Αυτόν το μήνα κλείνουν δυο χρόνια από τη δολοφονία των εργαζομένων στη «Μαρφίν». Το κτίριο στη Σταδίου παραμένει κλειστό, από τις 12 του Φλεβάρη μάλιστα έχει δίπλα του και τους τσίγκους από το «Αττικόν» και τον «Απόλλωνα». Η Αθήνα των καμένων νεοκλασικών, η Αθήνα των τσίγκων βαδίζει προς τις εκλογές, ενώ δυο χρόνια τώρα οι φονιάδες κυκλοφορούν ελεύθεροι ανάμεσά μας. Μπορεί μάλιστα να ψηφίσουν κιόλας.
Ο Έλβις
Τα παιδιά που έχουν το μπαρ «Κεραμείο», πήραν το διπλανό χασάπικο και το κάνανε σουβλατζίδικο, διατηρώντας το απρόσμενο όνομα του χασάπικου στο σίριαλ της Μυρτώς Κοντοβά «Μίλα μου βρώμικα», Έλβις (φωτό). Βρέθηκα εκεί τον Φλεβάρη τυχαία, σε κάποια από τις μακρές αθηναϊκές μου βόλτες. Το μαγαζί ήταν φρέσκο, λίγον καιρό πριν είχε ανοίξει. Εντυπωσιάστηκα γιατί είδα διατηρημένα πολλά από εντελώς παλιομοδίτικα στοιχεία του χασάπικου: τσιγκέλια, παλιό ψυγείο, άσπρα πλακάκια κ.λπ. Τον τόνο τον δίνουν ιδίως οι παλιές ταμπέλες και επιγραφές: «προτιμήστε μας για την καθαριότητα, ποιότητα και τις τιμές μας»· «πάντοτε εκλεκτά: αρνιά, μοσχάρια, χοιρινά, κοτόπουλα, ψάρια, κατεψυγμένα»· «κρέατα, κοτόπουλα και άπαντα τα είδη εντός του ψυγείου»· «ο κιμάς κόβεται παρουσία του πελάτη». (Μια πλεξούδα σκόρδο στην είσοδο αγνοώ αν υπήρχε επί χασάπικου ή αν αποτελεί εικαστική πινελιά στο οβελιστήριο.) Στη γωνία διαγώνια, αρχαία. Στη γωνία απέναντι, σε μπαλκονάκι διπλοκατοικίας, λιάζονται τα χαρακτηριστικά πολύχρωμα στρωσίδια που αντιστοιχούν συνήθως σε τσιγγάνους και/ή μουσουλμάνους συμπολίτες μας. Στο ίδιο το μαγαζί, εξωτερικά, η σαφέσταση αναφορά: «καλαμάκια στα κάρβουνα». Τα προσφερόμενα είδη είναι ελάχιστα, αλλά ποιότητα ok και τιμές καλές. Π.χ. καλαμάκι χοιρινό 1,30, κεμπάπ 1,40 (πεντανόστιμο), πατάτες 2. Κρασί και μπίρες για αυτοσχέδια γλεντάκια, εννοούνται. Κάνει και ντελίβερι, αν μένετε γύρω. Κι είναι ανοιχτό 7 μέρες τη βδομάδα, μεσημέρι - βράδυ. Πλαταιών 29 & Λεωνίδου, Κεραμεικός, 210 3464.223
Γιατί τη λένε Ρηγίλλης
Επειδή είναι παράλληλη με την Ηρώδου Αττικού. Κι εκείνη τη λένε έτσι, επειδή είναι παράλληλη με τη Ρηγίλλης. Ανθρωπωνύμια που έγιναν οδωνύμια. Πρόκειται για ζευγάρι δρόμων, που τιμούν ένα ζευγάρι της εποχής της ρωμαιοκρατίας, γύρω στα μέσα του 2oυ αι. μ.Χ. Ο Ηρώδης ήταν Αθηναίος, επιχειρηματίας, μεγάλος ευεργέτης της πόλης (Παναθηναϊκό Στάδιο, Ηρώδειο κ.λπ., εξού και Αττικός), αλλά και αμφιλεγόμενο πρόσωπο. Η Ρήγιλλα Αππία Αννία ήταν η Ρωμαία γυναίκα του. Το δημοτικό μας συμβούλιο τα συνηθίζει αυτά στις ονομασίες των δρόμων: Αντιγόνης και Αίμωνος (Κολωνός), Όθωνος και Αμαλίας (Σύνταγμα) κ.λπ.
Το καλό σινεμά κλείνει φέτος τα 40 χρόνια του (το είχαν ανοίξει εν μέση δικτατορία οι αφοί Γεωργιόπουλοι και ξεχώριζε από τότε για τη μοναδική αισθητική του), το γιορτάζει λοιπόν με πλήθος εκδηλώσεων. Τώρα -παραμένοντας σινέ ποιότητας- έχει επεκταθεί και σε ιδιωτικές προβολές, πάρτι και πολλές άλλες εκδηλώσεις. Ψάξτε το και δεν θα χάσετε: www.danaoscinema.gr. Λεωφ. Κηφισιάς 109,210 6922.655
Παπάγου: κουίζ για το άλλο του όνομα
Οι παλιότεροι αναγνώστες/στριες θα θυμούνται ότι είχα γράψει ένα κομμάτι για τα σκωπτικά τοπωνύμια της πόλης, μερικά από τα οποία επικράτησαν ως επίσημα, αφού βεβαίως ξεχάστηκε η αρχική ειρωνεία της ονομασίας (Χαφτεία, Κλαυθμώνος, Εξάρχεια). Πρόσφατα πληροφορήθηκα ότι υπάρχει ένα (αλλά με παραλλαγές) σκωπτικότατο «εναλλακτικό» τοπωνύμιο για του Παπάγου. Λοιπόν, κουίζ: πόσοι/ες ξέρετε ή μαντεύετε πώς αλλιώς αποκαλείται η περιοχή Παπάγου; Στείλτε ένα μέιλ. Βραβείο: η δημοσίευση του ονόματος εδώ (εκτός αν κάποιος/α δεν θέλει καθόλου ή θέλει να γράψω μόνο τα αρχικά του ονόματος). Απαντούν και Παπαγιώτες και μη. Υ.Γ. Για να βοηθήσω λίγο, λέω ότι το σκώμμα έχει πολιτική χροιά.
Ο ιδρυτής της Kineo και του Take Back the City μιλά για την καθημερινότητα στην Αθήνα, τις μικρές αλλαγές που κάνουν τη διαφορά και γιατί η πόλη είναι τελικά θέμα κουλτούρας.
Πίστη, χαρά, αλλά και σκληρές εικόνες μέσα από τις μαρτυρίες ξένων περιηγητών - Αγορές που βούιζαν, αμνοερίφια προς σφαγή, σνομπ Ανάκτορα, βροχή από τουφεκιές
17°
