Κλεονίκη Δεμίρη: Ναι, πάλι Αστυπάλαια. Γιατί είναι το νησί της χαράς, της ξεγνοιασιάς και της οικειότητας.
Το πρώτο πράγμα που νιώθω όταν πατήσω το πόδι μου εκεί είναι πως μπαίνω σε μια απέραντη αγκαλιά. Δεν ξέρω αν είναι το σχήμα της πεταλούδας, η ενέργειά της ή οι άνθρωποί της, αλλά αυτό το νησί έχει έναν τρόπο να σε κάνει να χαλαρώνεις αμέσως και να ζεις στους ρυθμούς του, χωρίς πίεση, χωρίς πρόγραμμα... Στην Αστυπάλαια απλώς ζεις το καλοκαίρι. Η Χώρα της παραμυθένιας ομορφιάς και το Κάστρο με την εκπληκτική θέα από παντού είναι πάντα λόγος να επιστρέφεις. Όσο και να περιηγηθείς στα σοκάκια της, δεν τη χορταίνεις, σε μαγεύει και σου διηγείται ιστορίες...
Το Κάστρο φωτισμένο το βράδυ είναι ό,τι πιο εντυπωσιακό έχεις δει σε ελληνικό νησί. Η Αστροπαλιά είναι από τα λίγα μέρη όπου μπορείς να χαθείς για ώρες χωρίς να σε νοιάζει καθόλου πού πηγαίνεις. Και μετά έρχονται οι παραλίες... Το νησί με το σχήμα της πεταλούδας έχει πολλές και πανέμορφες μικρές, κρυμμένες ακρογιαλιές. Εκτός από τις Βάτσες, τα Καμινάκια, τις Πλάκες, τα Τζανάκια, τα Καρέκλια, τον Άγιο Κωνσταντίνο, το Μπλε λιμανάκι, οι επιλογές για μπάνιο είναι αμέτρητες. Νερά διάφανα, μικροί και μεγάλοι κόλποι, βράχια για βουτιές και αυτή η αίσθηση ότι κάπου εδώ το Αιγαίο δείχνει τον καλύτερό του εαυτό. Και φυσικά τα μικρά εξωτικά νησάκια απέναντι, η Κουνούπα και ο Κουτσομύτης, που μοιάζουν σαν να ξέφυγαν από καρτ ποστάλ.
Αλλά η Αστυπάλαια δεν είναι μόνο εικόνες. Είναι κυρίως οι άνθρωποί της. Ζεστοί και καλοσυνάτοι. Τους αγαπάς από τις πρώτες κουβέντες που θα ανταλλάξεις μαζί τους. Κι αν θέλεις να πας με παρέα στην Αστροπαλιά, θα περάσεις σούπερ. Αν, πάλι, δεν βρεις την κατάλληλη παρέα, μια χαρά θα φροντίσει το νησί, εντελώς φυσικά, να τη γνωρίσεις εκεί – καθώς πίνεις τις ρακές σου στο καφενείο του Μουγγού ή στα ατμοσφαιρικά μπαρ της Χώρας, όπου, αν αντέχεις, θα χορεύεις μέχρι το πρωί, ή σε κάποιο ήσυχο μπαράκι, όπου θα ξενυχτήσεις σχεδιάζοντας μαζί τους την επόμενη περιπετειώδη μέρα σου στις κρυφές παραλίες του νησιού! Έτσι, από τις πρώτες μέρες στο νησί, μιλάς με κόσμο σαν να γνωρίζεστε χρόνια και κάπως έτσι καταλήγετε να βλέπετε όλοι μαζί την ανατολή.
Σ’ αυτό το μαγικό νησί των Δωδεκανήσων θα θυμηθείς επίσης τι σημαίνει πραγματική νησιώτικη κουζίνα. Πουγκιά με χλωρή, λαμπριανό, φρέσκο ψάρι, ντόπια τυριά. Γεύσεις απλές αλλά μοναδικές. Από εκείνες που συνοδεύονται ιδανικά με ρακές, παρέες και ιστορίες που τραβάνε μέχρι αργά.
Κάπως έτσι γεννήθηκε και το τραγούδι που έγραψα για την Αστυπάλαια.
Όπως κυλάει ο χρόνος εκεί χωρίς να το καταλαβαίνεις, όπως γεμίζεις εικόνες και συναισθήματα χωρίς καν να το προσπαθείς, έτσι βγήκε κι αυτό το τραγούδι. Αυθόρμητα. Γιατί η Αστυπάλαια δεν είναι απλώς ένα νησί για μένα. Είναι ένα μέρος που έχει σφραγίσει τα καλοκαίρια μου – και είμαι σίγουρη πως έχει σφραγίσει και πολλών άλλων τα καλοκαίρια. Γι’ αυτό λοιπόν, ναι. Πάλι Αστυπάλαια. Γιατί η Αστροπαλιά είναι ξέγνοιαστη, ανάλαφρη, χαρούμενη, ονειροπόλα και πάνω απ’ όλα αισιόδοξη. Για πάντα καλοκαίρι, λοιπόν, στην Αστυπάλαια!
Πώς τα οικογενειακά ταξίδια καλλιεργούν την παρατήρηση, την ενσυναίσθηση και την περιέργεια των παιδιών και μας βοηθούν να δούμε τον κόσμο με άλλα μάτια.
Από το Δεσποτικό και το Σπήλαιο μέχρι τα παλιά μεταλλεία, τις βίλες του OMA και τα ίχνη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μια διαφορετική διαδρομή στην Αντίπαρο
Η Claire και ο Χρήστος έχουν δημιουργήσει έναν χώρο που συνδυάζει την ιστορία του Πηλίου με την προσωπική τους αισθητική, τη μουσική, τα βιβλία, την τέχνη και τη φιλοξενία
15°
