Ταξιδια

Lefty: «Αγάπησα την Τήνο με την πρώτη ματιά»

Ο Λευτέρης Πορτοκάλογλου γράφει για το αγαπημένο του νησί

ΤΕΥΧΟΣ 1007
17.07.2026, 14:47
A.V. Guest
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Life in Athens Στάθης Δρογώσης και Βύρωνας Τσουράπης: Μια μουσική εκδρομή στην κρυφή αυλή της Αθήνας

Δημήτρης Αθανασιάδης

Κινηματογραφος Οδύσσεια: Η ανατομία ενός μύθου

Γιάννης Δαββέτας

Φωτογραφια Απόδραση στον Βοτανικό Κήπο Διομήδους

Βασίλης Μακρής

Lefty: Γιατί επισκέπτομαι την Τήνο κάθε χρόνο

Αγάπησα την Τήνο από την πρώτη φορά που την επισκέφτηκα, το 2021. Από τότε, την επισκέπτομαι σχεδόν κάθε χρόνο, καθώς έχει σπίτι εκεί ο κολλητός μου φίλος και έχουμε τη δυνατότητα και την τύχη να πηγαίνουμε όποτε θέλουμε.

Το σπίτι του βρίσκεται στα Δυο Χωριά, ένα όχι τόσο τουριστικό χωριό, αλλά πραγματικά μοναδικό, πανέμορφο και ήσυχο. Το σπίτι αυτό φτιάχτηκε και σχεδιάστηκε από τη μητέρα του με πολλή αγάπη και φροντίδα, κάτι που μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί με το που θα μπει και θ’ αντικρίσει το φωτεινό του σαλόνι. Από το μπαλκόνι βλέπεις το λιμάνι αλλά και όλα τα γειτονικά κυκλαδίτικα νησιά –Μύκονο, Δήλο, Σύρο– πεντακάθαρα. Το δωμάτιο όπου συνήθως κοιμάμαι έχει ένα παράθυρο που βλέπει στη θάλασσα, κι όταν ξαπλώνεις είναι ακριβώς στο ύψος των ματιών σου, οπότε μπορείς να ρεμβάζεις ελεύθερα με τις ώρες.

Το αγαπημένο μας στέκι είναι το Πέτρινο, ένα φανταστικό καφέ/μπραντς, ακριβώς πάνω απ’ το σπίτι και κάτω απ’ την πλατεία. Απ’ όσο γνωρίζω, είναι οικογενειακή επιχείρηση και οι άνθρωποι που εργάζονται εκεί είναι πολύ ζεστοί και εξυπηρετικοί. Ο Ματθαίος, ο κολλητός μου, ισχυρίζεται ότι εκεί έχει πιει τον ωραιότερο καφέ της ζωής του (μεταξύ μας, είναι λίγο ενθουσιώδης τύπος, αλλά, μια και δεν πίνω καφέ, δεν μπορώ να κρίνω).

Η Χώρα είναι μόλις δέκα λεπτά με το αμάξι, όπως και πολλές παραλίες, σαν την Κολυμπήθρα και τον Άγιο Φωκά. Για να είμαι ειλικρινής, όταν έχει αέρα, δηλαδή τις περισσότερες μέρες, δυσκολεύομαι να βουτήξω, γιατί είμαι λίγο κρυουλιάρης και τα νερά εκεί είναι συνήθως παγωμένα, οπότε αράζω στην αμμουδιά και η παρέα μου με κοροϊδεύει. Παρ’ όλα αυτά, για να δικαιολογηθώ έτσι λίγο, προτιμώ το άραγμα στην παραλία από το κολύμπι ούτως ή άλλως, δηλαδή άντε να πλατσουρίσω λίγο, αν ζεσταίνομαι πολύ.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη φορά που πήγαμε στον περίφημο Πύργο της Τήνου, εκεί όπου ζούσε και δημιουργούσε ο θρυλικός γλύπτης Γιαννούλης Χαλεπάς. Ένα ακόμη πανέμορφο και μοναδικό χωριό, με συγκλονιστικά σπίτια και γενικά πολύ ήρεμα vibes. Τα στενάκια που οδηγούν στην πλατεία είναι γεμάτα από τουριστικά μαγαζάκια που πουλούν μαρμάρινα διακοσμητικά, όπως ροζέτες και περιστερώνες. Η πλατεία πολύ όμορφη, με έναν ιστορικό πλάτανο να σκεπάζει τα μαγαζάκια εκεί, που σου σερβίρουν πεντανόστιμα ντόπια γλυκά.

Ένα πράγμα που με κάνει να νιώθω την Τήνο σαν ένα μέρος γνώριμο, οικείο και αγαπητό, είναι πως τα χωριά της βρίσκονται πάνω στο βουνό και η θάλασσα είναι σε πολύ κοντινή απόσταση απ’ αυτά, όπως στο αγαπημένο μου Πήλιο, όπου έχω περάσει όλα τα καλοκαίρια της ζωής μου μέχρι σήμερα. Ίσως αυτή η έντονη αγάπη με την πρώτη ματιά που αισθάνθηκα γι’ αυτό το κυκλαδίτικο νησί να οφείλεται σ’ αυτό. Ποιος γνωρίζει άραγε;