Το επιχείρημα «μα είναι ακριβά τα καφέ μπαρ εστιατόρια του Νέου Ψυχικού!», με θαυμαστικό στο τέλος, δεν είναι αρκετά πειστικό. Μπορείς να πιεις ένα ποτό στο Gaspar, έναν καφέ στο Dandy, ή να τσιμπήσεις κάτι στο El Jiron ή στη «Ράμπα» χωρίς να πέσουν έξω τα καράβια σου, πράγμα το οποίο θα πάθεις αν αποφασίσεις να φας ένα βόδι και να πιεις όλη την κάβα. Τα ίδια ισχύουν αν πας για το ίδιο βόδι ή/και την κάβα στα TieretTout, Sotton, Papillion, Albion, Simile, Barranquila και, λίγο πάρα πέρα, Hachiko, FincaVigia, DeCounti (τα τρία τελευταία τα έχω ακουστά μόνον).
Είναι όλα ωραία μαγαζιά, περιποιημένα, αστραφτερά, με διαλεγμένα έπιπλα και με όμορφα, ευγενικά γκαρσόνια. Σερβίρουν εκλεκτά πράγματα: πιάτα με τρούφα και φουά γκρα, κρεατικά μεγαλωμένα με φραπόγαλα και ψημένα στο καντήλι, λαχανικά από βυσσινόκηπους, ψάρια που τραγουδάνε άριες και πουλερικά που κεντάνε την προίκα τους. Διαβάζεις το μενού και εκστασιάζεσαι, γιατί όλα δείχνουν υπέροχα και, συνήθως, είναι: τα υλικά, το μαγείρεμα, το σερβίρισμα, όλα είναι υψηλών προδιαγραφών για ανθρώπους που ξέρουν από βέσπα. Τα ποτά είναι ωραία, σε ψηλά θεαματικά ποτήρια, με φέτες πορτοκαλιού, με αρωματικά αλκοόλ και εξτρίμ ονόματα. Και βέβαια δεν είναι όλα ίδια. Τα καφέ μπαρ-εστιατόρια που αναφέρονται εδώ λες και είναι κατάλογος, απλώς είναι στην ίδια περιοχή. Το καθένα έχει τον χαρακτήρα του, οι κουζίνες διαφέρουν, αν και έχω μια εντύπωση ότι το προσωπικό ανακυκλώνεται (και καλά κάνει – γιατί να ψάχνεται μακριά από το τρίγωνο ΝΨ;)
Τα δύο πιο καινούρια για το 2018 είναι το Papillion bistrot all day stories και το Barranquilla. Το Papillion είναι εκεί που ήταν για πολλά χρόνια οι «Πόρτες»... Μερικές φορές ο Μάνος Ελευθερίου περνούσε από τις «Πόρτες» κι έπαιρνε ένα φαγητό για το σπίτι − αναρωτιέμαι αν θα συνεχίσει και τώρα. Το Papillion είναι όμορφο, ανάμεσα σε Art Nouveau και Art Deco, με διάσπαρτα στοιχεία από τα Jazz Years του Παρισιού: Έχει τεράστιες τζαμαρίες, μεγάλη μπάρα, έναν φωτεινό εσωτερικό χώρο που συνορεύει με την ανοιχτή κουζίνα, κρύσταλλα και τζάμια παντού. Ο σεφ λέγεται ΓιάννηςΜαρκαδάκης και είναι εμπνευσμένος, από ό,τι λένε φίλοι που έχουνε φάει ήδη εκεί (αν και ακόμα όχι ο Ελευθερίου). Καταπληκτικό είναι, λέει, το ριζότο με κολοκύθα και ένα καρπάτσιο που δεν συγκράτησα επίθετο, και τα γλυκά είναι σούπερ, τα υπογράφει ο Chef patissieur ΔημήτρηςΜακρυνιώτης, και τα κρασιά επιμελείται ο sommelier Βλάσσης Θεοδωρακόπουλος.
