Kate Smith: H Πρέσβειρα της Βρετανίας στην Ελλάδα μιλάει για το Κολωνάκι
Οι άνθρωποι του Κολωνακίου μοιάζουν της γειτονιάς: κομψοί, μοδάτοι και ενδιαφέροντες! Και την ίδια στιγμή, άνθρωποι της διπλανής πόρτας και απολύτως προσγειωμένοι
H Πρέσβειρα της Βρετανίας στην Ελλάδα, Kate Smith, μιλάει για τη γειτονιά όπου βρίσκεται η δουλειά της
Πόσα χρόνια είστε στο Κολωνάκι;
Σε αυτή μου τη θητεία ως Πρέσβεως, δυο χρόνια και κάτι. Όμως έχω ξαναζήσει στο Κολωνάκι, στον Λυκαβηττό, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν διορίστηκα για πρώτη φορά εκτός Βρετανίας στην Ελλάδα.
Ποια ήταν η πρώτη σας εντύπωση από τη γειτονιά, όταν φτάσατε εδώ;
Είχε έναν αέρα κομψότητας, ήταν πολύ της μόδας, ήταν στο κέντρο της πόλης, είχε πάντα κάτι να σου τραβήξει το ενδιαφέρον, όλα αυτά τα μουσεία! Και την ίδια στιγμή ήταν «προσγειωμένη» γειτονιά.
Υπάρχει κάτι στο Κολωνάκι που σας δίνει μία οικεία αίσθηση, κάτι που να σας θυμίζει τη χώρα σας;
Κάποια από τα χαρακτηριστικά που σας ανέφερα, θα περιέγραφαν άριστα και τη γειτονιά μου στο Λονδίνο, το Hampstead.
Αν ένας φίλος έρχονταν να σας επισκεφτεί, πού θα τον πηγαίνατε για ένα σύντομο περίπατο και γιατί;
Τώρα που το λέτε, αυτό έκανα το προηγούμενο Σαββατοκύριακο! Ανεβήκαμε ως τα μισά του Λυκαβηττού, κάναμε τον γύρο του λόφου και κατεβήκαμε. Τα μονοπάτια μέσα στο δάσος είναι πολύ ωραία – σχεδόν ξεχνάς ότι είσαι στην πόλη. Και είδαμε κι έναν τσαλαπετεινό!
Τι θα αλλάζατε στη γειτονιά του Κολωνακίου, αν είχατε την ευκαιρία;
Τα πεζοδρόμια. Γλιστρούν επικίνδυνα, είτε βρέχει είτε όχι. Τις περισσότερες φορές αναγκάζομαι να περπατάω στον δρόμο για να μην πέσω.
Είναι ένα ηλιόλουστο πρωινό και θέλετε να πάτε έξω για έναν καφέ. Πού θα πηγαίνατε;
Η πρώτη μου επιλογή θα ήταν το καφέ του Βυζαντινού Μουσείου, απέναντι από την Κατοικία.
Είναι κιόλας ώρα για μεσημεριανό. Το αγαπημένο σας μέρος για ένα lunch break;
Δεν είμαι φαν του μεσημεριανού, να πω την αλήθεια. Προτιμώ το απογευματινό μου τσάι! Στη γειτονιά μου υπάρχουν εξαιρετικοί φούρνοι και ζαχαροπλαστεία με υπέροχα μπισκότα, κουλουράκια, κέικ και πίτες. Είμαι τακτική πελάτης του La Dolce Vita, το Cake έχει καταπληκτικά... κέικ. Αλλά και στο Χωριάτικο βρίσκω ωραίες λιχουδιές, κυρίως νηστίσιμα. Εννοείται πως την πρωτοκαθεδρία έχει, και δικαίως, ο Στέλιος Παρλιάρος στη Λουκιανού.
Τρία πράγματα που θεωρείτε τα πιο ενοχλητικά στη γειτονιά;
Ξέρω καλά ότι πολλοί θα ήθελαν να μένουν στο Κολωνάκι και είμαι πολύ τυχερή που η Βρετανική Κατοικία είναι εδώ. Επομένως, δεν παραπονιέμαι! Ίσως λίγο μόνο για το φανάρι της Κανάρη στην Πλατεία Κολωνακίου που ανοίγει για μόλις δυο δευτερόλεπτα και περνάει ένα αυτοκίνητο!
Πώς θα περιγράφατε τους ανθρώπους του Κολωνακίου;
Μοιάζουν της γειτονιάς: κομψοί, μοδάτοι και ενδιαφέροντες! Και την ίδια στιγμή, άνθρωποι της διπλανής πόρτας και απολύτως προσγειωμένοι.
Κάτι που συνέβη στο Κολωνάκι και θυμάστε ακόμα;
Θα σας έλεγα ότι η πιο ζωντανή μου ανάμνηση από την πρώτη μου θητεία κι αυτή που νομίζω ότι θα πάρω μαζί μου φεύγοντας σε δυο χρόνια περίπου, είναι η αίσθηση της γειτονιάς που ακόμα αποπνέει το Κολωνάκι. Κάνεις μια βόλτα, σε φωνάζει ένας φίλος από απέναντι, συναντάς συναδέλφους στο σούπερ μάρκετ! Και η αλήθεια είναι πως μερικές φορές μ’ έχουν δει να κάνω ψώνια στο σούπερ μάρκετ με εμφάνιση, που δύσκολα θα χαρακτήριζε κανείς «πρεσβευτική»!
Και για να είμαι και στο κλίμα των ημερών, ήταν για μένα μοναδική εμπειρία η λειτουργία της Μεγάλης Πέμπτης στον Άγιο Διονύσιο, πέρυσι. Ακόμα έχω στ’ αυτιά μου τα υπέροχα, κατανυκτικά τροπάρια και την ατμόσφαιρα εκείνης της βραδιά.
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η συγγραφέας ακολουθεί μια διαδρομή στην πόλη όπου οι δρόμοι, οι εικόνες και οι αναμνήσεις μπλέκονται με το σήμερα
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η Βικτώρια Σαντούλιακ γράφει για την Αθήνα της φιλοξενίας και των μικρών καθημερινών στιγμών που την έκαναν να νιώσει σπίτι: H Αθήνα της Βικτώρια Σαντούλιακ
17°
