ADSL Syndrome

Εσύ όχι, αλλά οι υπόλοιποι κάτι θα 'χουν. Το ADSL είναι μια μόνιμη και γρήγορη σύνδεση στο Internet η οποία προορίζεται κυρίως για οικιακή χρήση. Οι ταχύτητες της σύνδεσης κυμαίνονται από τα 384 Kbps ως και, θεωρητικά, τα 8.000 Kbps, αλλά ο ΟΤΕ αρχικά παρέχει μέχρι 1.024 Κpbs. Για να καταλάβεις, η απλή σύνδεση του σπιτιού φτάνει το πολύ ως τα 50 Κpbs. Με το ADSL δεν χρεώνεις το τηλέφωνό σου και δεν απασχολείς την τηλεφωνική γραμμή για να μπεις στο Internet πέρα από ένα μηνιαίο πάγιο που πλερώνεις, σωτήριο για όσους χρησιμοποιούν πολλές ώρες το Internet. Το «Α» στο ADSL σημαίνει ασύμμετρο, κι έτσι η ταχύτητα που στέλνεις δεδομένα είναι μικρότερη από την ταχύτητα με την οποία λαμβάνεις, πράγμα καθόλου προβληματικό αν σκεφτείς ότι περισσότερα πράγματα παίρνεις από το Internet παρά στέλνεις. Καίτοι η χρήση του στην Ελλάδα ξεκίνησε μόλις πριν από 3 μήνες, στην Ευρώπη και στην Αμερική τείνει να γίνει ο πιο διαδεδομένος τρόπος παροχής Internet, καθώς δεν απαιτεί καινούργια και εξειδικευμένα καλώδια για να  λειτουργήσει. Το κόστος του για το φτηνό πακέτο είναι περίπου 70 ευρώ τον μήνα, αλλά πολύ σύντομα η τιμή αυτή θα πέσει. Ακόμα κι έτσι όμως, η μεγάλη ταχύτητα και η μόνιμη σύνδεση χωρίς τη χρέωση μονάδων συμφέρει αρκετούς. Σε γενικές γραμμές, αν ασχολείσαι με το internet περισσότερο από 3-4 ώρες την μέρα, καλό θα ήταν να αρπάξεις κι εσύ μια ADSL προτού εκδηλώσεις συμπτώματα στέρησης.

Γιατρέ μου, έβαλα ADSL, συνέδεσα εμένα, τη γυναίκα μου και τα παιδί μας, αλλά τώρα το σπίτι είναι γεμάτο καλώδια. Μπαίνουμε και οι τρεις συγχρόνως στα Internet, καθένας από τον υπολογιστή του, αλλά κάθε διάδρομος είναι και μια πιθανοί παγίδα.

Η τεχνολογία, τέκνο μου, έχει για όλα λύσεις (κάπως έτσι γίνεσαι πάπας). Κοστίζουνε βέβαια κάτι παραπάνω και δεν επιμηκύνουν το προσδόκιμο ζωής, αλλά τουλάχιστον γλιτώνεις τα καλώδια. Έχεις φτιάξει ένα τοπικό δίκτυο, δηλαδή ένα LAN (Local Area Network). Τι Θα έλεγες να πλήρωνες κάτι παραπάνω για να φτιάξεις ένα WLAN (όπου «w» σημαίνει Wireless); Αντί για απλές κάρτες δικτύου θα πρέπει να πάρεις ασύρματες, και αντί για Hub/switch πρέπει να πάρεις ένα ασύρματο HUB. Οι ταχύτητες που θα επιτύχεις δεν θα συγκρίνονται με αυτές του LΑΝ, αλλά τουλάχιστον θα έχεις γλιτώσει τον λαβύρινθο των καλωδίων και την κρεβατομουρμούρα. Η τεχνολογία των 11 Μπιτ είναι αρκετά πιο ώριμη και φτηνή πια και καλύπτει τις ανάγκες ενός οικιακού δικτύου που θέλει να μοιράζεται ιντερνέτ καταναλώνοντας μόλις 300-512 Kbit, δηλαδή μόλις το ένα δέκατο των δυνατοτήτων του ασύρματου δικτύου. Βέβαια το θεωρητικό των 11 Μπιτ μην περιμένεις να το πιάνεις ποτέ, αλλά ένα σταθερό πενταράκι αν δεν έχεις πολύ μεγάλο σπίτι είναι απόλυτα εφικτό. Και πρόσεχε να ρυθμίσεις σωστά την ασφάλεια του δικτύου σου. Μην ξεχνάς ότι ελλείψει καλωδίων καθένας μπορεί να συνδεθεί ασύρματα αν πιάσει σήμα. Πέρα από τους κωδικούς, η πιο απλή λύση είναι να περιορίσεις την εμβέλεια του συστήματός σου στο απολύτως αναγκαίο. Εάν το σήμα δεν βγαίνει στον δρόμο κανείς δεν πρόκειται να σε υποκλέψει. Το πιο πρόσφατο σύστημα υποστηρίζει ταχύτατες μέχρι 54 Μπιτ, αλλά για απλές λειτουργίες δικτύου είναι μάλλον ακριβό και αχρείαστο. Για να δείτε πόσο ειλικρινείς είμαι (και γι’ αυτό δεν θα γίνω πάπας της τεχνολογίας) θα πρέπει να δώσετε μεγάλη σημασία στο «μέχρι». Δηλαδή, επειδή η χωρητικότητα του ασύρματου δικτύου σου είναι 54 Μπιτ, μην πιστεύεις ότι αυτό είναι και εγγυημένο.