Επίσης καινούριο είναι το Barranquilla, κι αυτό στη θέση ενός παλιότερου μπαρ, αλλά έχω χάσει τον λογαριασμό, δεν θυμάμαι πώς λεγόταν το αμέσως προηγούμενο. Το Barranquilla είναι κι αυτό πολύ όμορφο, με ασπρόμαυρο πλακάκι στο πάτωμα, μεγάλη φωτεινή μπάρα, προσωπικό που μπορεί άνετα να κάνει μόντελινγκ άμα βαρεθεί, το σέρβις και εκλεπτυσμένο μενού που όμως περιλαμβάνει ζουμερές μπριζόλες, φιλέτα, γενικά κρέατα που σφυρίζουν.
Το Τρίγωνο ΝΨ δεν είναι φθηνό, το καταλαβαίνει κανείς και μόνον μπαίνοντας στα πανέμορφα μαγαζιά του, πόσο μάλλον άμα μελετήσει τα μενού τους... Αλλά τίποτα δεν είναι τζάμπα σ' αυτή τη ζωή, πόσο μάλλον (σόρι που το θέτω έτσι) η ποιότητα φαγητού-καφέ-ποτού-εξυπηρέτησης. Όντως η ζεστή σοκολάτα θα σου κοστίσει από 4.30-6.50 ευρώ σε ένα οποιοδήποτε καφέ-μπαρ-ρεστοράν του ΝΨ. Θα είναι μια ωραία ζεστή σοκολάτα, με αφρό, με βέλγικη ή ελβετική ή γαλλική σκόνη κακάο, σε διαλεχτό φλιτζάνι με χρυσό σιρίτι ή, τέλος πάντων, με ωραία διακόσμηση. Θα συνοδεύεται από κουλουράκι, σοκολατάκι, μπράουνι ή κι άλλο σοκολατάκι. Θα τη ρουφήξεις (δεν υπονοώ τίποτε σέξι) σε ωραίο περιβάλλον με ευχάριστη μουσική, αφού σου τη σερβίρει (πάλι όχι δεν υπονοώ κάτι) ένα επίσης ωραίο γκαρσόνι.
Σε αντιπαράθεση... ήπια μια ζεστή σοκολάτα σε καφέ στη Λιοσίων προχθές, κοντά στην Πλατεία Αττικής. Ήταν ζεστή όντως, πολύ γλυκιά, κόστιζε 2.60 ευρώ, συνοδευόταν από ένα σκληρό κουλουράκι που δεν το φάγαμε, και από μουσική υπόκρουση που σου έκανε, υποχθόνια, τον ψυχισμό κουρέλι. Το καφέ έμπαζε από παντού και φύγαμε κασσάτοι. Η τιμή ήταν ακριβώς αυτό που περίμενες να πληρώσεις σε αυτό το σημείο της Αθήνας, για αυτό ακριβώς που έλαβες.
Στο Τρίγωνο ΝΨ υπάρχει ασφάλεια: Δεν θα βιώσεις ποτέ τέτοιες περιπέτειες και η σοκολάτα σου θα είναι αρωματική, υπογεγραμμένη (από φίρμα σοκολατοποιίας) και αριστουργηματική γενικά, γι' αυτό και θα την πληρώσεις 5.30 ευρώ, μια και σε έφερε ο δρόμος σου μακριά από την Πλατεία Αττικής.
Διευθύνσεις Barranquilla cafe bar restaurant, Κηφισίας 310, 210 6710688 Papillion bistrot, Κηφησίας 242 & Σολωμού 1, 210 6744441 Gaspar cafe bar restaurant, Δ. Βασιλείου & Λυκούργου Dandy bar, Σολωμού 2 Albion bar restaurant, Ομήρου 6 El Jiron bar restaurant, Γλαύκου 14 Tier et Tout, Δ. Βασιλείου 10 Sotton, Σολωμού 10
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η συγγραφέας ακολουθεί μια διαδρομή στην πόλη όπου οι δρόμοι, οι εικόνες και οι αναμνήσεις μπλέκονται με το σήμερα
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η Βικτώρια Σαντούλιακ γράφει για την Αθήνα της φιλοξενίας και των μικρών καθημερινών στιγμών που την έκαναν να νιώσει σπίτι: H Αθήνα της Βικτώρια Σαντούλιακ
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, ο δημοσιογράφος γράφει για την ακτογραμμή, τις γειτονιές και τις μικρές ατέλειες που κάνουν την πόλη ξεχωριστή
17°
