Τα Χανιά του Aντώνη Tσαπατάκη

Τα Χανιά είναι ο τόπος που µεγάλωσα αλλά και ο τόπος που σε αυτόν έµαθα να νικάω αλλά και να χάνω. Το πρώτο πράγµα που λέω στον επισκέπτη να κάνει όταν πατήσει το πόδι του εδώ είναι να δροσιστεί στο αλµυρό νερό, να γευτεί τις ντόπιες γεύσεις και πάνω απ’ όλα να ζήσει τους ανθρώπους που τα κατοικούν, για να δει τα Χανιά µέσα από τα µάτια τους και τη λαλιά τους.

Τις πιο ιδιαίτερές µου αναµνήσεις έχω συνδέσει µε τα ηλιοβασιλέµατά τους. Όπου και να βρίσκοµαι, όταν θέλω να ηρεµήσω από την πίεση της καθηµερινότητας γυρίζω πίσω στην ανάµνηση όπου βρίσκοµαι στη γειτονιά του πατρικού µου, στην παραλία της Νέας Χώρας που δίναµε ραντεβού µε τους φίλους µου για να δούµε τον ήλιο να δύει. Άλλοτε µας θυµάµαι στο παλιό λιµάνι των Χανίων, να χαζεύουµε τον φάρο, να κουβεντιάζουµε, να τσακωνόµαστε και στο τέλος πάλι να κάνουµε παρέα. Έπειτα θυµάµαι τις βόλτες στο χωριό από το οποίο κατάγοµαι, τις Βούβες. Ένα µικρό χωριό 200 κατοίκων µε µεγάλη ιστορία κατά τον Β΄ Παγκόσµιο Πόλεµο, 26 χιλιόµετρα δυτικά από τα Χανιά. Γνωστό για το κρασί του, αφού πιο παλιά ήταν ένας απέραντος αµπελώνας. Τώρα τη θέση του παίρνουν οι ελιές. Μπροστά στην ταβέρνα του χωριού βρίσκεται το αρχαιότερο ελαιόδεντρο στον κόσµο, 3.000 ετών, φυσικό µνηµείο αναγνωρισµένο από την Unesco που µε τον κότινό του στεφανώθηκε ο πρώτος νικητής του µαραθώνιου ανδρών στους Ολυµπιακούς αγώνες του 2004. Μια ανάµνηση µπορεί να µείνει και να µας εµπνέει για πάντα, αρκεί να ζούµε την κάθε στιγµή µε την ψυχή µας.

* Ο Αντώνης Τσαπατάκης είναι παραολυµπικονίκης στην κολύµβηση και παγκόσµιος πρωταθλητής.