Περιβαλλον

Xελώνα του Ζωολογικού Κήπου του Σαν Ντιέγκο πέθανε σε ηλικία περίπου 141 ετών

Υπολογίζεται ότι μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ το 1928

25.11.2025, 18:11
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Ελλαδα Στεγαστική κρίση: Κι αν μου ζητήσει αύξηση ο σπιτονοικοκύρης μου;

Τάκης Σκριβάνος

Κοσμος «Τρεις ώρες ρεύμα, δέκα ώρες σκοτάδι»: Ο Έλληνας πρέσβης στην Ουκρανία μιλά για τον πιο δύσκολο χειμώνα του πολέμου

Λουκάς Βελιδάκης

Lifestyle Γιατί όλοι λένε ότι το 2026 είναι το νέο 2016;

Ελένη Βαρδάκη

χελώνα του Ζωολογικού Κήπου του Σαν Ντιέγκο, πέθανε σε ηλικία περίπου 141 ετών

Η Γκράμμα, μια από τις πιο αγαπητές χελώνες στον Ζωολογικό Κήπο του Σαν Ντιέγκο, έφτασε στο τέλος της διαδρομής της — μιας διαδρομής που κράτησε περισσότερο από έναν αιώνα. Η χελώνα, που οι φροντιστές της περιέγραφαν ως «βασίλισσα του ζωολογικού κήπου», υποβλήθηκε σε ευθανασία την Πέμπτη, καθώς υπέφερε από χρόνιες οστεολογικές παθήσεις συνδεδεμένες με το πολύ προχωρημένο της ηλικιακό στάδιο, όπως ανακοίνωσε ο Ζωολογικός Κήπος.

Οι χελώνες κινούνται αργά, αλλά ζουν πολύ. Ενώ τα περισσότερα ζώα στη Γη τρέχουν, κυνηγούν, στριφογυρίζουν και πεθαίνουν σε σχετικά σύντομο προσδόκιμο ζωής, οι γιγάντιες χελώνες συνεχίζουν να προχωρούν αργά, σταθερά και… πεισματικά. Η γαλαπαγκόσια χελώνα μπορεί να φτάσει τα 0,15 μίλια την ώρα — περίπου το 1/20 της ταχύτητας ενός ανθρώπου.

Η Γκράμμα έφτασε στον Ζωολογικό Κήπο του Σαν Ντιέγκο κάποια στιγμή ανάμεσα στο 1928 και το 1931, όταν ήταν ήδη γύρω στα 40. Με βάση τα αρχεία, ο ζωολογικός κήπος εκτιμά πως κατά τον θάνατό της είχε φτάσει τα 141 έτη.

Στην ανακοίνωσή του, ο Ζωολογικός Κήπος του Σαν Ντιέγκο την περιγράφει ως «γλυκιά και ντροπαλή». Παρότι πολλά θαλάσσια ασπόνδυλα, σφουγγάρια και κοράλλια μπορούν να ζήσουν χιλιάδες χρόνια, η γαλαπαγκόσια χελώνα είναι από τα πιο μακρόβια πλάσματα που μπορεί κανείς να συναντήσει σε ζωολογικό κήπο. Ακόμη και η ηλικία των 141 ετών, όμως, δεν αποτελεί ρεκόρ για το είδος: η διάσημη χελώνα Χάριετ στην Αυστραλία πέθανε το 2006 σε ηλικία 176 ετών.

Tα Γκαλάπαγκος, τα ηφαιστειακά νησιά ανοιχτά του Ισημερινού, αποτελούν πατρίδα μιας εντυπωσιακής ποικιλίας ειδών — πιγκουίνων, θαλάσσιων λιονταριών, γερακιών και ιγκουάνα. Η επίσκεψη το Δαρβίνου στο αρχιπέλαγος το 1835 αποτέλεσε καθοριστική εμπειρία που συνέβαλε στη διαμόρφωση της θεωρίας της εξέλιξης.

Η χελώνα παραμένει το πλέον εμβληματικό ζώο των νησιών. Σήμερα εκτιμάται ότι περίπου 10.000 άτομα ζουν ακόμη εκεί, παρά τις απειλές από εισαγόμενα ζώα όπως οι αρουραίοι, οι σκύλοι και οι γάτες που τρώνε τα αυγά τους.