Η Αθήνα του Ευθύμη Καραδήμα

Οι metalheads τον γνωρίζουν ως έναν από τους πρωτεργάτες της ελληνικής metal σκηνής που στα 90s ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας με τα άλμπουμ των Nightfall και τις before it was cool περιοδείες στο εξωτερικό. Μαζί τους, οι καλλιτέχνες και τα μουσικά μέσα που ανακάλυψαν τον σκληρό ήχο της πόλης μέσα από τον avant garde δίσκο «Athenian Echoes», στο άλικο εξώφυλλο του οποίου πρωταγωνιστεί η Ακρόπολη.

Στις 5 Μαρτίου ο τραγουδιστής και μπασίστας Ευθύμης Καραδήμας με το ανανεωμένο line up των Nightfall επιστρέφει, μετά από χρόνια, με ένα άλμπουμ, το «At Night We Prey» από το διεθνές γαλλικό label της Season Of Mist που προέκυψε μέσα από τη χρόνια μάχη με την κατάθλιψη – για την οποία μίλησε ανοιχτά για πρώτη φορά στα podcast της ATHENS VOICE ξεκινώντας έναν διάλογο. Πώς βλέπει την πόλη μια από τις πιο «άγριες» φωνές της;

Τα 3 πράγματα που σου αρέσουν περισσότερο στην πόλη…
Το εύρος επιλογών, η ιστορία της, οι εναλλαγές εικόνων.

Τα 3 πράγματα που, αν έλειπαν, θα έκαναν την Αθήνα λίγο ομορφότερη… 
Οι κακοτεχνίες, η επίδειξη, η αγένεια.

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα έκανες, αν ήσουν δήμαρχος για μια μέρα;
Εκλογές. Πάμε με πρόγραμμα τετραετίας. Μισές δουλειές θα κάνουμε;

Η πρώτη δουλειά που έκανες στην Αθήνα ήταν…
Τετάρτη Δημοτικού, καλοκαίρι στον φούρνο της γειτονιάς. Εκεί έμαθα ότι το σωστό σκούπισμα γίνεται με ελαφρά κλήση της σκούπας και μικρές γρήγορες κινήσεις. 

Το πρώτο σου διαμέρισμα στην Αθήνα ήταν…
Χαλάνδρι, γύρω στα 90 τ.μ., ήμασταν δύο. Οι γείτονες ήταν και ιδιοκτήτες. Μορφάρες. Μάνα Εφάρα θεά και γιος Γιάνναρος τρέλα. Ήταν πολύ ωραία. 

Πού ζεις τώρα; 
Γλυφάδα. Ηθελα κέντρο αλλά γλίστρησα σαν το νερό που πάντα τρέχει να βρει τη θάλασσα. 

Η πιο τρελή αθηναϊκή ιστορία που έχεις ακούσει ή έχεις ζήσει;
Θυμάμαι τις αντιδράσεις στον νόμο Παπαθεμελή, στο Σύνταγμα. Η απόλυτα γκροτέσκα κατάσταση. Σαν από σκετς των Monty Python. 

Ο αγαπημένος σου αθηναϊκός ήχος/θόρυβος;
Τα αυτοκίνητα. Παλιά, καταλαβαίναμε τον ερχομό του καλοκαιριού από την κίνηση που μεγάλωνε τα βράδια. 

Τι είναι αυτό που κάνει κάποιον Αθηναίο;
Η ανοχή και η ικανότητα να απομονώνει αυτά που τον ενοχλούν. Μιλάνε κάποιοι για αποχαύνωση των ανθρώπων των πόλεων, αλλά δεν είναι έτσι. Η διάδραση έχει προχωρήσει σε ένα άλλο επίπεδο, πιο πολιτισμένο, και για αυτό δύσκολο να κατανοηθεί από όποιον δεν κάνει την προσπάθεια να καταλάβει το μεγαλείο του «τα δέχομαι όλα και όλους, αλλά θα το σκεφτώ αν και πώς θα τα αποδεχτώ». 

Πού αλλού θα μπορούσες, θα ήθελες να ζήσεις στην Ελλάδα;
Οπουδήποτε ο κόσμος κινείται. Η κίνηση είναι ζωή. Οι ρίζες είναι για τα δέντρα. 

Το καλύτερο σύνθημα που έχεις δει σε αθηναϊκό τοίχο;
Υπάρχει ζωή πριν τον θάνατο; 

Ποιο είναι το καλύτερο μέρος για να απομονώνεσαι στην Αθήνα;
Απομόνωση στην Αθήνα δε νοείται. Είμαστε εδώ για τη διάδραση. 

Ποιο είναι το αγαπημένο σου εστιατόριο;
Να σου πω μπαρ; Μωσαϊκό και Barrett. 

