Υπάρχουν κάποια μέρη που δεν τα επισκέπτεσαι απλώς· τα αισθάνεσαι. Πέρυσι τέτοια εποχή, πήρα τα παιδιά μου και φύγαμε για το Άνω Κουφονήσι. Είχα ανάγκη από έναν τόπο που να χωράει την ξεγνοιασιά τους και να ηρεμεί το δικό μου βλέμμα. Αυτό που αντικρίσαμε ήταν μια ατελείωτη, φωτεινή αγκαλιά, με νερά τόσο διάφανα, που οι βάρκες έμοιαζαν να αιωρούνται στο κενό. Στο Κουφονήσι ξεχνάς τι θα πει αυτοκίνητο. Το νησί περπατιέται ξυπόλυτο, με το αλάτι στα μαλλιά και μια μόνιμη αίσθηση ελευθερίας.
Η βάση μας ήταν το Keros Art Hotel, ακριβώς δίπλα στο λιμάνι. Εκεί μας υποδέχτηκε η κυρία Ελένη, μια θεά της κυκλαδίτικης φιλοξενίας, με τον σύζυγό της, τον κύριο Παναγιώτη, και την κυρία Σοφία. Άνθρωποι ζεστοί, μ’ εκείνο το αυθεντικό, διάπλατο χαμόγελο που σε κάνει να νιώθεις σαν στο σπίτι σου. Κάθε πρωί οι περιποιήσεις τους μας έδιναν ενέργεια για τις εξερευνήσεις μας.
Οι μέρες μας κυλούσαν ανάμεσα στις πιο εξωτικές παραλίες των Κυκλάδων. Από τη Χαροκόπου (Φοίνικας) και τον Φανό μέχρι την Πλατιά Πούντα και τη φυσική Πισίνα, όπου τα παιδιά έκαναν βουτιές από τα βράχια. Η απόλυτη αποθέωση, όμως, ήταν το Πορί. Μια τεράστια, χρυσή αμμουδιά με γαλαζοπράσινα νερά που θυμίζουν Καραϊβική. Όταν η ζέστη έσφιγγε, η πυξίδα έδειχνε σταθερά το Φυστίκι, το απόλυτο μαγαζί για παγωτό στη Χώρα. Οι χειροποίητες γεύσεις του έγιναν η καθημερινή μας εμμονή. Λίγο αργότερα, για το απαραίτητο comfort food, η στάση στη Στροφή για σουβλάκι ήταν ιεροτελεστία. Ναι, η αναμονή είναι δεδομένη, αλλά το ζουμερό, καλοψημένο σουβλάκι της αξίζει και το τελευταίο λεπτό της.
Αυτό το νησί, αν σου κλέψει την καρδιά, δεν σου την επιστρέφει ποτέ ολόκληρη
Το βράδυ, το νησί μεταμορφωνόταν. Η γαστρονομική μας εμπειρία απογειώθηκε στο Καλόφεγγο, το μαγικό, σοφιστικέ εστιατοριάκι πάνω από την παραλία στο Πορί. Το φαγητό εκεί είναι μια άλλη ιστορία –βαθιά νόστιμο, δημιουργικό, σε ένα σκηνικό με χαμηλό φωτισμό, lounge μουσικές και το Αιγαίο στο πιάτο σου. Εξίσου αγαπημένη στάση οι Μικρές Κυκλάδες, ένα εστιατόριο-σημείο αναφοράς με εξαιρετικές θαλασσινές γεύσεις και πιάτα που μοσχοβολούν παράδοση, αλλά και το Sorokos για τη χαλαρή, cool ατμόσφαιρά του, ιδανικό για να ξεκινήσει η βραδιά με ένα προσεγμένο cocktail.
Και κάπου εκεί, όταν η ώρα πηγαίνει δώδεκα τα μεσάνυχτα, το σκηνικό αλλάζει. Η νύχτα στο νησί ανήκει δικαιωματικά στο Nelipot, το απόλυτο αφτεράδικο, που ανοίγει τις πόρτες του ακριβώς τα μεσάνυχτα. Εκεί, ο καλός μου φίλος ο Βασίλης δίνει τον ρυθμό, κρατώντας τη μαγεία ζωντανή, μέχρι η νύχτα να δώσει τη θέση της στην πιο όμορφη ανατολή του Αιγαίου.
Η Claire και ο Χρήστος έχουν δημιουργήσει έναν χώρο που συνδυάζει την ιστορία του Πηλίου με την προσωπική τους αισθητική, τη μουσική, τα βιβλία, την τέχνη και τη φιλοξενία
Πευκοδάση, ορεινά χωριά, εξωτικές παραλίες, φαράγγια, παραθαλάσσιες ταβέρνες και μικρές στάσεις που αξίζουν το ταξίδι σε ένα από τα πιο πολυσύνθετα νησιά της Ελλάδας
17°
