Sugahspank: Το «νησί» μου στην Αθήνα

Μπορεί να μετακόμισα στην Αθήνα αλλά κατεβαίνω στον Πειραιά όσο πιο συχνά γίνεται για να βλέπω γονείς, αδερφό και κολλητές. Με τη φιλενάδα μου την Πόπη, λοιπόν, με το που καλοκαιριάζει αντί να πηγαίνουμε για καφέ στις κλασικές καφετέριες της Μαρίνας Ζέας, όπως κάνουμε όλο τον χειμώνα, βάζουμε τα μαγιό μας και δίνουμε ραντεβού είτε στην παραλία Βοτσαλάκια είτε στη Φρεαττύδα. Παίρνουμε ξαπλώστρες, παραγγέλνουμε καφέ και πιάνουμε την πάρλα με τις ώρες μέχρι να γκαγκανιάσουμε. Υποτίθεται ότι επιτρέπεται το κολύμπι, εμείς όμως κάνουμε απλώς ηλιοθεραπεία, εγώ δηλαδή, αυτή κάθεται στη σκιά με 50άρι αντηλιακό και καπελαδούρα. Ο καφές δεν είναι σπουδαίος, να το θέσω ευγενικά, τα μπιτσόμπαρα ολίγον ντέκα, γενικά οι τύποι που τα τρέχουν θα μπορούσαν να το έχουν σκεφτεί λίγο καλύτερα το όλο πράμα, όμως είμαι με τη φιλεναδίτσα μου σε ξαπλώστρα δίπλα στη θάλασσα ξυπόλυτη, μυρίζω Copertone κι αυτό μου φτάνει. Έχει και μπανανιές, τι άλλο θες. Στα Βοτσαλάκια δε έχει και θερινό σινεμά (με πάρα πολλές μπανανιές) δίπλα στη θάλασσα, που σερβίρει και κεφτεδάκια, κι όποτε παίζει chick flick φοράμε τα καλά μας και πάμε τρέχοντας. Πριν τον κορωνοϊό είχαμε γραφτεί και στο ανοιχτό κολυμβητήριο στα Βοτσαλάκια (που έχει επίσης πολλές μπανανιές και είναι μπροστά στην παραλία) και ήταν σούπερ. Έπαιζε και πολύ ωραία μουσική, τι τζαζ πιάνα, τι Ζαν Μισελ Ζαρ πρωί πρωί, κάναμε μπάνιο μαζί με ογδοντάχρονες γιαγιάδες με λουλουδιαστά σκουφιά κρατώντας κάτι μεγάλα λαστιχένια μακαρόνια, τύφλα να ’χει το Ελούντα Μπιτς, μαγεία. Οπότε αν είσαι μερακλής και δε σε πολυνοιάζουν οι γκλαμουριές και τα μίνιμαλ, Περαίας μανίτσα μου.

*H Sugahspank! είναι τραγουδίστρια