομα του στη λίστα με τους κυβερνητικούς εκλεκτούς.

Και όχι μόνο καμία απολύτως ευθύνη δεν ανελήφθη αλλά δεν έχει δοθεί και καμία απάντηση στις ωραίες διηγήσεις του αειθαλούς κυρίου, σύμφωνα με τις οποίες η τοποθέτησή του έγινε κατόπιν συνεννόησης με αντάλλαγμα την εκλογική στήριξη από τον «στρατό των χιλιάδων ψηφοφόρων του».  

Αναγνωρίζω ότι η απάντηση σε όσα (καθόλου πρωτοφανή και συγκινητικώς ελληνικά) ακούγονται από τον παρα λίγο (ή για λίγο) διοικητή είναι δύσκολη. Αν δεν είχε διορισθεί, εύκολα κάποιος θα μπορούσε να τον κατατάξει στους μυθομανείς γραφικούς και να ξεμπερδέψει. Αλλά ο άνθρωπος διορίστηκε. Κρίθηκε κατάλληλος για να διοικήσει νοσοκομείο (και ακατάλληλος μόνο μετά το κράξιμο). Οπότε, είτε είναι ειλικρινής κι αυτό είναι κάτι πολύ κακό για τους κήρυκες του εκσυγχονισμού, του εξευρωπαϊσμού, της αριστείας και όλων των ωραίων πραγμάτων, είτε είναι μυθομανής κι αυτό είναι πολύ κακό για τα κυβερνητικά στελέχη που επέλεξαν έναν μυθομανή για διοικητή (και ποιός ξέρει τι άλλους).

Η θέση στην οποία έχει έρθει η κυβέρνηση είναι εξαιρετικά δύσκολη κι αυτό όχι γιατί όλα αυτά είναι πρωτοφανή, αλλά γιατί η κυβέρνηση έγινε κυβέρνηση για να τα εξαφανίσει. Και σε αντίθεση με την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων της ήταν νοσταλγοί του παλιού και του σάπιου, πολλοί από τους ψηφοφόρους αυτής της κυβέρνησης σιχαίνονται κάθε τι που θυμίζει τον ελληνικό τρόπο να διοικείς μια χώρα. Γι αυτό και (σε αντίθεση με τα ξεφτιλίκια του ΣΥΡΙΖΑ για τα οποία οι γεμάτοι ευαισθησίες ψηφοφόροι του έκαναν τουμπεκί ψιλοκομμένο) στα ξεφτιλίκια των ρουσφετιών στα νοσοκομεία αντιδρούν έντονα και πολλοί άνθρωποι που ψήφισαν την κυβέρνηση. Και τα στελέχη της κυβέρνησης καλό είναι να καταλάβουν ότι το «κοίτα ποιος μιλάει» μπορεί να είναι απάντηση στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα πρέπει να βρουν κάτι να απαντήσουν και στους υπόλοιπους που μπορούν να μιλάνε χωρίς κανείς να τους κοιτάει. Θα πρέπει να βρούν κάτι να απαντήσουν και στους ψηφοφόρους τους. Και μέχρι στιγμής σοβαρή απάντηση σε όλους αυτούς δεν έχουν δώσει. Και σίγουρα δεν έχουν αναλάβει καμία απολύτως ευθύνη. Τουλάχιστον όχι με τρόπο που να πονάει και να δείχνει ότι, αν μη τι άλλο, έχουν καταλάβει ότι όταν γίνεται η στραβή κάποιος θα πρέπει να την πληρώνει.

Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν ισχύουν αν έχουμε να κάνουμε με κάποιο θαύμα και οι διορισμοί-ρουσφέτια έγιναν από μόνα τους. Αν, ας πούμε, ένας μυστηριώδης δυνατός αέρας πήρε και σήκωσε διαφόρους συμπολίτες (ανάμεσα τους και τον παρα λίγο (ή για λίγο) διοικητή του νοσοκομείου Καρδίτσας) και τους έβαλε επικεφαλής νοσοκομείων. Στην περίπτωση αυτή ζητάω συγγνώμη από τα αξιότιμα στελέχη της κυβέρνησης και δηλώνω ότι κατανοώ και συμμερίζομαι απολύτως την απουσία αντίδρασης από μέρους τους. Και μπράβο τους.