Ο «Μικρός Ψαράς» του Δημήτριου Φιλιππότη «απλώνει το αγκίστρι του» κάτω από τον παχύ ίσκιο πανύψηλων αιωνόβιων δέντρων μπροστά σε μια πανέμορφη λίμνη στο Ζάππειο
Ο «Μικρός Ψαράς» του Δημήτριου Φιλιππότη δημιουργήθηκε πριν από 150 χρόνια και βρίσκεται στο Ζάππειο από τα τέλη της δεκαετίας του 1920
Αδύνατον θα πει κανείς. Πώς να ψαρέψεις στο κέντρο της Αθήνας; Πού θα βρεθεί το υγρό στοιχείο στο γεωγραφικό ανάγλυφο της πόλης; Κι όμως. Σε ένα κεντρικότατο σημείο της πρωτεύουσας, από όπου πολλοί κάτοικοι και επισκέπτες περνούν καθημερινά, ένας υπομονετικός ψαράς απλώνει το αγκίστρι του κάτω από τον παχύ ίσκιο πανύψηλων αιωνόβιων δέντρων μπροστά σε μια πανέμορφη λίμνη.
Ο λόγος για το περίφημο γλυπτό με το όνομα ο «Μικρός Ψαράς» που βρίσκεται στον κήπο του Ζαππείου. Ακριβώς πριν από 150 χρόνια ο σπουδαίος γλύπτης Δημήτριος Φιλιππότης δημιούργησε το εντυπωσιακό γλυπτό το οποίο και τοποθετήθηκε στον κήπο στα τέλη της δεκαετίας του 1920, στολίζοντας τον χώρο με την ολοζώντανη μορφή του.
Ο «Μικρός Ψαράς» του Δημήτριου Φιλιππότη
Το έργο που φιλοτεχνήθηκε το 1874 απεικονίζει ένα μικρό αγόρι να κάθεται πάνω σε έναν βράχο προσπαθώντας να βγάλει το αγκίστρι από το ψάρι το οποίο έχει μόλις ψαρέψει. Οι διαστάσεις του αγοριού είναι φυσικές, κάνοντας την όψη του τρομερά αληθοφανή.
Η όλη εικόνα γίνεται ακόμα πιο φυσική καθώς ο μικρός ψαράς βρίσκεται μπροστά σε μια μικρή λίμνη με τυρκουάζ βυθό και νερό που περικλείεται από βράχια. Το μικρό αγόρι είναι απόλυτα εναρμονισμένο με το περιβάλλον του. Οι λεπτομέρειες κάνουν το γλυπτό ακόμα πιο ζωντανό. Μια πραγματική όαση στην πίσω πλευρά του Ζαππείου Μεγάρου, που πολλοί δεν έχουμε παρατηρήσει.
Ο δημιουργός του «Μικρού Ψαρά», ο Δημήτριος Φιλιππότης (1839 – 1919), γεννήθηκε στην Τήνο και πραγματοποίησε σπουδές γλυπτικής στην Ρώμη. Ως καλλιτέχνης δημιούργησε μεταξύ άλλων και έργα που απεικονίζουν θέματα της καθημερινής ζωής απλών ανθρώπων ενώ πολλά γλυπτά του κοσμούν δημόσιους χώρους τόσο στην Αθήνα όσο και σε άλλες πόλεις της χώρας.
Στο Ζάππειο ωστόσο το γλυπτό αυτό δίνει μια άλλη διάσταση στο χώρο, αφού αναδεικνύει την εκ διαμέτρου αντίθετη -από το αστικό περιβάλλον- πλευρά της ζωής. Εκείνη που είναι στενά συνδεδεμένη με τη φύση, με τη ζωή στην εξοχή, μια πιο ανέμελη και ήρεμη εκδοχή της πραγματικότητας.
Ο «Μικρός Ψαράς» επί δεκαετίες στέκεται εκεί ήρεμος και στωικός στο γαλήνιο περιβάλλον του δίχως να επηρεάζεται από τους θορύβους των κεντρικών αρτηριών που περνούν σχεδόν μια ανάσα από τη λίμνη του. Δεν τον πτοεί η κίνηση στις λεωφόρους ούτε οι φασαριόζικοι ρυθμοί της Αθήνας.
Ωστόσο, δεν είναι μόνο η παραδεισένια εικόνα του «Μικρού Ψαρά» και ο γεμάτος βλάστηση χώρος τριγύρω που καταφέρνουν να μας ταξιδέψουν. Μέσα από όλα τα έργα που βρίσκονται στον Κήπο του Ζαππείου αποτίνεται ένας φόρος τιμής στην καλλιτεχνική δημιουργία και πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας, μέσα από ένα ταξίδι στον χρόνο. Άλλωστε από την εποχή της ανέγερσης του Μεγάρου σταδιακά στον κήπο τοποθετούνταν γλυπτά, προτομές και ανδριάντες που πρόσθεταν μια ξεχωριστή πινελιά στον χώρο.
Έργα που αφορούν στη νεότερη γλυπτική τέχνη, αποτελώντας παράλληλα σημαντικό μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της Αθήνας, πόσο δε μάλλον τη στιγμή που οι κήποι του Ζαππείου λειτουργούν και ως μια πελώρια υπαίθρια γλυπτοθήκη, ένα αστικό κόσμημα μέσα στο κατάφυτο πάρκο που κάθε επισκέπτης μπορεί να απολαύσει.
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η συγγραφέας ακολουθεί μια διαδρομή στην πόλη όπου οι δρόμοι, οι εικόνες και οι αναμνήσεις μπλέκονται με το σήμερα
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η Βικτώρια Σαντούλιακ γράφει για την Αθήνα της φιλοξενίας και των μικρών καθημερινών στιγμών που την έκαναν να νιώσει σπίτι: H Αθήνα της Βικτώρια Σαντούλιακ
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, ο δημοσιογράφος γράφει για την ακτογραμμή, τις γειτονιές και τις μικρές ατέλειες που κάνουν την πόλη ξεχωριστή
17°