Ο μεγαλύτερος αθηναϊκός φόβος σου;
Να σταματήσει ο θόρυβος. Είναι τρομακτικό. Σα νεκρή μηχανή πλοίου. Προκαλεί θλίψη. 

Αγαπημένη σου αθηναϊκή πλατεία;
Πλατεία Εξαρχείων. Έχουν περάσει χρόνια από τότε που έβγαινα εκεί κάθε μέρα, αλλά όποτε τύχει να περάσω, ταξιδεύω στον χρόνο. 

Σε ποιες πόλεις του εξωτερικού έχεις ζήσει; Ένα μειονέκτημα και ένα πλεονέκτημά τους σε σχέση με την Αθήνα;
Λονδίνο. Πλεονέκτημα, η τεράστια γκάμα επιλογών που προσφέρει, αποκύημα και του αποικιοκρατικού του παρελθόντος. Μειονέκτημα, η έλειψη αυθορμητισμού. Πώς μπορείς να προγραμματίσεις ένα γεύμα, μια έξοδο μήνες πριν; Διάολε. Ανθρωπος είσαι.  

Ένα επίθετο που χαρακτηρίζει ακριβώς τους Αθηναίους…
Γρήγοροι.

Ένα επίθετο που δεν ταιριάζει καθόλου στους Αθηναίους…
Αργοί.

Ποιο είναι το πρώτο αθηναϊκό στιγμιότυπο που θυμάσαι;
Σημείο αναφοράς, κάποτε ήταν το σήμα της Ολυμπιακής, στη λεωφόρο Βουλιαγμένης. Υπάρχει ακόμα, αλλα «μίκρυνε». 

Πώς φαντάζεσαι την Αθήνα σε 50 χρόνια;
Λογικά, θα είναι από πάνω μου και εγώ μέσα της. 

Τι σου λείπει από την Αθήνα της παιδικής σου ηλικίας;
Τίποτα.

«Αθηναϊκές» λέξεις που δεν υπάρχουν πια...
Ροντέο, Ανατολικό και Δυτικό αεροδρόμιο.

Ποιος σκηνοθέτης θα ήθελες να γυρίσει μία ταινία για την Αθήνα;
O Alejandro Jodorowsky. 

Ποιος Αθηναίος θα γινόταν ο καλύτερος πρωθυπουργός της χώρας;
Θα πρότεινα τον ακαδημαϊκό Γιώργο Μαυρογορδάτο. Γνωρίζει τα περί εθνικού διχασμού τόσο καλά, που σε κάθε αντιδικία θα μπορούσε να μας θυμίζει τα αρνητικά της ιστορίας μας. Πάνω σε μια διαφωνία, ας πούμε, να σου λέει «ξέρεις, το ίδιο είχε συμβεί το 1800κάτι, και μας οδήγησε εκεί. Ας το αποφύγουμε». 

Η πιο τυπική αθηναϊκή ταινία που έχεις δει; 
Θα σου πω σειρά. Οι «Απαράδεκτοι». Και μιας και μπήκαμε σε αυτό, να πω και τους Αυθαίρετους.

Αν η Αθήνα ήταν ένα πρόσωπο, ποιο θα ήταν αυτό;
Θα ήταν το πρόσωπο της Μάνας που αμαρτάνει για τα παιδιά της, αλλά το βρίσκει και λίγο συναρπαστικό. 

Η καλύτερη θέα στην Αθήνα;
Ο ουρανός της. 

Τι θα πρωτοέδειχνες στην πόλη σε έναν ξένο καλεσμένο σου;
Το φως της αττικής νύχτας.

Μια συναυλία στην Αθήνα που δεν θα ξεχάσεις ποτέ;
Destruction, Rodon Club, κάπου τέλη δεκαετίας ’80.

Ποιος μουσικός δικαιούται να γράψει το σάουντρακ της Αθήνας;
Όλοι το δικαιούνται. 

Ο αγαπημένος σου περίπατος;
Ιστορικό κέντρο.

Αγαπημένη διαδρομή με το αυτοκίνητο; 
Η παραλιακή διαδρομή από Γλυφάδα προς Σούνιο. Μέχρι τον Ναό του Ποσειδώνα. Είναι μαγική. Ιδίως για τον συνοδηγό στο πήγαινε, που χαζεύει όλο αυτό το μπλε της ουρανοθάλασσας στα δεξιά του. 

Τι σε ζορίζει και τι σε χαλαρώνει στην Αθήνα; 
Έχεις ακούσει τη φράση Fear of Missing Out (FoMO); Αυτό. Αν καταφέρεις να το ελέγξεις, χαλαρώνεις. Αλλά ζορίζει.